Volgorde van de blogberichten omdraaien

Hoofdstuk 1 - The Very Beginning

Februari 2002 - December 2005

In den beginne was er ... A.
Bijna vier jaar heb ik lief en leed gedeeld met deze jongen. M'n eerste kus, m'n eerste lief, m'n eerste sekservaringen, m'n eerste ex. Als 16-jarige wilde ik net als alle andere meisjes van mijn leeftijd een lief, ondanks de waarschuwingen van mijn moeder dat je daar niks dan last mee hebt. Ik moest en zou een lief hebben. In die tijd had ik nog een ICQ-account. I seek you. Perfect dus om mensen te zoeken uit je omgeving. En daar was A. plots. Na een aantal dagen heen-en-weer gechat te hebben, wou ik hem ook wel eens in levende lijve ontmoeten. Ik ging toevallig die donderdag naar de cinema met een paar vriendinnen, en had gevraagd of hij geen zin had om mee te gaan, samen met wat vrienden van hem. Na ons avondje cinema natuurlijk direct onze avond besproken op ICQ. Blijkbaar vonden we elkaar wel leuk, en dus besloten we maar meteen een "relatie" te beginnen. Op je 16 is dat allemaal nog zo officieel. "Wil jij het met me aan?" en dat was dan geregeld.

We hebben heel wat mooie jaren beleefd, met ups en downs. Eén keer was ik hem bijna kwijt. We waren nog geen maand samen toen ik een mailtje van hem kreeg. Het ging niet meer. Diezelfde avond ging ik met een toenmalige vriendin iets drinken, toen ik plots merkte dat ik een aantal oproepen van hem gemist had. Hij had zich vergist, zei hij. Onder de druk van zijn examens was ik er even te veel aan maar blijkbaar waren zijn gevoelens toch sterker dan hij zelf dacht. Die avond met hem afgesproken aan de cinema - dat was onze vaste stek waar we afspraken -. Na nog wat excuses en gehuil was alles weer koek en ei.

Verder geen heftige pieken of dalen meer. Maar blijkbaar ging alles wel bergaf zonder dat ik het zelf doorhad. Ik werd een echte sloef. Deed alles voor hem (zijn huiswerk, af en toe es een klusje opknappen, ...). Na een tijdje werd het zelfs zo erg dat hij me opbelde om te vragen of ik nog eens langskwam want het was al zo lang geleden dat hij me nog eens gezien had. Eens aangekomen vroeg hij of ik eens kon kijken waarom zjin internetverbinding regelmatig uitviel. Resultaat: ik een tijdje achter de computer, hij ondertussen in zijn kamer tv aan het kijken.
Ik had het niet door. Ik was - na al die jaren - nog steeds tot over m'n oren verliefd op hem. Verliefd, blind en naief.

Het sloef-zijn was niet het enige. Ik werd systematisch beledigd. Ik ben nooit mager geweest en heb nogal een buikje, om het zo te zeggen. Hij noemde me regelmatig Penske. Of snorrie (wegens een donslaagje op mn bovenlip). Ik had ook een lelijke neus en een scheve mond. Dat was "alles" denk ik.

Na de zoveelste huilbui wegens het "gepest" te worden door mn eigen lief, besloot ik maar eens drastisch op dieet te gaan. Een heel jaar lang niets gegeten of gesnoept. Op mn verjaardag heb ik me dan wel één pralientje gegund. Ik was ongeveer 8 kilo kwijt. Toen was mn naam niet langer "Penske" maar "Muizentieten". Enfin, het was dus weer niet goed genoeg voor hem.

Zo sleepte onze relatie aan. Af en toe eens een ruzie. Ruzie bestond dan uit ik die bleef vragen wàt ik had misgedaan, en dat het me speet - hoewel ik soms zelf niet wist wat ik had misgedaan - en hij die dan een paar uur koppig zat te zwijgen en me negeerde. Over zijn gevoelens praten kon hij blijkbaar niet.

Maar al bij al was ik gelukkig ... dacht ik.

Terug naar boven Plaats een reactie 15 reacties

Hoofdstuk 2 - Het einde van hoofdstuk 1

December 2005 

Na vier jaar was er ... zij

Na bijna vier jaar was er die dag, woensdag 14 december 2005. Ik had hem al een paar dagen niet meer gezien. We waren blijkbaar in een stadium gekomen dat we het niet meer nodig vonden elkaar dagelijks te zien. Hij belde me op om te vragen of hij nog eens mocht langskomen, want we hadden elkaar weer even niet meer gezien. Geen probleem. Mijn deur stond altijd voor hem open. Hij kwam ''s avonds langs. Ik was nog op mn computer aan het werken toen hij mn kamer binnenkwam. Ik wou mn scherm uitzetten toen hij vroeg of ik nog snel een mailtje naar één van zijn lectoren kon sturen. Nadat dit gebeurd was, deed ik het licht uit en legden we ons samen op bed, zoals we dat zo vaak deden. Om wat te knuffelen en te praten. Ik weet niet meer wat mijn exacte woorden waren, maar het was waarschijnlijk iets in de aard van "Je ziet me toch nog graag, hè?". Toen gebeurde het ... Er verschenen tranen in zijn ogen. Ik knipte het licht aan, we zetten ons recht in bed en ik vroeg wat er scheelde. Hij zei met een bevende stem dat hij gevoelens had gekregen voor iemand anders. Hij zat er al een aantal weken mee, en hij kon het niet meer aan. - Achteraf denk je dan terug aan wat er de voorbije "aantal" weken gebeurd is, aan wie hij zou gedacht hebben bij het vrijen, het zoenen, het knuffelen. Wie hij in gedachten had als hij me "schatje" noemde ... - De gevoelens waren er nu en hij moest een beslissing nemen. We zouden onze relatie even op pauze zetten tot hij wist voor wie hij zou kiezen ... Hij vertrok. Ik liep huilend achter hem aan. Hij liep door de living naar buiten. Mijn moeder zei nog vriendelijk, zoals elke keer "Dag A!". Hij antwoordde niet. Ze zag mij al huilend passeren. Ik zag aan haar gezicht dat ze dacht "Toch weer geen ruzie hè". Ik kwam terug binnen, nog steeds even hard huilend. Ze zei op een bemoederende toon "Maar toch". Ik zei tussen mijn tranen door "Nu is het serieus, mama. Hij heeft gevoelens voor iemand anders." en liep naar boven.

Vier dagen lang. Vier dagen lang heeft mn hele leven op pauze gestaan. Ik at niet meer, kon naar geen enkel lied - hoe ruig en irrelevant ook - meer luisteren zonder aan hem te moeten denken. Stelde alles in verband met hem. Niet met haar. Van haar wou ik zo weinig mogelijk weten. Ik belde in die vier dagen wel eens naar zijn moeder die ik al aanzag als mijn schoonmoeder, maar zij kon me niets meer vertellen. Ze wist wel dat zij er 16 was, terwijl wij er 20 waren, en dat ze dat veel te jong vond. Ze veronderstelde dat dat meisje zelf niet goed wist wat ze wou. Ze was zestien ... weer extra informatie die haar meer een echt persoon maakte. Ik wilde er niets van weten. Voor mij bestond ze niet. Althans, nog niet.

Op de vierde dag, zondag 18 december, was het zo ver. Ik zag hem op msn en vroeg of hij al iets meer wist. Hij wist niks. Hij belde me op. "We gaan onze relatie stopzetten." Ik vroeg of hij dan voor geen van ons beiden zou kiezen, aangezien hij net op msn had gezegd dat hij het niet wist. "Ik heb niet gezegd dat ik niet voor haar zou kiezen" klonk het ijzingwekkend koud aan de andere kant. We hingen op. Nog geen seconden later hing ik weer aan de telefoon. "Alstublieft, doe dit niet!". Het was te laat. Hij had zijn beslissing genomen. Ik legde de telefoon neer en schreeuwde. Ik schreeuwde zo hard als ik nog nooit geschreeuwd had. Van woede, van verdriet, van onmacht. Hij had net mijn hart in twee gescheurd. En het deed pijn. Véél pijn ...

We zijn ondertussen bijna twee jaar uit elkaar. Het bewijs dat dit verhaal voor altijd in mijn geheugen en hart staat gebrand vind ik in de tranen die op dit eigenste moment hun weg naar buiten vinden. Dit heeft mij getekend voor het leven.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Hoofdstuk 3 - De leegte en de opvulling ervan

Februari 2006

We waren ongeveer twee maanden uit elkaar toen ik op een chatkanaal B leerde kennen. We hadden een paar foto's uitgewisseld, en begonnen wat te flirten op het chatkanaal. Ik heb volgens mij een poging of drie ondernomen om hem eens te ontmoeten. Telkens als ik met wat vrienden naar een plaatselijke fuif ging of we na school nog wat gingen eten, vroeg ik hem om mee te komen, zodat we elkaar eens konden ontmoeten. Telkens kwam hij niet opdagen. "Overslapen" - om half vier 's avonds nota bene - of "ik had bezoek" waren de excuses. Ik had het toen al moeten beseffen. Maar dat deed ik niet. Ik had na al die jaren blijkbaar nog steeds mijn lesje niet geleerd. Uiteindelijk, toen we alleen met ons tweetjes hadden afgesproken, heb ik hem toch ontmoet. Het klikte vrijwel meteen. Bij (blind) dates is er altijd de vrees voor de doodse stiltes. Die hebben we niet gehad. Dat op zich vond ik al een goed teken. Bij het afscheid een onschuldige kus op de wang.

Een aantal dagen later was er een groot evenement. Hij zou naar de afterparty komen. Ik was aangenaam verrast toen ik hem daar ook effectief aantrof. Ik gaf hem een wenskaartje voor zijn verjaardag. Hij had duidelijk al best wel veel gedronken, en bleef me maar bedanken voor het lieve gebaar. We waren wat aan het dansen toen hij zei dat hij het toch opmerkelijk vond dat ik nog maar één jongen in m'n 20-jarig leven gekust had. Hij vroeg of hij de tweede mocht zijn. Ik knikte. We kusten. Na (iets té) sensueel gedans lieten we ons gezelschap op de afterparty en we gingen naar een ander café. Hier was het wat rustiger. We zetten ons op een bank in een verlaten hoekje van het café, en gingen verder waar we op de afterparty gestopt waren. Wat gekus, geknuffel, gestreel, gefoefel ... Verder was het niet gekomen.

Ik wist niet goed wat ik er van moest denken. Ik had m'n voeten niet lang genoeg op de grond gehouden, en was al helemaal gek van hem. We spraken af om dit even te bespreken. Na een paar cocktails was het duidelijk dat er toch een vervolg ging komen. Er was een fuifje op komst. Hij vroeg of ik mee kwam. Ik zei dat ik wel wou, maar aangezien ik met de trein moest komen, zou ik niet terug thuis geraken. Ik had dus een slaapplaats nodig. Dat was maar al te gauw geregeld. Ik zei erbij dat ik op de zetel zou slapen. Ik was dat ook écht van plan.

Die avond vloeide de wodka-redbull rijkelijk. Toen we bij zijn huis aankwamen, heb ik volgens mij al bij al tien seconden in de zetel gelegen. Hij nam mn hand en voor ik het goed en wel doorhad lagen we samen in bed. De alcohol had ons libido aangestoken en we lagen al gauw te vrijen. Ik vroeg hem achteraf of hij nu m'n prins op het witte paard was. "Natuurlijk". Ik dacht dat ik hierbij de bevestiging had gekregen van een relatie. Ik zal het nooit zeker weten.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 4 - Het wegvallen van de opvulling

April 2006

Twee maanden lang heb ik het met B uitgehouden. En dat is nog veel dunkt me. Ik had op donderdagen geen les dus bleef ik telkens van woensdagnamiddag tot vrijdagochtend bij hem thuis. Aangezien we allebei best wel graag uitgingen was dat dan ook het enige wat we deden. Uitgaan, slapen, tv kijken ... en vrijen. Als ik bij hem was, was het dus elke keer dikke fun. Als ik niet bij hem was bestond ik niet voor hem. Ik zag hem wel op msn, maar een gsm had voor hem duidelijk als enige functie de vrienden contacteren. Ik was dat dus duidelijk niet. Wanneer ik bij hem vertrok op vrijdag, zei ik altijd "tot volgende week" om er dan niets van te horen tot ik voor zijn deur stond. En dan nog. Er waren dagen dat ik voor zijn deur stond op woensdag om half vier. Het vaste uur dat ik langskwam. Na herhaaldelijk op de bel geduwd te hebben, besefte ik dat hij wel degelijk niet thuis was. Een beetje verder dan zijn huis bevond zich een supermarkt. Na daar elk mogelijk boekje van die week doorbladerd te hebben, keerde ik terug naar zijn huis. Nog steeds geen antwoord. Ik mocht van geluk spreken - alhoewel, dat is maar hoe je het bekijkt - dat hij van de gsm's van zijn vrienden gebruik maakte om mij te smsen wanneer hij weer eens zonder belkrediet zat. Ik ging systematisch alle onbekende nummers waarmee hij smste af, en belde ze op. Zijn vrienden wisten me niet te zeggen waar hij was, en zeiden me zelfs dat dit niet zijn manier van doen was. Hij gedroeg zich dus duidelijk helemaal anders bij mij dan bij zijn vrienden - wat in zekere zin logisch is -. Bij het laatste nummer dat ik belde, had ik wat meer succes. Eén van zn vrienden vertelde me dat hij waarschijnlijk bij een andere vriend van hem zat. Iemand die in dezelfde straat woonde als B zelf. Ik zocht het huis en belde aan. B deed open en zei tegen zijn maat "Ah, het is mìjn lief!". "Alles goed?" vroeg hij. Wat een stomme vraag! Natuurlijk was alles niet goed! Ik had hem uitgelegd dat ik het niet apprecieerde dat hij me uren in de kou liet staan terwijl hij slechts een paar huizen verder zat. Ook stelde ik voor dat hij af en toe eens zou antwoorden als ik smste. Zo gezegd zo gedaan. Een weekje heeft hij dit misschien volgehouden. Echt beteren deed het dus niet. Wat had ik dan zelf verwacht?

Op een bepaald moment - ik vermoed dat het de paasvakantie van het jaar 2006 moet geweest zijn - had ik hem gezegd dat ik zondagavond zou langskomen om dan waarschijnlijk een aantal keer te blijven slapen. Ik had hem niet meer verwittigd vlak voor ik vertrok. Waarschijnlijk omdat ik zelf besefte dat de kans bestond - en groot genoeg was - dat hij me zou vragen om niet te komen, of gewoon te zorgen dat hij niet thuis was. Eens aangekomen bij zijn huis, deed zijn moeder open die ik ondertussen ook al eens ontmoet had. Ik vroeg of B thuis was. "Neen, jammer. Hij is tien minuten geleden vertrokken, geen idee naar waar." Ik heb hem een aantal keren opgebeld. Ik heb een aantal keren naar zijn maten gebeld - wat al bijna een gewoonte was geworden - maar niemand nam op. Ondertussen was het al zo laat geworden dat er geen treinen meer reden en ik dus wel bij hem moest blijven slapen. Alleen weliswaar. Elke keer ik een geluid hoorde, dacht - of hoopte - ik dat hij het was. Telkens vals alarm. Ik ben een paar keer huilend in slaap kunnen vallen, maar een echte nachtrust was het alleszins niet. Tegen de ochtend was hij nog steeds niet thuisgekomen. Ik heb het nog volgehouden tot drie uur in de namiddag. Drie uur! Absurd lang, besef ik nu. Want langer dan acht uur 's ochtends had ik volgens mij niet geslapen. Ik schreef hem een brief waarin ik hem vertelde dat ik dit niet langer kon volhouden en het dus "uitmaakte". Als je in dit geval kan spreken van "uitmaken", aangezien het niet eens fatsoenlijk was "aan geweest".

Achteraf had ik hem nog gezien op msn. Hij had mn brief gelezen, en begreep me wel. Hij vond gewoon dat ik te vaak langskwam. Hij vond twee volle dagen per week veel te veel. Het woord "praten" stond blijkbaar niet in zijn woordenboek. Hij zei dat hij nog wel eens met me wou afspreken om over dit hele gebeuren eens fatsoenlijk te praten. Half vier in het café waar we onze tweede date gehouden hadden. Om tien voor vier belde ik hem op. Gsm stond uit - wat een verrassing -. Hij nam de vaste telefoon op en zei dat hij net wakker was. Dat gesprek is er dus nooit meer gekomen.

Het was dus gedaan tussen ons. So be it. Een goeie huilbui en ik was er vanaf. Dat hadden we dan ook weer gehad. Vanaf dat moment heb ik de lieven afgezworen. Pleziertjes zouden nog kunnen, hoe meer hoe liever zelfs. Relaties waren alleszins uit den boze. En deze keer meende ik het.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 5 - De eerste fuckbuddy

Juni 2006

"No more BoyFriends, looking for a nice FuckBuddy now. Cv's doormailen ;)". Zo luidde m'n nickname op msn de dagen na de gebeurtenissen uit hoofdstuk 4.

C was één van B's beste maten waar ik ook regelmatig wel eens een babbeltje mee sloeg. Hij was dan ook de enige uit B's vriendenkring die ook in mn msnlijst stond. Hij vroeg of ik meende wat er in m'n nickname stond. Ik zei dat het niet zo serieus moest opgevat worden, maar dat ik alleszins niet meer van plan was nog relaties te beginnen. Hij stelde voor om eens af te spreken. Gewoon ergens iets gaan drinken en wie weet wat er dan nog zou volgen. Ik wist niet goed wat ik er van moest denken. Op zich zag ik het wel zitten, seks zonder verdere gevolgen. Maar hij was wél de beste maat van mn ex. Het was niet zo zeer het ex-gedeelte waar ik me aan "stoorde", maar ik had C zo lang aanzien als een maat. Hij stelde voor dat ik er eens over nadacht want hij wou niet dat ik er achteraf spijt van zou hebben.

Zo gezegd zo gedaan. Ik had nagedacht en had mijn besluit genomen. Na al die miserie met de mannen was het tijd voor pure fun. Ik had die avond ook afgesproken met een goede maat van me om nog te gaan feesten. Ik moest namelijk een excuus voor thuis én een slaapplaats hebben. C zei me om niet op de deurbel te duwen als ik er was. Ik moest smsen of bellen. Anders zouden de kotgenoten en tevens zijn ouders - die ook in dat huis woonden - dit misschien kunnen horen en zich vragen stellen. Eens aangekomen kraakten we meteen een fles wodka. Een beetje licht in het hoofd zou wel helpen, aangezien we het allebei nogal vreemd vonden om met elkaar naar bed te gaan. Uiteindelijk was ik zo bezopen dat ik me niet meer kon herinneren hoe vaak we het nu precies gedaan hadden. Seks met hier en daar een zwart gat in mijn geheugen was het resultaat van de avond. Maar de avond was wél geslaagd. En hij deelde die mening met me. Het zou dus niet bij een keer blijven. We besloten om dan maar officiële buddies te worden. Enkel seks met elkaar. No strings attached.

De examens kwamen eraan. Elke keer dat ik een examen had afgelegd, was de volgende stop C. Dit is volgens mij een keer of vijf à zes gebeurd. En toen kwam er het bewuste telefoontje ...

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 6 - Het wegvallen van de eerste buddy

Juni 2006

Het ging vlotjes tussen C en mij. We zagen elkaar in totaal een keer of zes, afgewisseld met nachtelijke telefoontjes van hem terwijl hij een stuk in zijn kraag had. Riskant, dat wel, aangezien B van niks wist, en zéker van niks mocht weten.

Op een ochtend, naar schatting een uur of zes, ging m'n gsm. Ik kijk naar de display en zie - tegen mijn verwachtingen in - niet "C" staan, maar "B". Ik neem op "Hallo? B?". "Hebt gij mij iets te vertellen?" vraagt hij me nogal verwijtend. Ik antwoord eerlijk "Neen, ik heb u niks te zeggen.". Hij legt weer af. Ik blijf nog even rechtop in mijn bed zitten niet goed wetend wat te denken van dit vreemde telefoontje. Weer telefoon. Weer B. "Hebt ge me écht niks te vertellen?" vraagt hij me weer. Nog steeds niet dus. Ik had ook helemaal niet het gevoel dat ik hem iets te vertellen had. Het waren zijn zaken niet wat ik deed in mijn vrije tijd. Hij zei me dat hij alles wist van wat C en ik samen hadden uitgestoken. Hierna volgde een reeks verwijten dat ik dit niet kon maken en dat ik wat respect moest hebben voor hem. Hij, diegene die mij zo respectloos behandeld had ging mij aan de telefoon een lesje geven over respect. Er is zo'n spreekwoord met een pot en een ketel. Hij ging inhaken en me binnen een aantal minuten terugbellen met de vaste telefoon want zijn batterij was bijna leeg. Ik bel uiteraard meteen naar C. Hij antwoord met een duidelijk dronken stem zijn gsm. "Jaja, het is gedaan. Hij weet er van. Ik heb mn mond voorbij gepraat." Hij zei ook dat B van woede met zn hand tegen een muur had staan slaan tot het bloed van zn hand liep. Het klein kind. C zei ook dat ik tegen B moest zeggen dat we elkaar tegen het lijf waren gelopen in de stad, beiden wat dronken, en dat we zo zijn beginnen flirten.

B belde me weer op. Geen "hallo" deze keer, maar "Wel? Hoe zit het? Samen met C een verhaal aan het verzinnen van hoe het zou gegaan zijn? Zowel jouw GSM als die van C was bezet. Ik heb het allemaal wel door.". Hersenen had hij dus blijkbaar wél. Ik zei hem wat C me gezegd had. Dat het dus niet afgesproken was, maar eerder toevallig gebeurd. En daarna toevallig nog een paar keer. Wat was het gevolg: nog meer verwijten van boze B. Uiteindelijk heeft hij me zelfs huilend gekregen. Hij beweerde immers dat ik dit allemaal gedaan had om hem te kwetsen. Dit was zeker en vast niet het geval. Ik dacht immers dat hij geen gevoelens had en had dus zeker niet gedacht dat hij zich gekwetst zou voelen. Dat was hij volgens mij ook niet. Ik gok op jaloezie. Hij beweerde dat hij wél gekwetst was. Ik zei dat hij dan ook eens wist hoe dat voelde, waardoor hij zijn theorie dat ik hem wilde kwetsen als bevestigd aanzag. Ik zei dat ik ondertussen schrik had gekregen hem tegen het lijf te lopen, alleen of samen met zijn maten. Schrik voor de verwijtende blikken, zei ik. Dat moest ik dan maar begrijpen vond hij.

Sindsdien heb ik nog maanden last gehad van achtervolgingswaanzin. Telkens ik 's avonds uitging had ik schrik om hem en zijn maten tegen het lijf te lopen. Schrik voor verwijtende blikken. Ik woon gelukkig ondertussen in een andere stad waar de kans hem tegen het lijf te lopen minimaal is. Wat een opluchting!

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 7 - De eerste seksdate

Zomer 2006

Na C had ik de smaak van de onvoorwaardelijke seks te pakken. Ik besloot meteen op zoek te gaan. Op een profielensite had ik een jongen gevonden die studeerde in dezelfde stad als ik, en op kot zat. Hij was nog knap ook. Een jaartje jonger dan ik, maar dat maakte niet echt uit.

Ik had al gauw prijs en twee avonden later was ik al onderweg met de trein naar mijn nieuwe aanwinst. Hij zou me komen ophalen aan het station. Ik stapte uit het station en begon de passerende mensen te bekijken. Dit is het spannendste moment van de hele date. Gokken wie het is, en hopen wie het niet is. Een paar minuten later had ik hem al gevonden. Of beter gezegd, hij mij. En wauw, viel dat even mee! Nog knapper dan op de foto. En hij vond van mij hetzelfde. Dat zat al goed. Onderweg in de auto vertelde hij mij dat hij nog nooit met iemand had afgesproken om deze reden. Ik vertelde hem dat ik dat ook nog nooit gedaan had. Wel een seksrelatie, maar nog geen blind sexdates.

De avond verliep uitermate vlotjes. We keken een film - Euro Trip, geweldige film overigens - en eens de film gedaan was, zei hij uiterst subtiel "Ik heb er zin van gekregen". Ik zei even subtiel terug "Waar wacht je op?". En voilà, voor ik het goed en wel wist waren we al aan het kussen. Het wou lukken dat ik geen goeie condooms bij had. Enkel een paar fun-condoooms met noppen. Die had ik een tijde geleden voor de verjaardag van een vriendin (mét lief) gekocht en daar had ik er nog wat van over.

Hij was echter een grote jongen, en de noppen deden meer slecht dan goed. Desondanks was het een geweldige avond. Ook gezellig buiten de seks, en da's ook niet geheel onbelangrijk. Het enige spijtige aan de avond was dat we stil moesten zijn omdat het meisje dat in de kamer naast hem zat zijn nicht was die goed genoeg wist dat hij geen lief had. Soms heb je toch écht liever geen familie in de buurt!

Na die avond hebben we nog vaak gepraat op msn. Elke keer opnieuw was het "Ik wil wel, maar ik ben niet alleen thuis, en dat is ook zo lastig als we weer zo stil moeten zijn.". En van uitstel kwam afstel. Na een tijdje is het contact helemaal weggeëbd en heb ik er niets meer van gehoord. Jammer.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 8 - The Van Man

Zomer 2006

Hier volgt het verhaal hoe een kerel de bijnaam VanMan kreeg ...

Ik was met een paar van mn vriendinnen iets gaan drinken in een café bij ons in de buurt terwijl we wat dingen i.v.m. onze activiteiten van onze jeugdbeweging aan het bespreken waren toen er een kerel passeerde die vroeg of we bij aan hun tafel kwamen zitten eens we gedaan hadden met ons werk. Gecharmeerd als we waren gingen we aan de jongens hun tafel zitten. Ze waren met een man of vijf. Eén van deze jongens was E. We vertelden wat over onszelf en zo kwamen we te weten dat hij in een plaatselijk bandje speelde. Er werd wat heen en weer geflirt en de avond kwam tot een einde. We kwamen uit het café en we gingen elk onze eigen weg. De jongens de ene kant op, de meisjes de andere kant. E riep me toe of ik mijn haar niet los wilde doen - ik draag mijn haar om praktische redenen heel vaak in een staart -. Voor zo'n knappe jongen wilde ik dat nog wel doen.

Eens thuisgenomen nam ik een kijkje op de homepage van zijn bandje. Bij zijn contactgegevens stond zijn gsm-nummer. Zeer verleidelijk. Ik stuurde hem een ietwat pikant berichtje over dat ik het wel gezellig vond, zeker met zulk sexy gezelschap. De dagen verstreken en af en toe smsten we nog wel eens wat naar elkaar. Op een avond lag ik in mijn bed en smste dat ik (naakt) in m'n bed lag, en net ging slapen. Hij stuurt een berichtje terug met de vraag waar ik nu precies woon. Bij onze eerste ontmoeting had ik gezegd waar ik ongeveer woonde. Ik gaf hem telkens een kleine aanwijzing meer. Na een paar berichtjes heen en weer krijg ik plots telefoon. "Kan het zijn dat ik voor uw huis sta met mn auto?". Ik kijk uit mn venster. "Een grote grijze auto?" vraag ik. Correct. Hij stond dus met zn auto voor mijn huis. "Kom je niet even naar buiten?" Ik trok snel een licht kleedje aan en ging met de sleutel van de voordeur in de hand naar beneden. Ik maakte de deur los en ging op m'n blote voeten naar buiten. Ik stapte bij hem in de auto en verklaarde hem zot om zomaar voor mn huis te verschijnen. Ondertussen stelde ik voor om de auto dan ook een aantal meter verder te zetten - daar waar er geen huizen staan -. Hij vroeg me of ik mijn haar niet los wilde doen. E heeft blijkbaar een zwak voor losse, lange haren. "Vooruit dan maar." en ik schudde mn haren wat los. Flirtend vroeg ik wat ik hiervoor in de plaats zou krijgen. "Een massage?" was zijn antwoord. Hoewel ik niet zo goed tegen massages kan en hier nogal snel kippenvel van krijg, ging ik akkoord. Deal! "Leg je maar op de achterbank" stelde hij voor. Ik had niet verwacht dat hij die massage op dat eigenste moment zou geven, maar zag dit wel zitten. Ik legde me op de ruime achterbank. (Zijn auto was immers het van-type. Best wel ruim dus.) Ik had echter een kleedje aan. Dus om mijn rug te ontbloten moest heel dit kleedje al uit. En aangezien ik alleen maar strings draag, was er onderaan ook al niet al te veel meer te verhullen. Hij zette zich over mij en begon mijn rug te masseren. Blijkbaar waren al mijn vorige ervaringen met massages niet de beste, want dit voelde best wel goed. Het kon natuurlijk ook gelegen hebben aan de persoon die de massages gaf. Zijn handen gingen licht cirkelend van mijn ruggengraat telkens wat meer zijwaarts, tot uiteindelijk zijn handen mijn borsten aan de zijkant raakten. Ik duwde me wat omhoog zodat zijn handen plaats hadden om ook mijn andere kant een massage te geven. "Draai je eens om". Ik draaide me om en hij zette zijn - ondertussen erotische - massage verder. We waren aan het praten over koetjes en kalfjes toen hij me begon te kussen. Al gauw was ook hij een aantal kledingstukken armer. De minuten hierop volgend zorgden voor aangedampte ruiten en een lichtjes schuddende auto aan de kant van de baan.

 

Na deze "massage", sloop ik weer naar binnen. Ondertussen zag ik onder de gordijnen het licht van de living branden. Ik vreesde al dat mijn pa zou gemerkt hebben dat de deur los was, en deze zou vastgemaakt hebben. Dit was gelukkig niet het geval. Ik ben dus even stiekem weer naar binnen geslopen en ben gaan slapen. Goed geslapen trouwens!

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 9 - Het Duracellkonijn

Najaar 2006

De jongens kwamen en gingen. Ze waren niet allemaal even goed. Integendeel. Dit hoofdstuk gaat over de slechtste die k al gehad heb ...

Ik had hem leren kennen via een vriendin van me. Zij had er ook al eens "iets" mee gehad, en vond hem gewéldig. Tijd voor iets nieuws dus. Hij had me al een aantal keer via msn voorgesteld om eens af te spreken. Uiteindelijk is het er dan toch van gekomen. Omdat ik op dit moment nog geen slechte ervaring had gehad met het blind sexdaten, had ik met hem afgesproken. Ik had een paar foto's gezien en samen met deze vriendin haar goeie commentaar kon het volgens mij niet stuk. Wel dus.

Hij pikte me op aan het station en ik merkte het meteen. Mooi op foto, maar van zodra zijn mond openging, zakte mn libido. Hij had een sterk Antwerps accent met een jeanetterig kantje eraan. Maar goed, je moet iets over hebben voor een partijtje goeie seks dacht ik dan. We zouden eerst een video gaan huren. Nog een geluk dat we dat gedaan hebben. Dan was die date toch niet geheel voor niets. (Altijd van alles het positieve inzien!) Onderweg praatten we wat om elkaar wat beter te leren kennen. Sinds hij op kot zat, was hij tien kilo bijgekomen. Ik vroeg me toen al af waar die tien kilo's zich verstopt hadden.

Eens aangekomen, trok hij zijn jas uit en had ik ook meteen de kilo's gevonden. Op zijn achterste dus. Ik zal zeker niet zeggen dat ik een perfect figuur heb. Integendeel. Ik heb ook hier en daar een plaatselijke ophoping en een overall (licht) mollig figuur. Maar deze was toch wel wat groot naar mijn mening. Ook zijn buik had er wat van. Libido daalde weer.

Ondertussen stond de film op en was hij volop bezig met moves à la zeer lichtjes de zijkant van mn borst strelen. Dit werkte wel. Want het fascinerende aan opwinding is "less is more". Uiteindelijk aan het kussen gegaan - wat ook duidelijk zijn sterkste kant niet was - en al gauw lagen we op zijn bed. Zijn manier van doen tijdens de seks was ook niet alles. Hij sprak constant met verkleinwoordjes "Leg uw beentjes es zo" of "Doe es dit met uw handjes" en denk daar dan het jeanetterige antwerpse accent bij en je hebt een njet! Op zich was de seks dan ook nog eens slecht. Ik vroeg om het wat rustig aan te doen in het begin - ik had last van wat pijn-, maar dat was hij blijkbaar ook al gauw vergeten, waardoor de pijn eigenlijk alleen nog maar erger werd. De eerste paar stoten nice and slow om er dan als een echt duracellkonijn in te vliegen. Ook had hij blijkbaar iets met spanking. Ik heb niks tegen het stevig vastgrijpen van lichaamsdelen tijdens de vrijpartij, maar van kletsen op mijn billen word ik nu eenmaal niet opgewonden.

De avond liep op zijn einde en de volgende ochtend vertrokken we weer allebei naar onze les. Tijdens de les sprak ik hem op msn - want wat doe je anders tijdens de les -. Hij sprak me meteen aan met "Ben ik nu je nieuwe buddy?". Ik vertelde hem wat zijn mindere kantjes waren. Dit was blijkbaar niet zoals hij het had ervaren. Volgens mij heb ik zijn Antwerps ego nogal hard gekraakt, want ik werd al gauw uitgemaakt voor het vuil van de straat dat niks gewend was. Ik was ook lelijk, onaantrekkelijk, en nog wat commentaar dat ik interpreteerde als "Ik ben een klein kind dat geen kritiek kan aanvaarden. *ween ween, jank jank*".

Wat hebben we hier uit geleerd: altijd eerst iemand ontmoeten zonder gegarandeerde seks. Omdat ik hier zo'n wijze les uit heb geleerd, zie ik dit niet als een fout in mijn leven, of iets wat ik liever niet had gedaan. Ik heb - zoals blijkt uit eerdere hoofdstukken - nu eenmaal zulke ervaringen nodig om wijze lessen te trekken. Ik zie van alles wel het goede in. Nog een geluk. Anders was dit een volledig verspilde avond uit mijn leven.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Hoofdstuk 10 - Pussy nummer 1

Najaar 2006

Op een avond was ik iets gaan drinken met een vriendin van me. We gingen net het café buiten toen ik mijn naam hoorde roepen. Ik draaide me om en zag een kerel naar me wuiven. Ik had nog maar net gezegd "Ken ik u?" toen ik hem herkende. Het was een jongen die ooit nog de beste maat van mijn eerste lief is geweest. Hij was er zelfs bij op onze eerste date. Toen vond ik hem niet echt een aantrekkelijke jongen. Op zijn zestiende had hij, zoals ongeveer elke zestienjarige, een gezicht vol puisten. De tijd had hem goed gedaan, want hij zag er écht knap uit. Na een paar minuutjes besloot ik dat het echt tijd was om naar huis te gaan en we wisselden gegevens uit.

 

Een paar dagen later trof ik hem op hét medium, msn. We praatten wat over wat we de voorbije jaren nog allemaal hadden uitgestoken. Na een paar minuten kwam het onderwerp der onderwerpen ter sprake: liefde. Blijkbaar waren we allebei vrijgezel en vonden we dat de ander er zeer goed uit zag. Het gesprek zette zich verder en hij vermeldde dat hij een tweepersoonsbed gekocht had. Ik stelde voor om dat nieuwe bed dan maar eens uit te testen. "Subtle is my middle name" zeg ik altijd. Dat was al gauw geregeld en een paar avonden later zou ik langskomen om een filmpje te kijken. We wisten toen allebei hoe de avond zou aflopen.

 

Eens aangekomen nam hij me mee naar zijn kamer. Als ik iemand bij me thuis zou uitnodigen met als doel van de avond een stevige vrijpartij, zou ik toch zorgen voor een gemeenschappelijke zetel om het fysiek contact aan te moedigen. Of voorstellen om op het bed tv te kijken. Hij dus blijkbaar niet. We zaten gedurende de hele film in aparte zetels die ongeveer een meter uit elkaar stonden. Tot zover de kans tot lichamelijk geflirt. Tegen het einde van de film had ik wat last gekregen van hoofdpijn. (Misschien kwam het door de slechte film. "Jeepers Creepers II", een afrader!). Ik ging op het bed liggen en stelde voor dat hij er bij kwam liggen. Wat later lagen we op onze rug naast elkaar op het bed. Stilte. Hij maakte een move door te vragen waar de goesting zat en greep naar mn kruis. In een reflex sloeg ik zijn hand weg en maakte - hopelijk - duidelijk dat dit niet de manier was om me opgewonden te krijgen. Minuten van tijdverspilling gingen voorbij en het was tijd voor actie. Ik moest en zou die vrijpartij krijgen en besloot het heft in eigen handen te nemen. Ik zette me op hem en begon hem te kussen. Al gauw lagen de kledingstukken naast het bed en had ik mijn stevige vrijpartij gekregen. Het was ondertussen best al laat geworden en ik besloot naar huis te gaan. Bij het buitengaan kreeg ik nog een kus op de mond en een "tot de volgende keer".

Ik heb nooit nog iets van hem gehoord. Smsjes bleven onbeantwoord en op msn werd ik geblokkeerd. Hij is pussy nummer één.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 11 - De nacht van de jacht

December 2006

Ik had via een profielensite iemand gevonden die bij mij op school zat. Na wat foto's uitgewisseld te hebben en wat pittige msn-gesprekken was de tijd gekomen om elkaar te ontmoeten. We zouden elkaar op een bepaalde fuif tegenkomen en van daaruit achteraf naar zijn kot gaan.

Het was vroege avond en de deuren van de fuifzaal gingen open. We hadden elkaar ontmoet en op het eerste zicht was hij niet echt mijn type. (Iemand in levende lijve zien is toch nog heel wat anders dan een aantal foto's. En dit was hier nogmaals een bewijs van.) Er was nog niet veel te zien in de fuifzaal dus besloot ik met een vriend van me eerst nog iets te gaan drinken en na een paar uur terug te keren naar de fuif.

 

Na die paar uur was ik best wel wat beschonken en begroette mijn date met een kus op de mond. We gingen de fuifzaal weer binnen en stonden al gauw in een donker hoekje te kussen. De beslissing om de fuif vroegtijdig te verlaten en al naar zijn kot te gaan was dan ook snel genomen. Na een zeer aangename drietal uur durende vrijpartij zijn we teruggekeerd naar de fuifzaal, die er toen al wat leger uitzag. Na nog wat gedanst te hebben namen we afscheid en gingen we elk onze kant uit.

 

Ik heb hem achteraf nog een keer of vijf gezien, voor zover ik me herinner. Maar elke keer ik hem zag, voelde ik me minder tot hem aangetrokken. Hij rookte, wat me op zich niet stoort. Maar wél als hij rookte vlak voor hij me kuste. Als niet-roker is dit alles behalve aangenaam. Wat me nog het meest van al stoorde aan zijn gedrag was het feit dat hij me teveel vastpakte. Als we samen in bed liggen heb ik daar geen problemen mee. Integendeel. Maar buiten de slaapkamer (of de badkamer, of ... ) mag het niet lijken alsof we een koppel zijn. Als we samen naar de bushalte wandelden legde hij bijvoorbeeld zijn arm rond me. Dit gaf me telkens weer het benauwde gevoel van een relatie.

 

Op een dag zei hij op msn tegen me "Ik heb slecht nieuws voor je". Hij vertelde me dat er een meisje was waar het wel mee klikte, en dat we elkaar dus niet meer konden zien. Hij vond het erg voor me, zei hij. Terwijl ik een gevoel van opluchting had.

Een aantal weken later vroeg ik hoe het er mee ging. Hij zei dat het niets geworden was met dit meisje en vroeg of we elkaar nog eens konden zien. Ik antwoordde eerlijk dat die keren dat we elkaar gezien hadden (en niet alleen gezien) leuk waren geweest, maar dat ik de seks met hem niet echt miste. Hij respecteerde mijn antwoord. De weken verstreken en telkens we elkaar spraken, vroeg hij of ik onze dates niet miste. Telkens weer het zelfde antwoord van mijn kant "Neen. Het is mooi geweest. En het is nu tijd voor iets anders.".

Jammer ... voor hem.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 12 - Hoe de Van Man een buddy werd

Voorjaar 2007

Ik had al een hele poos niets meer gehoord van de Van Man toen hij me plotseling op msn aansprak. Vijf zinnen later was al duidelijk waar hij op uit was. Nog eens tien zinnen later was alles geregeld. Hij zou me binnen een uurtje komen ophalen op de hoek van onze straat. Ik zei tegen mijn ma - die àlles wil weten - dat ik even langsging bij een maat van me, die een paar huizen verder woont. Ik hoopte maar dat die maat van me niet plots onverwachts voor mijn deur zou staan terwijl ik bij hem op bezoek zou moeten zijn. Want onverwachts binnenvallen deed hij wel eens. Een uurtje later kwam de Van Man effectief aan in nog steeds dezelfde auto met alle bijbehorende herinneringen. We reden wat rond en zochten ergens een verlaten plekje waar we de auto nog eens lekker konden doen aandampen. Het was nog maar vroege avond, en bij daglicht is een verlaten plaatsje zoeken echt niet zo evident. Na wat rondgetoerd te hebben, vonden we een verlaten veld waarnaast hij parkeerde. Aan deze vrijpartij heb ik trouwens nog een paar gescheurde panties overgehouden. Beiden sterk blozend en zwetend reden we weer in de richting van mijn huis waar hij me weer op dezelfde plaats afzette. Ik gaf hem nog een kus op de wang en zei met een vette knipoog "Tot de volgende keer!".

Zo werd the van man mijn nieuwe fuckbuddy.

Een paar weken later kwam ik hem tegen in een café. "Hey. Alles goed? Ahja, ik verkeer weer hè." was de samenvatting van het gesprek. Balen. Mn avond naar de zak. Volgens mij deed het me iets meer dan gewoon het bleh-gevoel omdat ik mijn seksparter kwijt was. Hij is dan ook een lekker dier. Maar ja, so be it. Buddies komen en gaan.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 13 - Pussy nummer twee

September 2007

Zoals ik al eerder heb vermeld vind ik de meeste van mijn sekspartners op het wereldwijde web. Zo ook deze jongen. Niet zo zeer mijn type, maar hij had wel iets. Ik heb persoonlijk een zwak voor mooie monden. Je moet ze dan ook willen kussen, natuurlijk.

Deze jongen heeft lang in mijn msn-lijst rondgehangen. Hoe lang kan ik niet zeggen, maar het was best wel lang. We hebben allerlei dingen gedaan, foto's uitgewisseld, eerst met kledij, dan zonder kledij, pikante gesprekken op msn, smsjes, ... maar afgesproken nog nooit. En zo zal het blijven ook.

Een aantal weken geleden had ik met hem afgesproken. Tot vlak voor onze date zaten we nog op msn. "Dus tegen half negen daar bij die bankjes." Alles was geregeld. Ik woon maar vijf minuutjes stappen van "die bankjes" en was dus mooi op tijd. Ik stuurde vlak voor ik vertrok nog een smsje met wat ik aanhad zodat hij me zeker zou herkennen. Ik kwam aan bij onze afspreekplaats en als tijdverdrijf - om daar niet als een dwaas staan te koekeloeren - stuurde ik hem een smsje om te zeggen dat ik er al was. De minuten verstreken. Het was tien voor tien toen ik smste "Je hebt nog tien minuten. Haast je!". Weer tien minuten later keerde ik weer huiswaarts en smste "Laat maar weten als je nog eens wil afspreken."

Ik heb nooit nog iets van hem gehoord. Smsjes onbeantwoord, op msn geblokkeerd. Ik weet echter goed genoeg dat hij nog leeft. Dood zijn was één van de weinige excuses die ik zou aanvaard hebben.

Ik zal waarschijnlij nooit weten - en maar goed ook - waarom deze ommekeer er gekomen is. Misschien heeft hij me van ver gezien en vond hij het niet de moeite om nog contact te houden. Misschien is het iemand die voor zijn plezier mensen hun vertrouwen wint, om daarna dat vertrouwen te misbruiken. Don't know, don't care.

Dit maakt van deze kerel pussy nummer 2

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 14 - Omgaan met afwijzing

Oktober 2007

 Blind dates dragen een zeker risico met zich mee. Eén daarvan is afwijzing. Als het niet klikt, of de aantrekkingskracht is niet wederzijds, dan zal het wat mij betreft niet doorgaan. Ik heb het nog niet meegemaakt dat ik hem zag zitten, maar hij mij niet. Ik kan dus niet meespreken over dit soort afwijzing. Andersom al wel. In dit hoofdstuk bijvoorbeeld.

Het begint wederom bij msn. Ik weet niet meer hoe deze kerel - wiens naam ik niet meer weet - in mijn lijst geraakt is. Wel weet ik dat hij er al even in stond, maar ik hem er weer eens heb uitgezwierd omdat ik er toch niet mee praatte. Ik stond blijkbaar al die tijd nog wel in zijn lijst, want op een dag hebben we de draad weer opgepikt. "Wie ben je nu weer?". Na een korte (tweede) voorstelling vroeg hij een foto. Ik gaf de link naar een profiel van me en vroeg een foto van hem. Ik had al een foto van hem op mijn computer staan, maar hoe meer foto's, hoe beter je een beeld kan vormen van de tegenpartij. Op die ene foto zag hij er niet slecht uit, dus ik was wel bereid af te spreken. Het is immers nog gebeurd dat de werkelijkheid (stukken) beter was dan de foto's.  

Een uur nadat we geregeld hadden waar we elkaar zouden zien, stond ik op de afgesproken plaats. Het was koud en het regende. Er kwam een kerel op me af en stelde zich voor. Zijn naam klopte en hij vroeg de mijne. Dit was mijn date. Hij leek helemààl niet op de foto die ik op mijn computer had staan. Geen idee wie die (knappere) kerel dan wel was. Ik vond deze jongen alleszins niet aantrekkelijk. Een ietwat verlegen kerel, droogjes gekleed, brilletje.  

Ik stelde voor om iets te gaan drinken. Hij vond half negen te vroeg om op café te gaan en stelde voor even in zijn auto te gaan zitten. Ik zei dat ik toch liever eerst ergens iets zou gaan drinken. Hij antwoordde wat geïrriteerd "Ik wil niet, maar oké.". Twee stappen verder zei hij "Wacht. Ik ga even geld halen in de auto. Stap anders even mee." Ik had al door dat hij zodadelijk zou voorstellen om toch maar gewoon in de auto te gaan zitten en twee minuten later zaten we daar dan ook. Eerder die dag had hij op msn nog gezegd "Hopelijk val ik wat mee. Als dat niet het geval is, zeg het me dan meteen.". Dus eens we in de auto zaten, biechtte ik op dat hij niet mijn ding was, en hij dus op niets moest hopen. Hij reageerde wat geschrokken en vroeg natuurlijk meteen wat er mis was aan hem. "Niets speciaals, gewoon, niet mijn type" antwoordde ik. Ik wist goed genoeg dat de volgende vraag zou zijn "Wat is je type dan wel?". Dat is het hem nu net. Ik héb geen type. Aantrekking is géén kwestie van dat kleur ogen, zo'n kapsel, zus en zo. Neen. Je bent voor iemand aantrekkelijk - eender op welke manier - of je bent het niet. Hij was het niet. Hij had het er duidelijk moeilijk mee en begon eerst wat meelijwekkend te klagen. "Ik had toch gehoopt op iets. Niet zo zeer seks (neenee, zal wel), maar toch een knuffel, of een stukje naakt ofzo.".  

Wanneer iemand voor mij niet aantrekkelijk is, is de kans dat dit verandert zeer klein. Wanneer een voor mij onaantrekkelijk iemand seksueel getinte voorstellen doet, komt dit niet goed over. Integendeel. Als ik mezelf wil tonen aan jan en alleman zal ik wel achter een glazen raam gaan staan, of op een goedkope porno-site mezelf letterlijk blootstellen aan de wereld. Neen, sorry, hij zou niets te zien krijgen.  

Na het meelijwekkend gedrag kwamen de verwijten. Niet rechtstreeks, maar hij was teleurgesteld. En vond het zonde van de tijd. Hij was beter niet gekomen, zei hij. Ik gaf hem in gedachten gelijk. Na nog wat gezucht en "tja, jammer" zei hij dat hij maar beter naar huis kon gaan. Ik had een gevoel van opluchting. Ik vond de manier waarop hij reageerde op zich al lichtjes beangstigend, en het feit dat we samen in een auto zaten deed daar geen goed aan. Hij zette me af aan de straat waar ik woon. Ik gaf hem nog een vluchtige knuffel, maar daar had hij duidelijk ook niet veel aan.  

Toen ik weer thuis was, had ik al een licht schuldgevoel. Ik wist dat ik mezelf niets kon verwijten. Ik had voor mezelf uitgemaakt dat ik nooit (meer) uit medelijden met iemand naar bed zou gaan, of seks zou hebben met iemand die ik eigenlijk niet echt zie zitten. Ik had hem dat ook gezegd. Hij begreep het wel, maar het woog blijkbaar niet op tegen de teleurstelling dat het weer zijn rechterhand zou worden deze avond, in plaats van mij. Op msn vroeg hij me die avond nog "En? Nog lekker in je vuistje gelachen?". Hij wilde me duidelijk doen voelen dat hij niet opgezet was met deze afwijzing.  

Dat is misschien nog een gat in de markt. Een cursus "omgaan met afwijzing"

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 15 - The Van Man returns

November 2007   

Aangezien hij verkeerde, hoorde ik een hele tijd niets meer van E. Op een avond sprak hij me aan op msn. Ik wist meteen wat het onderwerp van het gesprek zou zijn. Ik had gelijk. "Ik heb zin in seks! Mag ik u komen oppikken?". Ik had mijn plannen voor het verdere verloop van die dag al gemaakt, en daar was op het eerste zicht geen plaats voor seks met E. Daarbij, mijn ma wist wat de plannen waren, en zou het uiterst verdacht vinden als ik plots "even weg was". "Even weg" is iets wat thuis ook niet werkt. Er moet verklaard worden wàt je gaat doen, met wie, waar, hoe lang, ... Niet evident om even het huis uit te sluipen dus. "Is het uit tussen jullie dan?" vroeg ik. Negatief. Hij had gewoon zin in andere seks, op een andere plaats, met iemand anders. Vroeger zou ik daar meer moeite mee gehad hebben, toen ik net uit een relatie kwam. Ondertussen was ik van mening dat 24 oud genoeg is om zelf te beslissen wat je wel en niet doet. Als hij zijn vriendin wilt bedriegen, is dat zijn beslissing. "Neem even je gsm op." vroeg hij. Na nog wat meer gezaag van zijn kant, ging ik naar mijn kamer en nam m'n gsm van het nachttafeltje. Zeven oproepen gemist. Hij had duidelijk zin! Ik nam op. Nog meer smeekbeden. Mijn ma stond in de kamer naast me en was zo onopvallend mogelijk aan het meeluisteren. Onopvallend betekent voor haar stil blijven staan en voor je uit staren. Ik moest opletten wat ik zei, aangezien mijn ma - voor zover ik weet - nog altijd denkt dat ik na B. niemand meer gehad heb. Noch als lief, noch als sekspartner. Ik hoop althans dat ze dat denkt. Ik probeerde uit te leggen dat ik niet onopvallend het huis uit kon, zonder dat mijn ma achterdochtig zou worden. Ik zei "ik spreek je nog wel op msn". Twee seconden later: "Wie was dat?". Moeders. "Een maat van me", antwoordde ik, en ging weer naar beneden. Op msn legde ik uit dat ik niet echt weg kon thuis, dat ik naar mijn grootouders ging, en daarna naar het station zou gaan. Hij stelde voor om me op te pikken aan het station. Vooruit dan maar. Ik zou smsen tien minuten voor ik zou aankomen aan het station.  

Ik vertrok weer bij mijn grootouders en nam mijn gsm weer bij de hand. Een smsje van hem. "Ik sta al aan het station". Ik kijk op de klok en zie dat hij tien minuten geleden al gesmst had. En ik moest nog vertrekken richting station. Hij had écht wel zin in seks. Zoveel was duidelijk. Ik smste dat ik onderweg was.  

Ik zag al gauw zijn voor mij herkenbare auto, en stapte in. Het was ondertussen al donker buiten waardoor een donker straatje zoeken geen probleem was. Hij parkeerde de auto en begon me te zoenen terwijl zijn handen langs mijn benen omhoog gleden. Wat later stonden we tegen zijn auto te vrijen. Het was lang geleden dat hij nog zulke goede seks had gehad met condoom, zei hij. "I'll take that as a compliment" antwoordde ik met een knipoog.  

We waren weer onderweg naar het station toen hij me in de auto zei dat ik dit tegen niemand mocht vertellen - oeps - en dat ik hem zeker en vast nooit mocht smsen. Allen via msn konden we praten. En hij verzekerde me dat dit niet meer ging gebeuren.  

Ik denk er het mijne van.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 16 - De messageparty-pussy

November 2007

Een aantal weken geleden was er een plaatselijke message-party. Ik veronderstel dat het principe algemeen bekend is. Iedereen krijgt een nummertje en schrijfgerief. Er bevindt zich in de fuifzaal een grote muur waar alle nummertjes voorzien zijn van een kokertje. Het is dan de bedoeling dat je iemand uitzoekt en een berichtje stuurt naar die persoon door je briefje af te geven aan de message-wall.  

Ik was vastberaden die avond niet met lege handen naar huis te gaan. Na het zorgvuldig scannen van de zaal, stuurde ik in totaal naar drie jongens een (zeer subtiel) berichtje. "Hey. Vind je wel knap. Zin in seks? xxx". Misschien was die aanpak achteraf gezien wat te direct.  

Het was ondertussen al laat geworden en de moed zakte me in mijn schoenen. Als er ergens een gelegenheid is waar de drempel tot contact leggen zo laag is, zal het wel een messageparty zijn. Er passeerde een kerel die ik best nog wel aantrekkelijk vond en zocht zijn nummertje. Ik vond zijn nummertje niet direct en vroeg net luid genoeg aan mijn vriendin waarom hij geen nummertje droeg. Hij draaide zich om en zei "Nummer 73". Ik nam mijn pen en papier en schreef "Hey, vind je wel sexy. Zin in meer?". Ik gaf het briefje aan Debbie, die me samen met nog wat vrienden vergezelde, en vroeg of zij het naar de message-wall wou brengen. Ze keek me wat vreemd aan en passeerde het briefje meteen aan nummertje 73. Hij schreef me meteen een briefje terug "Klinkt goed". Ik stuurde een briefje terug met hierop mijn gsmnummer. Hij nam zijn gsm en smste "Ik ben hier helemaal voor jou, nummer 616". Wat later paste de muziek zich aan en begonnen we te slowen. Hoewel ik het helemaal niet heb voor slows op een fuif was dit wel de uitgelezen kans om wat fysieker te worden. Hij liet duidelijk merken aan de manier waarop hij danste dat hij best wel zin had in seks. Ik moest dan ook opletten dat hij me niet ter plekke begon uit te kleden. Na wat opwindend en tegen elkaar aanwrijvend gedans zijn we naar mijn kot gegaan, waar we nog stevig van bil gegaan zijn vooraleer vermoeid in slaap te vallen.  

Ik heb hem een aantal dagen nadien nog gesmst, maar geen antwoord gekregen. Dit maakt van deze jongen de message-party-pussy.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 17 - Lucky number 13

November 2007 

Gisteren weer een date gehad. Ook deze jongen heb ik leren kennen via een profielensite. Hij is de eerste die op voorhand wist dat hij in mijn blog zou komen te staan.

Ik ontmoette hem op de plaats waar ik ongeveer al mijn dates ontmoet. We begroetten elkaar en begonnen te stappen. Onbewust ben ik meteen naar mijn huis gewandeld, hoewel ik normaal gezien eerst iets ga drinken met de tegenpartij. Misschien was het omdat hij nogal betrouwbaar overkwam. Eens aangekomen bood ik hem een drankje aan en begonnen we te praten over koetjes en kalfjes. Ik denk dat dit de eerste keer is dat ik op een first (sex)date langer gepraat dan gevreeën heb. Op zich vond ik het ook best wel aangenaam om met hem te praten waardoor seks minder belangrijk leek. Maar aangezien hij er nu toch was, en de looks ook wel mee had, zijn we na een lange babbel toch overgegaan tot een vrijpartij. Hij had al even geen relatie meer gehad, en zijn conditie verraadde dit een beetje. Niet dat dit mijn globale tevredenheid over deze date negatief beïnvloedde, aangezien ik ook heb mogen genieten van het betere handwerk.

Na de - zeker voor hem - fysiek afmattende vrijpartij hebben we nog wat verder gepraat over vanalles en nog wat bij een glaasje baileys. Een tijdje later ging hij weer naar huis. Die avond praatten we nog wat na op msn en hebben we besloten dat het voor ons beiden een aangename date geweest was.

Diegene die beweert dat nummer 13 ongeluk brengt, heeft dus duidelijk ongelijk.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 18 - De grote jongen

November 2007 

Deze jongen is om het cru te stellen één van de weinige nummers die - eens gepasseerd - weer terugkomen. Ik heb ook hem leren kennen via het www. Hij woont in dezelfde stad als ikzelf en dus was afspreken niet echt een probleem. Zijn profielfoto's vielen wel mee, en aangezien de realiteit vaak beter meevalt dan foto's hoopte ik wel op een succesvolle date.

  Het eerste zicht bevestigde wat ik hoopte. Hij zag er goed uit. We gingen eerst wat drinken in een plaatselijke loungebar zoals ik mezelf sinds het duracell-konijn had voorgenomen. Na een drankje vertrokken we richting mijn huis. Eens de deur toegetrokken werd, begonnen we meteen te kussen. Alles verliep dus behoorlijk vlotjes. Buiten het kussen op zich, aangezien ik op mijn tenen moest staan om met mijn lippen tot aan de zijne te kunnen reiken. De kledingstukken bedekten geleidelijk aan de grond terwijl we ons beetje bij beetje meer blootstelden aan elkaar. Letterlijk dan. Een aangename vrijpartij was het logische gevolg van onze handelingen.  

Het is ook niet bij één keer gebleven. Als je in dezelfde stad woont, is het een kleine moeite om even voor of na het uitgaan een zeer aangename tussenstop te maken. Na onze derde date besloot ik het met hem eens te hebben over het buddy-systeem. We waren akkoord dat we het gedurende deze periode enkel met elkaar zouden doen. Op die manier zit er toch wat meer gevoel in de seks dan puur het fysieke.  

Een paar weken later gebeurde hetgeen sowieso zou gebeuren. Hij had iemand leren kennen en wou daarom onze overeenkomst stopzetten. Weer een paar weken later gebeurde hetgeen ik hoopte dat zou gebeuren. Ook al is dit misschien wat grof en egoïstisch van mezelf. Het was niets geworden met dit meisje, en na drie weken op zijn kin geklopt te hebben was het tijd om wat stoom af te laten. Stomende seks was dan ook - niet alleen voor hem - meer dan welkom.  

Ondertussen heb ik hem al even niet meer gezien, maar ik sta op punt hem nog eens uit te nodigen. Bij deze heeft hij ook de uitnodiging gelezen.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 19 - Zielenpoten op het www

November 2007

Niet alle mensen die ik leer kennen via profielensites bezorgen mij een positieve ervaring. Zo is er deze ene jongen. Na een beetje heen en weer gechat te hebben op de profielensite voegden we elkaar toe op msn. Op een avond vroeg hij of ik die volgende dag niet wou langskomen. Hij zou de hele dag alleen thuis zitten. Ik antwoordde dat ik de hele dag les had, en dat ik best wel naar die lessen zou gaan. Hij gaf me zijn gsm-nummer voor het geval ik me zou bedenken. Ik gaf als antwoord mijn gsm-nummer aan hem.

De volgende dag waren we weer aan het chatten gegaan. Ik ging een filmpje bekijken en zette mijn msn-status op "bezet" zodat (slimme) mensen zouden weten dat ik niet gestoord wenste te worden. Hij stuurde me dan maar een smsje met de vraag of ik hem nog niet miste. Ik rolde eens met mijn ogen en keek verder naar de film. Een beetje later veranderde ik mijn status weer naar "online". HIj vroeg waarom ik niet terugsmste. Ik legde hem zo goed mogelijk uit dat ik niet graag opgeëist word. Dat is ook één van de dingen die ik zo geweldig vind aan het vrijgezel zijn. Dat ik mij tegenover niemand moet verantwoorden of niemand moet laten weten waar ik elk moment van de dag ben. Ik probeerde hem dit uit te leggen maar hij volgde mijn denken duidelijk niet. Hij kreeg gewoon graag een antwoord zei hij nogal meelijwekkend.

De volgende dag begon ons gesprek met hij die me vroeg of ik nog boos was. Ik antwoordde dat ik helemaal niet boos was en probeerde hem nogmaals bovenstaande uitleg duidelijk te maken. Dat ik niet graag opgeëist word. Zeker niet door mensen die ik van haar noch pluim ken. Weer een dag later is er vermoedelijk in zijn hoofd een zenuwtje gesprongen. Hij vloog zonder aanleiding uit en zei dat ik had beloofd iets te laten weten die dag dat hij de hele dag thuis zou zitten. Ik zei dat ik iets zou laten weten als ik zou besluiten niet naar de les te gaan. Het kon niet baten. Hij beweerde bij hoog en bij laag dat ik had beloofd een bericht te sturen die dag en vertelde hierbij dat hij nu wel wist wat mijn woord waard was en wat hij aan me had. We scheldden nog een beetje en dat was dat. Ik noemde hem zielig, hij bevestigde. Op dat moment besefte ik dat dit weer iemand op de wereld was waar ik nooit nog iets mee te maken wilde hebben. Ik blokkeerde hem dan ook op msn. 

Een paar dagen later krijg ik plots een mailtje van hem met als inhoud de zin "Block is makkelijk als je 't niet kan halen hè ...". Ik mail terug om te zeggen dat ik hem nog steeds zielig vind en raad hem aan om een leven te zoeken. In het Engels klinkt dit dan als het zeer vriendelijke verzoek "Get a fucking life!". Hij mailde me terug dat hij dat al had. Ik heb er sterk mijn twijfels over.

Wat hebben we hieruit geleerd? Dat het www vol zielepoten zit. Je moet ze gewoon weten te ontwijken.

Terug naar boven Plaats een reactie 10 reacties

Hoofdstuk 20 - Uitnodiging afgewezen

December 2007 

De grote jongen, is verleden tijd vrees ik. Hij was nochtans in eerste instantie ingegaan op de uitnodiging. Hij had zelfs zélf gevraagd om een hoofdstukje aan hem te wijden, maar het mocht duidelijk niet zijn ...  

Op vrijdag 30 november hadden we na weer een lange pauze nog eens een internetconversatie. Ik vertelde hem dat ik volop aan mijn blog aan het schrijven was op dat moment. Ik gaf hem de link naar mijn blog en wachtte op een reactie. "Op zoek naar seksvriendjes ja? Je hebt mij er toch niet opgezet?". Ik voelde me op dat moment wat opgelucht dat ik hem (nog) niet vermeld had, want zijn vraag klonk niet meteen vriendelijk - voor zover vragen via het internet kunnen "klinken" -. Toch vroeg hij zich af hoe ik "ons ding" zou verwoorden en stelde voor dat ik toch maar iets over hem zou schrijven. Ik ging in op zijn verzoek en begon te schrijven aan hoofdstuk achttien.  

Terwijl ik aan het schrijven was, las hij de voorgaande hoofdstukken en gaf toe dat het aantal jongens in mn blog voor hem een beetje een "moodkiller" was, wat ik in zekere zin wel begrijp. Ik verduidelijkte dat de jongens uit hoofdstukken 5 en verder voorkwamen in een tijdsspanne van 2 jaar. Dit veranderde zijn perspectief, zei hij, waarop ik wat opgeluchter was. De rest van het gesprek verliep luchtig en er werd naar goeie gewoonte wat gesproken over seks en wanneer hij nog eens zou langskomen. "Maandag", zei hij. Maandag was goed.  

Het internetgesprek dat op het voorgaande volgde was minder positief. Hij vertelde me dat hij in de toekomst liever niet meer wilde langskomen omdat hij zich er niet helemaal goed bij voelde. Hij gaf toe dat het toch de blog was die de doorslag gaf. Niet zo zeer de inhoud, wel het aantal hoofdstukken om het zo te stellen. Meer bepaald dan het feit dat ik er actief naar op zoek was. Ik besloot dan maar te doen wat ik zo veel mogelijk probeer te doen in mijn leven: het goede uit het verleden te onthouden, en besloot hierbij dat het toch leuk was geweest. Hij vestigde mijn aandacht op het feit dat er ook mannen rondlopen waar je een relatie mee kan opbouwen, maar daar ben ik nog niet aan toe. Nu we toch open kaart aan het spelen waren, vertelde ik hem ook dat het einde van onze seksdates ook een positieve kant hadden. Hij was namelijk stilaan de grens van de buddy aan het overschrijden, en dat wil ik ten allen tijde vermijden.  

Dat is het grote nadeel aan de mens: gevoelens. Gevoelens kunnen hemels zijn, maar ze kunnen je ook de nek omdraaien. Wat zou het toch handig zijn als gevoelens simpelweg konden uitgeschakeld worden. Maar helaas, dat kunnen ze niet. Nog een feit is dat seks iets intiem is. En ook al beslis je voor jezelf om puur voor het fysieke te gaan, toch doet die persoon je iets. Zeker als je elkaar vaker ziet en je telkens weer volledig aan de ander geeft.  

Ik heb mijn toekomst in grote lijnen voor me. Nog anderhalf jaar studeren, daarna een goeie job zoeken, carrière maken, ... en helemaal aan het einde van het rijtje, tegen de tijd dat ik dertig ben, zal ik weer mensen toelaten in het diepste punt van mijn hart. Zal ik weer openstaan voor relaties en hierin hopelijk een levensgezel vinden.  

De theorie is er dus, nu de praktijk nog ...

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 21 - Just a friendly date

December 2007   

Deze kerel is de eerste die ik meteen mijn adres gegeven heb. Ik zat al in mijn comfortabele niet-sexy kledij en had die avond écht geen zin om het huis te verlaten. Ik kreeg via msn het voorstel om samen een filmpje te zien. Na wat twijfelen ging ik akkoord, maar zei meteen dat hij niets meer moest verwachten dan gewoon een filmpje te zien. En ik meende het. (Tenzij hij écht knap was natuurlijk.)  

Toen ik de deur opende was ik blij dat ik niet had toegezegd aan meer dan film alleen. Niet dat hij lelijk was, maar ik zag meteen dat hij m'n type niet was. Ik begroette hem en leidde hem naar mijn kamer, waar mijn laptop en filmcollectie zich bevinden. Ik toonde hem welke films ik in mijn bezit had en hij koos voor "Not another teen movie". Ook wel gekend als "Sex Academy". Misschien was dit een subtiele hint, ik weet het niet. Mensen die deze blog al helemaal gelezen hebben, weten ook dat subtiliteit mijn sterkste kant niet is. In geen van beide richtingen.  

Na de film praatten we nog wat na over filosofische dingen. In een korte stilte vroeg hij of ik massageolie in huis had. Ik antwoordde droogjes dat ik het niet zo heb voor massageolie. Alleen als het niet in mijn bed hoeft gebruikt te worden, en ik daarna een douche kan nemen. Ik denk dat ik wel duidelijk genoeg was dus. Wat later namen we afscheid en de eerste friendly date was een feit.  

(Neen, inderdaad. Weer geen pikant verhaal. Helaas. Volgende keer beter, zeg ik dan!)

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 22 - The Van Man returns, again

December 2007   

Donderdagavond kreeg ik telefoon. Wegens een tegenvaller was ik alle gegevens in mijn gsm kwijt, dus was het een totale verrassing wie er aan de andere kant van de lijn hing. And I just love surprises!  

Het was de Van Man. Hij vroeg of ik thuis was. "Neen, vandaag niet. Morgenavond ben ik weer thuis." antwoordde ik. "Kan ik je dan zien?". Ik ging akkoord. Ik zat dan ook al een paar weken zonder seks, en seks met een knappe jongen sla ik dan ook niet al te snel af.  

De volgende avond kwam ik thuis aan. Ik had met hem afgesproken dat ik iets zou laten weten als ik thuis was, en dan zouden we achter het parochiezaaltje van een naburig dorp afspreken. Ik was net aan mijn avondeten bezig toen ik van hem een bericht kreeg "Ik ben er al." Hij had er blijkbaar weer (iets te veel) zin in.  

Ik kwam een dik kwartier later ook aan bij de plaats waar we hadden afgesproken. We stapten elk uit onze auto en stapten op elkaar af. "Waar gaan we naartoe?" vroeg hij. Ik had thuis gezegd dat ik niet te lang ging wegblijven, en had dus ook geen zin om nog een hele tijd rond te rijden op zoek naar een geschikt plaatsje waar het rustig en donker was. "Hier en nu" stelde ik voor. Hij ging maar al te graag akkoord. Wat later stonden we in de koude tegen het parochiezaaltje te genieten van elkaars lichaam. We lieten allebei duidelijk merken dat we al even een tekort hadden gehad aan goede seks, wat het allemaal nog aangenamer maakte.   

Na dit gezellig onderonsje praatten we nog wat. Hij zei dat hij ging proberen niet meer met me af te spreken. Hij heeft immers nog steeds een vriendin. Ik zei dat hij het voor mij alleszins niet moest laten, maar dat het eigenlijk niet juist was wat hij deed. Ik keur zijn gedrag ook niet goed, maar het is naar mijn mening niet aan mij om ervoor te zorgen dat dit niet gebeurt. Hij liet me ook nog beloven dat ik dit tegen niemand zou vertellen. Schrijven is niet hetzelfde als vertellen, natuurlijk.  

Als hij genoeg wilskracht heeft, zal hij zich niet meer laten verleiden tot seks met mij. I wonder ...

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 23 - 2008 goed begonnen

Januari 2008

Ik zat op de eerste dag van het nieuwe jaar nog laat op msn toen ik digitale nieuwjaarswensen van de grote jongen kreeg. Ik wenste hem hetzelfde terug en we praatten wat over hoe we oud op nieuw waren ingegaan.

Plots stelde hij me de vraag welke score ik zijn bedprestaties geef. Ik zei dat hij toch wel een acht op tien verdiende waarna ik de vraag terugkaatste. "Een zeven. Misschien wat meer initiatief nemen." was zijn mening over mij. Een paar minuten later hadden we al een heus rapport opgesteld van elkaar.

Wat later vroeg hij of ik thuis was op dat moment. Ik zei dat ik al een paar uurtjes thuis was. Nog voor ik de kans had gekregen om te vragen waarom, zei hij dat hij ging langskomen. Wat een nieuwjaarsgeschenk!

Eens hij aangekomen was, duurde het niet al te lang vooraleer we in bed lagen. Van de film die naast ons aan het spelen was, hebben we niet erg veel gezien. Wat begon met zachte aanrakingen eindigde in een heerlijke vrijpartij. Hij was goed op weg van een acht naar een negen.

Lang leve 2008!

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Intermezzo - Leeftijdsgrenzen

Leeftijd is een belangrijk iets, vind ik. Toch als het om seks gaat. Ik wil niet het gevoel hebben dat ik met een kind in bed lig. Ook niet met iemand van de leeftijdscategorie "vader" of "grootvader". Mensen hebben het daar blijkbaar soms moeilijk mee.  

Als ik - als 22-jarige - een 17-jarige vertel dat ik hem te jong vind, krijg ik meegedeeld dat zijn ex er 30 is. En dan moet ik me maar aanpassen ofzo? Heel de wereld mag voor mijn part verzot zijn op kak met bonen, moet ik dat daarom ook lekker vinden? Neen, natuurlijk niet.  

Hetzelfde met oude mannen. "Maar je zal er geen spijt van hebben". "Ik ben echt goed in bed.". Dan mag het nog de béste sekspartner van de wereld zijn, ik deel het bed liever met een fris, strak kontje dan een paar rozijnenbillen. Ieder zijn mening, zeg ik dan.  

Toegegeven, ik maak soms uitzonderingen. Wentworth Miller (Michael Scofield), bijvoorbeeld. Dìe kan me krijgen. (Wentworth, if you read this: you can have me!).  

Mijn besluit: meningen verschillen. Ook over mijn blog krijg ik "chapeau's" en "hoeren" rond mijn oren gezwierd. Toch heb ik respect voor ieders mening. Is het voor de mannelijke bevolking dan zo moeilijk te aanvaarden dat ik een leeftijdsgrens op mijn bedpartners zet? Ik hoop van niet. Anders is het nog erger met de mannen gesteld dan ik vermoedde.

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 24 - De egotripper

"Seks?" Wauw, wat een openingszin. Hierdoor zou je je meteen voor zijn voeten werpen ... niet dus! Ik zei dat er wel meer nodig was dan dat om me zo ver te krijgen, dus begon hij aan zijn verdediging. "Ik ben altijd eerlijk, een knappe vent, grote mond, mooie penis, kan enorm goed neuken, maar geloof niet dat je een vrouw bent. Voeg me toe en overtuig me!". Een mooie penis? Penissen zijn naar mijn mening lelijke dingen, no offense, boys.  

Hij voegde me toe op msn, waarvoor ik een emailadres gebruik waar mijn naam niet in voorkomt. Ook op msn zelf is mijn nickname niet mijn voornaam. Hij vond het duidelijk een louche zaakje. "Je klinkt zo anoniem. Ik vertrouw je niet echt." Ik vond het wel grappig, en bij nader inzien enigszins vreemd dat ik nog nooit eerder zulke ongelovige mensen had leren kennen. Want het internet zit tegenwoordig vol mensen die beweren iemand anders te zijn dan ze in werkelijkheid zijn.  

Ik toonde hem de link naar een paar foto's die ik op een fotoalbum op het www had gezet. "Mooi meisje", zei hij. "Maar hoe zie jij eruit?". Ik ergerde mij al lichtjes aan zijn ongeloof. Nog een punt waarom hij dit niet vertrouwde was het feit dat ik geen schermafbeelding op mijn messenger heb staan. Ik gebruik niet de msn messenger, maar een ander programma waarbij het plaatsen van een schermafbeelding niet mogelijk is. Hij vond het niet normaal. Ik vond hem niet normaal.  

Ik vraag tussendoor even of hij eigenlijk mijn blog wel gelezen heeft. "Neen, moet dat?". Dat moet zeker niet. Mensen zijn vrij om te kiezen of ze mijn blog lezen of niet. Maar als je je kans wil wagen bij me, is het een sterke aanrader. Je weet op die manier wat ik heb meegemaakt, wat je zeker niet mag zeggen tegen me, wat je beter niet kan doen tijdens een vrijpartij met mij, ... Het kan je maar helpen. "Interessant", vond hij. "Maar het kan ook verzonnen zijn. Ik ken dat soort blogs. Of misschien is het wel waar, maar is het niet van jou.". Ik rolde eens met mijn ogen waarna hij weer verder ging met zijn kruisverhoor. "Hoe heet je, waar zit je op school en wat doe je?". Ik gaf hem de juiste antwoorden op zijn vragen. "Even onderzoeken of je wel de waarheid spreekt." Ik stelde voor om de combinatie studierichting locatie eens in te geven op Google. Ik vermoed dat je zo mijn school wel kan vinden. "Aha, heb jij die school ook net zo gevonden misschien?". De ergernis werd weer wat groter.  

Ik heb een voorstel: maandag om 22.30 u kom ik naar de stad waar je woont. We zullen dan afspreken aan het station. Ik vertelde hem dat ik net toevallig volgende week een hele week op reis ben. Ik voelde hem al aankomen. "Hahaha, da's toevallig. En wat doe je morgen?" Ik zei dat ik morgen met de trein naar huis zou gaan. Ik was namelijk op het moment van deze chatconversatie bij mijn ouders thuis op bezoek. Hij stelde het volgende scenario voor. Hij zou me in één van de tussenstops ontmoeten op de trein. Als ik hem aanstond, zou hij samen met mij naar m'n huis sporen, anders zou hij weer van de trein stappen voor die weer vertrok. Het zou dus letterlijk speed dating worden. Al bij al twee minuten om je een beeld te vormen van de ander. Ik vroeg of hij dan van plan was bij mij de nacht door te brengen als ik hem aanstond. "Haja, natuurlijk.". Dat zag ik ook al niet echt zitten. En meer nog, wat als hij mìj niet aanstond?  

"Dan ben je geen wijf" was zijn uitleg. Allereerst ben ik best wel gevoelig voor platvloerse woorden als "wijf", "kut" of "tetten". Ze klinken voor mij persoonlijk nogal respectloos, alsof je de vrouwen bekijkt als een voorwerp met een paar onderdelen. Hij was er blijkbaar van overtuigd dat élk meisje seks met hem geweldig zou vinden. Anders was je een man. "Als je me ziet, zal je wel met me willen neuken, want ik ben niet zo lelijk!". Ik noemde hem een dikke nek en toen liet hij me zijn ware aard zien.  

"Ik ben wauw, en wat jij gewend bent, zijn mannen met een dunne als mijn pink en meer voorhuid dan penis. Je ben een smerig idioot mens." Ik besliste voor mezelf dat de maat vol was. Ik wou niet meer met hem afspreken omdat ik hem eng begon te vinden. Iemand met zo'n opvliegend karakter, een dikke nek, een ego van hier tot ginder (dat ik net gekraakt had), daar heb ik liever niets mee te maken. Wat later had ik de indruk dat hij besefte dat hìj niet meer diegene was die hard to get aan het spelen was. Hij zei dat hij me wel wou geloven, maar nog altijd een dubbel gevoel had. Helaas, hij had het verknoeid en ik had mijn beslissing genomen.  

*Selecteert zijn naam in haar msn-lijst. Klikt eerst op blokkeren, daarna op verwijderen*  

Opgeruimd staat netjes.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 25 - Een povere update

Update  

De grote jongen
Op 8/01 smste de grote jongen me om half vijf 's nachts "Ik wil je neuken". Ik stuur (naar goede gewoonte) een beleefd berichtje terug dat ik al in m'n bed lag en wou uitgerust zijn voor mijn examen de volgende ochtend. Een paar dagen later zei hij tegen me op msn dat hij zijn wilde leven een beetje moe was, en op zoek zou gaan naar weer wat serieuzers. Ik wenste hem succes.  

De friendly date (hoofdstuk 21)
Op 22/01 kreeg ik om half twaalf 's avonds een bericht van een onbekend nummer. "Geen zin in een extra aflevering van uw blog?". Ik smste terug dat ik al sliep, en ook niet wist met wie ik te doen had. En dat soort blind dates is me net iets té blind. Ik kreeg een berichtje terug "Aha". Voor mij klonk het alsof dit iemand was die ik eerder had afgescheept en met een gemeen lachje besefte dat hij een soort van tweede kans kreeg. De volgende ochtend heb ik dan door mijn chatlogs uitgeplozen dat het om de jongen uit hoofdstuk 21 ging. Ik was wel wat verrast, want op onze "date" zelf, was er helemaal niets gebeurd, en ook achteraf hebben we niet echt meer over die ontmoeting gepraat. Zeer vreemd vind ik het.  

The Van Man
Jawel, jawel! Hij is weer teruggekomen. Nuja, hij wou wel, maar ik kon niet. Ik was aan het eten met een paar goede vrienden van me toen ik telefoon kreeg. Ik zag op de display van mijn gsm dat het om the van man ging. Ik nam al lachend op omdat ik natuurlijk al wist hoe laat het was. Ik zei dat ik dus niet kon en dat het voor een andere keer zou zijn. Achteraf zag ik dat hij me ook nog gesmst had. "Zin om binnen een uur ergens te seksen?". Te grappig.  

Ik was net aan deze blog-update aan het schrijven, toen ik plots een nieuw bericht kreeg. "Zin om binnen een uur ergens te seksen? Laten we afspreken aan [...]". Geloof me, het is best bizar als je een bericht van de vorige dag leest, en plots een zeer gelijkaardig bericht ontvangt. Ik zei hem dat ik al weer thuis was (100 km verder dus) en stelde voor dat hij misschien zijn lief maar eens goed moest pakken.   

Misschien moet ik er een wedstrijdvraag van maken; hoe lang eer hij weer van zich laat horen? Ik geef een hint weg: hij smste net dat hij het waarschijnlijk volgende week weer zal vragen.   

Zal the Van Man zich kunnen inhouden? Zal ik kunnen weerstaan aan de lokroep van deze knappe kerel? U leest het allemaal in mijn blog! Stay tuned.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 26 - Wederom the Van Man

Februari 2008

Inderdaad, hij is teruggekomen zoals hij al liet vermoeden in een vorig bericht.

Ik kreeg gisteravond rond elf uur telefoon van the Van Man. U mag drie keer raden wat hij wou. Ik zat met mijn moeder in de woonkamer en ze zou het uiterst verdacht vinden als ik plots een halfuurtje uit het huis zou verdwijnen, dus zei ik - zo onopvallend mogelijk, aangezien mijn moeder meeluisterde - dat het niet ging en zei dat ik hem nog wel op msn zou spreken.

Een uurtje later kwam hij online en smeekte me bijna om met hem af te spreken. Hij stelde voor dat hij gewoon even snel voor mijn deur zou stoppen, ik bij hem in de auto zou stappen en hij me een (half)uurtje erna weer zou afzetten. Na een tijdje gaf ik toe. Het was dan ook al weer een aantal weken geleden dat ik nog eens van bil was gegaan, en aangezien op dat tijdstip mijn moeder al gaan slapen was, kon ik stiekem - just like the good old days - langs de voordeur buiten sluipen.

Wat later belde hij me op mijn gsm; het teken dat hij met zijn auto voor de deur stond. Ik liep zo stil mogelijk naar zijn auto en stapte in. We reden een paar straten verder en hij parkeerde de auto in de berm van een donker straatje. Eerst stonden we - naar goede gewoonte - tegen de auto, maar de koude wind zorgde meer voor ongemak dan genot. Hij stelde voor dat we dan maar in de auto zouden vrijen, waar ik snel akkoord mee ging. Al gauw waren we beiden opgewarmd, om het zacht uit te drukken.

Wat later lagen we allebei uitgeput achterin de auto. Nadat we ons weer terug hadden aangekleed, bracht hij me weer naar huis. Onderweg zei hij dat het toch al wat beter ging tussen hem en zijn vriendin, maar aangezien ze een hele week van huis was geweest, was de goesting te groot. Het zou dan ook één van de laatste keren zijn, zei hij.

Langs de ene kant hoop ik natuurlijk dat ik hem nog vaker ga zien, maar langs de andere kant vind ik het ook wel erg dat hij zijn lief blijft bedriegen. Een paar keer, tot daar toe, hoewel ik dat ook absoluut niet goedkeur. Maar als je keer na keer vrijt met iemand anders, dan ben je slecht bezig. Ik heb me natuurlijk niet te moeien met zijn leven, maar toch raad ik hem elke keer aan trouw te zijn aan zijn vriendin. Ik weet dat ik het alleszins niet zou kunnen aanvaarden als mijn partner me zou bedriegen. Maar dat is mijn mening erover.

Terug naar boven Plaats een reactie 10 reacties

Hoofdstuk 27 - De zielenpoot, take two

Februari 2008

Ik ben een vergevingsgezind persoon. De zielenpoot uit hoofdstuk negentien, vroeg me onlangs om een tweede kans. Ik besloot dat iedereen wel een tweede kans verdient, en stemde toe om eens af te spreken.

Uit gemakzucht - ja, ik heb zo mijn luie momenten - had ik hem maar meteen naar me thuis laten komen. "Gewoon om een filmpje te zien", zei ik. "Want ik beloof niks.". Dat is de manier waarop ik het liefst date, eerlijk gezegd. Samen een filmpje kijken, en als het klikt, zullen er tijdens de film wat subtiele aanrakingen zijn, waardoor het ijs ook meteen wat gebroken is.

Ik opende de deur en zag, of beter gezegd, hoorde dat hij niks voor mij was. Trouwe lezers weten ondertussen ook dat ik het heb voor mànnen. Een vrouwelijk kantje aan mijn date is dan meteen ook een turn-off. En jawel, zijn vrouwelijke kantjes waren duidelijk aanwezig. Zowel zijn stem als zijn manier van doen. Nu goed, niet meteen een reden om hem weer buiten te gooien. Althans, dat dacht ik.

Ik stelde een film voor, en hij ging meteen akkoord. Ik zette me op het bed "gewoon om comfortabel te zitten", zei ik erbij. Hopend dat hij de subtiele hint zou begrijpen dat hij niet meer moest verwachten dan alleen de film. Helaas, blijkbaar zijn er wel meerdere mensen die niet goed zijn in het begrijpen van subtiele hints.

Gedurende de film ondernam hij heel wat pogingen om toch wat fysiek contact te maken. Over mijn armen wrijven als ik het koud had, bijvoorbeeld, waartegen ik me vrijwel meteen verzette. Op een gegeven moment legde hij zijn hand op mijn been. Ik nam zijn hand vast, legde die weer op zijn been en zei "leg die maar weer hier". Ik vermoed dat hij toen besefte dat het niks zou worden. Nog voor de film gedaan was zei hij dat hij maar eens naar huis zou gaan. Ik stelde uit beleefdheid voor om nog te blijven tot de film gedaan was, want ik zou hem toch zelf nog verder uitkijken. Maar goed, toegegeven vond ik het niet erg dat hij vroeger dan gepland naar huis ging.

Hij was nog geen twee minuten weg en ik kreeg een bericht van hem. "Zeg eens eerlijk, ik ben je type niet hè?". Hij had het blijkbaar toch begrepen. Ik smste terug dat hij inderdaad niks voor mij was. In een volgend smsje stelde hij voor om bij mijn volgende dates sneller te zeggen wanneer een date mijn type al dan niet is, en wenste me nog een leuk leven toe. "Wat verwacht je dan van me? Dat ik de deur open en zeg 'Hallo, kom binnen, je bent mijn type niet'?" vroeg ik in een bericht terug. "Persoonlijk wel, ja" was het antwoord.

Zeggen bij het openen van de deur dat m'n date niets meer moet verwachten dan alleen een filmpje zien, ligt niet in mijn aard. Als het niks wordt, heb je tenminste een (hopelijk) goeie film gezien. Ik redeneerde dat hij het maar direct had moeten vragen, als hij dat zo graag had geweten.

Dat leuke leven heb ik al, nu hij nog.

Terug naar boven Plaats een reactie 8 reacties

Hoofdstuk 28 - De linkse

Februari 2008

"Mooie foto, maar welke van de twee ben jij?" "De linkse". De linkse it is.

Ik had de linkse al een tijdje geleden toegevoegd op msn, maar tot nu toe was een date er nog niet van gekomen. Hij moest onregelmatige uren werken, en had daarbuiten ook niet erg veel tijd. Tot hij gisteren blijkbaar toch een uurtje vrij had. "Een vluggertje dan?" stelde ik voor. Na de slechte date van gisteren, en twee weken geen seks, was de nood weer behoorlijk hoog. "Kan ik parkeren voor je deur?" vroeg hij. Dat was geen probleem. Tien minuten later zou hij aankomen. Spannend, zo'n last-minute date.

Ik opende de deur, en had er een vrij goed gevoel bij. Eindelijk nog eens een knap iemand in de deuropening. Ik leidde hem naar mijn kamer en bood hem een zitplaats op mijn bed aan. "Dit is awkward", zei ik. En ik meende het. Normaal gezien wordt er eerst wat gepraat over onbenulligheden, of zet ik een film op, maar daar was deze keer geen tijd voor. "Leg je maar neer" zei ik, waarop ik op hem ging zitten en hem kuste.

De nood was voor ons allebei nogal hoog, want ik denk dat mijn bed nog nooit zoveel lawaai gemaakt heeft. Na een halfuurtje hielden we het voor bekeken. Terwijl we op adem kwamen, praatten we nog wat verder over niet-seksuele dingen. Het moet dan ook niet àltijd over seks gaan. Hij vertelde me dat hij voor zijn werk een paar dagen naar Parijs zou gaan.

Eens weer aangekleed, ging hij weer huiswaarts. "Tot na Parijs", zei hij. I sure do hope so.

Terug naar boven Plaats een reactie 19 reacties

Hoofdstuk 29 - Van Man is single again

Maart 2008

Vorig weekend had de Van Man me nog eens gebeld. Telkens als ik zijn naam op mijn gsm-schermpje zie verschijnen, weet ik al hoe laat het is. Ik nam op met "Hey, ik weet al waarom je belt, maar het zal dit weekend niet gaan." Ik had op dat moment bezoek, en wou het telefoontje snel afronden. Een dag later kreeg ik weer een bericht; "Het is gedaan met mn vriendin".

Ik wist maar al te goed dat hij vanaf nu helemaal unstoppable zou zijn. En natuurlijk had ik het weer bij het rechte eind. (Ik heb dan ook zo graag gelijk). Hij weet dat ik op vrijdag met de trein naar huis reis en smste me die dag dan ook met de vraag of hij me mocht komen oppikken. Dat mocht niet. Hij benadrukte in zijn bericht dat hij al twee weken zonder zat, maar ik besloot hem nog wat te laten wachten. "Oké, zondagavond dan" antwoordde hij.

Zondagavond kreeg ik natuurlijk van hem een smsje. "Om acht uur afspreken?". Ik smste terug dat ik die dag geen tijd had, maar dat maandag wel moest lukken. Wat later trof ik hem op msn. "Ik moet sewwes bij jou in de buurt zijn. Kan ik je anders komen oppikken?", vroeg hij half smekend. Aangezien ik het niet zo heb voor opdringerige mensen stelde ik hem voor een keuze: stoppen met aandringen of de volgende dag geen seks. Hij had die boodschap dan blijkbaar toch begrepen.

Maandagavond was het dan eindelijk zo ver. Hij kwam me ophalen met z'n auto, en we reden - bij gebrek aan een betere donkere plek - weer naar dé parochiezaal. Blijkbaar heeft twee weken onthouding een zeer goede invloed gehad op zijn prestaties want de seks was geweldig. Misschien moet ik hem de volgende keer weer twee weken laten wachten. Want aangezien hij weer vrijgezel is, denk ik niet dat hij zich volgend weekend koest zal houden.

Terug naar boven Plaats een reactie 15 reacties

Hoofdstuk 30 - De fietsman

Maart 2008

Via mijn blog heb ik de fietsman leren kennen. Ik had via msn wat met hem gechat toen bleek dat we een paar gemeenschappelijke interesses hadden. Op school had ik bepaalde interessante vakken gekregen, maar doordat onze lectoren niet van de beste waren, was mijn kennis niet wat ik gehoopt had. Toevallig kende de fietsman hier wel wat van. Hij stelde voor om eens wat bijlessen te komen geven. Met een vette knipoog weliswaar. Hij vroeg wat hij in de plaats kon krijgen. Ik deed beroep op mijn vrij grote collectie films en series en stelde hem een eerlijke ruil voor. "Goed, wanneer kan ik eens langskomen voor die bijlessen?". Ik had die avond niets gepland en nodigde hem dan maar uit.

Uiteindelijk hebben we zes uur lang gepraat over mijn blog en nog wat andere dingen. Onder andere wat zijn naam zou zijn als hij in mijn blog zou verschijnen. Hij verzon de fietsman. Waarschijnlijk om te kunnen concurreren met de van man, wat hij - jammer voor hem - niet kon. Op het einde van de avond vroeg hij me op de man - euh, vrouw - af of ik seks met hem zou willen hebben. Het was geen verzoek, eerder een keuring. Hij was niet lelijk, maar miste iets wat ik niet kon definiëren. Hij nam het nieuws niet al te slecht op. Een vrijpartij was immers niet de hoofdreden dat hij bij mij thuis zat. Het was eerder een ontmoeting uit nieuwsgierigheid en natuurlijk ook om wat video's tegen bijlessen in te ruilen.

Net voor hij vertrok zei hij dat hij toch nog graag één ding had gewild. Ik trok al een "ai"-gezicht, en hij lachte wat. "Niks ergs hoor, gewoon een kusje". Ik mikte naar zijn wang, maar merkte dat hij naar mate ik naderde zijn gezicht meer naar mij richtte. Met mijn handen draaide ik zijn hoofd weer en gaf hem een zoen op zijn wang. Bij mij is het alles of niets. Als ik iemand niet aantrekkelijk genoeg vind om mee naar bed te gaan, zal een tongzoen er ook niet inzitten. Neen, zelfs geen kus op de mond.

Jammer voor hem. Maar hij heeft er toch wel weer mooi een aantal gigabytes entertainment bij.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 31 - Awesomeness

Maart 2008

Toen ik aan deze blog begon, was het niet mijn bedoeling om hiermee bekendheid te werven. Ondertussen heb ik al heel wat "fanmail" gekregen van mensen die de manier waarop ik schrijf aangenaam vinden, of vinden dat ik respect verdien omdat ik zo open over mijn gevoelens kan praten. Dit heeft me aangezet om toch te mikken op een iets groter publiek dan alleen mijn vrienden. Ik heb daarom een aantal tijdschriften op de hoogte gebracht van mijn blog.

Ik was verheugd toen ik een telefoontje kreeg van P-magazine, mijn favoriete tijdschrift. Of ik een anoniem interview zag zitten? Uiteraard. Niet alleen om wat meer anonieme bekendheid te werven, maar ook omdat ik het een hele eer vind om in zo'n geweldig weekblad als P-magazine te mogen verschijnen. De vaste lezers van deze blog zullen op tijd verwittigd worden wanneer ze naar de krantenwinkel moeten spurten voor dit exclusieve interview.

Tijdens het interview heb ik nog een mooier voorstel gekregen; een tweewekelijkse column schrijven. Als dat geen awesomeness is! Ik mag natuurlijk niet te hard van stapel lopen, aangezien de column nog geen zekerheid is. Toch zie ik het als een groot compliment dat dit me wordt gevraagd. Ik zal de komende weken twee columns afwerken waarna er op de P-redactie wordt geoordeeld of mijn teksten goed genoeg zijn om de P-lezer te kunnen bekoren.

In tegenstelling tot de blog zal de column niet het dagboekeffect hebben, maar eerder algemenere onderwerpen beschrijven. Ik moet dus geen extra avonturen beleven om de P-lezers tevreden te houden. Wat natuurlijk niet wil zeggen dat ik stil zal zitten vanaf nu. Integendeel.

De volgende a.u.b.!

Terug naar boven Plaats een reactie 10 reacties

Hoofdstuk 32 - Gezocht: minnares

Maart 2008

Een jaar geleden had ik via een profielensite een vraag gekregen van een meisje. Op zich word ik weinig gecontacteerd door meisjes, dus trok dit al gauw mijn aandacht. Ze vroeg of ik een vriend van haar wilde helpen. Wanneer mensen vrienden inschakelen om mensen dingen te vragen, veronderstel ik meteen dat het om iets gênant gaat. Ik stelde haar (of eerder hem) gerust dat alles bespreekbaar is, en dat hij me dus maar moest vragen waarmee ik hem kon helpen.

Wat later kreeg ik een bericht van een kerel die me zijn probleem uitlegde. Hij had gedurende een aantal jaren een relatie met een meisje. Alles ging geweldig. Behalve één ding; zij had nooit zin in seks. Dat dat een probleem is, is duidelijk. Seks zonder relatie gaat, een relatie zonder seks lijkt me al wat moeilijker. Nu ja, wie ben ik.

Ik voelde hem al aankomen met de vraag of ik hem kon helpen. Aangezien zijn vriendin absoluut geen zin had in seks, en nog minder zin had om daar wat aan te veranderen, stelde zij voor dat hij maar een minnares zocht. Zo had zij geen last van zijn hormonen, en zouden er minder frustraties in hun relatie zijn. Althans, dat was het plan.

Ik stelde voor om eens met hem af te spreken onder de middag. Ik had toen nog geen blog en kreeg nog geen dagelijkse aanbiedingen van mannen in mijn mailbox. Zijn foto's waren wel oké, en ik besloot het er dan maar op te wagen. Het zou een date zijn tijdens mijn middagpauze en het stelde mij gerust dat ik niet veel tijd had. Als het dan toch niet zou klikken, kon ik er snel vandoor met als excuus dat ik weer naar de les moest.

Zo gezegd, zo gedaan. We spraken af op één of andere markt. Hij vroeg meteen wat ik van hem vond, aangezien hij geen zin had om tijd en energie te verspillen aan een date die niet tot meer zou leiden. Ik zei eerlijk dat hij een twijfelgeval was. Lelijk was hij niet, maar ik vond hem ook niet meteen aantrekkelijk en dus stelde ik voor om ons ergens op een bankje te zetten en wat te kletsen.

Hij vertelde me hoe het er in hun relatie aan toe ging en ik kreeg zowaar medelijden met hem. Een relatie is geven en nemen, maar op gebied van seks gaf zij hem absoluut niets. Hij mocht niet eens aan haar lijf komen of haar kussen. Ik stelde voor - behulpzaam als ik ben - dat ze eens zou veranderen van pil, of eens naar de dokter zou gaan met haar probleem. Maar dat wou ze blijkbaar niet.

Het moment was aangekomen dat ik weer moest vertrekken. Hij vroeg me nogmaals of ik zijn minnares wou zijn. Ik stelde hem teleur en zei dat hij toch niet echt iets voor mij was, wenste hem nog veel succes en vertrok weer.

We zijn nu bijna een jaar later, en nog neemt hij het mij kwalijk dat ik hem indertijd heb afgewezen. Ook al zegt hij dat hij het niet serieus meende. Een conversatie als "Vond ik maar zo iemand als jou, hè. Ik had je gevonden, maar ja, jij wou mij niet" klinkt na vijf keer behoorlijk zielig. De mensen die me al wat kennen weten ook dat ik niet doe aan pitysex.

Hij vertelde me ook dat hij wel een meisje had gevonden waar hij regelmatig seks mee had, maar dat hij ze eigenlijk niet aantrekkelijk vond. In tegenstelling tot mezelf heeft hij blijkbaar geen (wederzijdse) aantrekkingskracht nodig om met iemand seks te kunnen hebben. Toch niet als de nood zo hoog zit.

Wat onthouding allemaal niet doet met een mens!

Terug naar boven Plaats een reactie 8 reacties

Hoofdstuk 33 - Het kuikentje

Maart 2008

Heel wat mensen hebben mij sinds mijn blog gecontacteerd. Voordien moest ik zelf op zoek gaan naar mijn tegenspelers, maar tegenwoordig melden ze zich aan met hopen. De looks van de gemiddelde man is niet veel soeps. Het trok dan ook meteen mijn aandacht toen deze jongen me een bericht stuurde via een profielensite. Zijn foto zag er goed uit, dus duurde het niet echt lang vooraleer ik hem mijn msnadres gaf.

Na wat gesproken te hebben op msn, kwam het al vrij snel tot een concreet voorstel om eens af te spreken. Ik gaf hem de locatie van mijn vaste afspreekplaats door en wachtte op hem. Hij had mijn gsmnummer zodat hij iets kon laten weten als de afspraak om één of andere reden niet kon doorgaan. Twintig minuten heb ik daar gezeten terwijl ik mijn ogen van de ene persoon naar de andere liet springen. "Ik hoop dat hij dat niet is." of "Hmm, dat mag hij wel zijn!" waren dingen die door mijn gedachten gingen. Uiteindelijk ben ik dan toch maar alleen weer huiswaarts gekeerd, zonder enig spoor van hem (dacht ik).

Een paar uur later trof ik hem op msn. Ik sprak hem aan met "Hey" in de verwachting dat hij meteen met een paar flauwe excuses op de proppen kwam. Hetzelfde was waar, hoewel ik zijn excuses nog wel geloofwaardig vond. "I chickened out ...", gaf hij toe. "Ik ben tot aan de plaats gekomen, heb je daar zien zitten, maar had niet het lef om je aan te spreken." Op zo'n momenten bedenk je welke de redenen kunnen zijn. Stond hetgeen hij van op afstand had gezien hem niet aan misschien?

Hij vertelde me dat hij nog nooit een blind date had gedaan, noch een seksdate. Laat staan een combinatie van beiden. Ik probeerde me weer voor de geest te halen wie er allemaal voorbij gewandeld was, en welke van die personen hij kon zijn. Er waren namelijk wel een aantal mensen waarvan ik dacht dat hij dat wel kon zijn. Maar als je dan geen reactie krijgt onder de vorm van oogcontact, focus je je weer op iemand anders. Ik wist zeker dat hij me gezien had, aangezien hij een volledige beschrijving kon geven van waar ik zat en wat ik droeg.

Nadat hij zich excuseerde, vroeg ik of hij een tweede poging wou ondernemen. Dit zou dan geen blind date meer geweest zijn. Althans niet meer voor hem, aangezien hij me wel bewust heeft gezien. Dit zag hij wel zitten. Het feit dat hij me al eens (vluchtig) had kunnen bekijken, gaf hem misschien net genoeg zelfvertrouwen om de volgende keer tòch iets te komen zeggen.

Langs de ene kant is het misschien wat naïef hem een tweede kans te geven. Wat als hij één of andere ouwe zak was die me daar wat stond te begluren? Anderzijds is het wel leuk en spannend zulke risico's te nemen. Dat zorgt in gevallen als deze zelfs voor wat entertainment voor zij die mijn blog lezen, en die mogen we toch ook niet vergeten.

Achteraf gezien vond ik het al bij al nog wel schattig dat hij te verlegen was om zich te komen voorstellen. The chicken - of beter gezegd, het kuikentje - krijgt een tweede kans. Het zal dan wel voor binnen anderhalve week zijn, aangezien ik volgende week een weekje pauze moet nemen, if you know what I mean.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 33b - Kuiken aan het spit

Maart 2008

Ik heb vandaag het kuikentje nog gesproken op msn. We waren aan het praten over het onderwerp bij uitstek: seks zonder meer. Het ging over het feit dat hij niemand zou willen met mijn losbandig verleden. Ik wees hem er op dat hij toch ook van plan was om aan losbandige seks te doen. "Neen, helemaal niet." was zijn antwoord. En ik dan? Ik was fictie. Ik kon totaal niet volgen en vroeg om meer uitleg.

Blijkbaar was hij nooit van plan om aan losbandige seks te doen, en had hij die ene keer met me afgesproken om een beetje met me te komen lachen. Hij was helemaal geen verlegen jongen, en was dus ook van in het begin al van plan om niets te komen zeggen. Hij had ook gelogen over zijn naam, dat hij vrijgezel was en dat hij ook wel open stond voor seks met mij.

Sommige mensen hebben duidelijk geen leven. Twee uur op de trein zitten om twintig minuten te kijken naar iemand die zit te wachten op jou. Er zijn toch een heleboel rare mensen op de wereld, als je het zo bekijkt.

Iemand een goed recept om kuiken te bereiden?

Terug naar boven Plaats een reactie 22 reacties

Hoofdstuk 34 - De vrije shift-date

Maart 2008

Onlangs heb ik geholpen op een fuif van vrienden van me. Aangezien ik een vrije shift had, besloot ik van de gelegenheid gebruik te maken om nog es een blind date te houden. Ik had een uurtje de tijd en had hem laten weten waar hij om elf uur moest zijn. Ik vind het altijd in zekere zin een geruststelling als ik niet lang kan blijven op een date. Dan heb ik tenminste een goed excuus voor wanneer het zou tegenvallen.

Hij smste me een tiental minuten na elf uur dat hij thuis vertrok en dus binnen tien minuutjes aan de fuifzaal zou zijn. En inderdaad, tien minuten later ging mijn gsm. "Ik sta hier, kom je naar buiten?". Eens buitengekomen stapte er een kerel op me af. Ik begroette hem en ik stelde bij wijze van conversatie vast dat het ijskoud was buiten. Daarop stelde hij voor om even in zijn auto te gaan zitten die wat verderop geparkeerd stond. Hij zag er wel te vertrouwen uit, dus stemde ik in. Ik was eerlijk gezegd niet van plan om meer met hem te doen dan alleen wat te praten. Of hij dat ook zo interpreteerde, weet ik niet zeker.

Eens aan zijn auto aangekomen, ging hij op de bestuurderszetel zitten en nam ik plaats in de passagiersstoel. Ik veronderstel dat wanneer je met twee vooraan in je auto stapt, je niet echt veel van plan bent. En al zeker niet als je op een publieke parkeerplaats staat waar best wel veel beweging is.

Na een dik halfuur gepraat te hebben, zat mijn vrije shift erop. Ik nam afscheid van hem, en we spraken af dat we elkaar nog wel zouden horen. Ik zei "Op msn ofzo hè" om hem niet te veel te laten hopen op meer. Achteraf zag ik dat hij nog een smsje gestuurd had. "Misschien kunnen we deze date nog eens overdoen in andere omstandigheden". Met een knipoog erachter. Ik heb nog niet echt de gelegenheid gehad hem terug te smsen. Dat staat nog op mijn todo-lijstje.

Hierbij nog een kleine "Van Man update".

Eens ik na mijn date weer achter de kassa van de fuif zat, kreeg ik telefoon van ... jawel, de Van Man. "Ik ben binnen tien minuutjes daar." Ik vertelde hem dat ik de kassa niet onbewaakt kon achterlaten, en na heel wat gezaag van zijn kant, heb ik hem dan toch kunnen afwimpelen. "Morgen of overmorgen misschien.". Een paar uur later controleerde ik mijn gsm nog eens. Een smsje (kort samengevat: de Van Man heeft noden), en vijf gemiste oproepen.

Een paar dagen later belde hij me nog eens op. Ik zei dat ik ziek was (en nog steeds min of meer ben), en dat het misschien iets voor de week erna zou zijn. Eén ding is zeker. Eens ik hem terugzie, zal dat vonken geven.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Hoofdstuk 35 - Eindelijk nog eens seks!

April 2008

Naar goede gewoonte liet de Van Man op regelmatige basis van zich horen. Smsjes met "Zin om binnen een paar uur af te spreken?", telefoontjes, ... Ik stelde voor om zondagavond af te spreken, maar dan kon hij niet. Jammer, maar dan zou het voor het volgende weekend zijn. Blijkbaar zat de nood bij hem toch iets te hoog, en kreeg zondag in de loop van de dag toch nog een smsje dat hij me 's avonds wel wou zien.

Zondagavond pikte hij me op en we reden naar een deze keer niet erg verlaten plaats. Eigelijk was het zelfs vrij dicht bij een drukke baan, waar mensen ons gemakkelijk zouden kunnen zien. Dat maakte het allemaal nog wat spannender natuurlijk. Aangezien de nood hoog was, was de seks ook - zoals ik voorspelde - zeer hitsig waardoor ik als koukleum het zelfs warm had gekregen.

Een halfuur later, wat langer was dan gewoonlijk voor een ontmoeting met de Van Man, zette hij me weer af op de hoek van de straat. Ik wandelde naar huis en hij reed met zijn auto met blinkende motorkap weg.

Tot de volgende keer, Van Man.

Terug naar boven Plaats een reactie 14 reacties

Hoofdstuk 36 - de fotoshoot voor P

April 2008

Ik heb zonet een paar foto's laten nemen door een fotograaf die voor o.a. P-magazine werkt. Het zijn foto's geworden die lekker wazig zijn, en dus hopelijk onherkenbaar genoeg.

De publicatie van het interview en de eerste column is waarschijnlijk voor binnen dit en twee weken. Eens ik de precieze datum weet, zal ik dat zeker en vast laten weten op deze site.

Just so you know, het P-plan gaat dus door!

Terug naar boven Plaats een reactie 7 reacties

Hoofdstuk 37 - Steve-O

April 2008

Toen ik zijn foto's bekeek, vond ik dat hij een beetje weg had van Steve-O. Een van de waaghalzen van Jackass. Ik vroeg hem of hij een grote tatoeage van zichzelf op zijn rug had, maar dat was gelukkig niet het geval.

Aangezien ik meer en meer voorzichtig aan het worden ben in het vrijgeven van persoonlijke informatie, heb ik hem mijn nummer niet gegeven. "Zorg maar gewoon dat je op tijd bent.", raadde ik hem aan.

Ik stond al een kleine tien minuten op de afgesproken plaats en dacht bij mezelf "Nog vijf minuten, en ik ben weg.". Toen ik weer weg keek van mijn horloge, kwam er iemand voor me staan. Hij begroette me, ik begroette hem terug en we wandelden in de richting van een bankje. De zon scheen die dag eens uitzonderlijk, en ik wou nog even genieten van wat zonnestralen op mijn gezicht.

We hebben ongeveer een dik halfuur gepraat. Over hoe hij zich had gehaast omdat hij geen parkeerplaats vond, en hoe ik in godsnaam met die blog was begonnen. Op een bepaald moment kwam -gelukkig- de vraag wat ik nu eigelijk van hem vond. Ik zei hem eerlijk dat hij wel oké was, maar dat hij toch niet echt iets voor mij was. Ik was al blij dat hij de vraag stelde, want zomaar uit het niets "Oh, trouwens, je hoeft niet te hopen op seks" zeggen, ligt niet echt in mijn aard.

Terwijl hij aan het praten was, dwaalden mijn gedachten lichtjes af en probeerde ik voor mezelf uit te maken waarom ik me niet tot hem aangetrokken voelde. Hij had niets waarvan ik kon zeggen "als dàt anders was, maakte hij wél kans". Hij miste dus gewoon dat ondefinieerbare ìets wat iemand aantrekkelijk maakt.

Toen de zon zo goed als verdwenen was, en ik het wat fris begon te krijgen, zei ik dat ik maar eens huiswaarts ging keren. We namen afscheid, en gingen ieder onze weg.

Een aantal uren later trof ik hem weer op msn. Het was niet meer dan logisch dat hij wat teleurgesteld was. Niet alleen omwille van het feit dat hij geen seks had gekregen, maar ook doordat ik hem had afgewezen. Ik garandeerde hem dat smaken verschillen, en dat hij gewoon voor mij persoonlijk niet echt aantrekkelijk was.

Op ieder potje past een dekseltje, of het hem nu om seks te doen is, of om een serieuze liefdesrelatie.

Terug naar boven Plaats een reactie 10 reacties

Hoofdstuk 38 - De geavanceerde vleeskeuring

April 2008

Het is al (veel te) vaak gebeurd dat ik foto's van iemand had gezien, maar de realiteit heel wat minder goed meeviel. Daarom had ik voor mezelf uitgemaakt dat ik vaker gebruik ging maken van de webcam. Niet om het lichaam in kwestie te bekijken, maar gewoon om een beter beeld te kunnen vormen van het gezicht van de persoon in kwestie. Dat is namelijk nog altijd het onderdeel waar je naar moet kijken en waartoe je je aangetrokken voelt. Ik toch althans.

Ik had gisteravond een date met iemand waarvan ik me meende te herinneren dat ik zijn foto's gewoon oké vond. Om toch wat meer zekerheid te hebben over de persoon in kwestie, stelde ik voor om toch onze webcams maar even aan te zetten. Al bij al was dat nog geen slecht idee, want we waren allebei van mening dat het toch maar verloren moeite zou zijn, aangezien we elkaar blijkbaar toch niet geschikt vonden.

Aangezien ik de skype-smaak te pakken had gekregen - ik kan immers niet webcammen met het programma dat ik gebruik om te msn'en - stelde ik nog een paar mensen voor om elkaar eens te keuren via webcam. Maar blijkbaar was mijn nieuwe manier van "vleeskeuring" - om het cru te stellen- toch niet waterdicht ...

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 39 - De laatste impulsieve date

April 2008

De volgende persoon had ik ook online leren kennen, net zoals ik 98% van de mensen uit mijn blog heb leren kennen via het www. Aangezien ik online geen foto's van hem kon vinden, stelde ik maar meteen voor om de webcam aan te zetten zodat we elkaar eens konden bekijken. Op het eerste zicht viel hij goed mee. Dit was weer zo'n kerel die eigelijk wel doorsnee was, maar toch dat ìets had. Toch voor zover ik op de beelden kon zien.

We hebben in totaal bijna twee uur naar elkaar zitten kijken (niet constant uiteraard). Naar het einde toe, waren we elkaar wat aan het uitdagen. Ik stelde voor dat hij maar naar me toe moest komen, hoewel het ondertussen al twee uur 's nachts was. Hij zocht wat excuses, maar kon er uiteindelijk niet meer onder uit. Ik probeerde me wakker te houden tot hij - een uur later - aan mijn deur zou staan.

Inderdaad, een uur later, een smsje: "Ik denk dat ik er ben". Ik open de deur en laat hem binnen. Daar was de eerste factor die ik niet had kunnen zien via de webcam; het gestalte en de houding van een persoon. Hij was wat kleiner en bedeesder dan ik me had voorgesteld. Ik liet hem binnen en begonnen wat te praten. Uiteindelijk was hij ook maar een zus-en-zo kerel qua looks, maar aangezien hij nu toch al op mijn bed zat, kon ik er even goed gebruik van maken. Van de situatie, that is.

Aangezien het ondertussen al drie uur 's nachts was, had ik niet al te veel zin in voorspel en lagen we al gauw beiden naakt in mijn bed. We gingen over tot the real thing. Ik was nog niet eens goed op dreef, toen hij me zei dat het al te laat was. Over een vluggertje gesproken. Ik zei dat ik wel wat meer nodig had om tevreden te zijn, waarna hij me toch nog heeft kunnen doen genieten. Handwerk, weliswaar, aangezien hij nog aan het recupereren was.

De klok gaf ondertussen vier uur aan. Ik zei subtiel dat vier uur een mooi uur was om te gaan slapen. Hij begreep de boodschap, en we kleedden ons weer aan. Vlak voor hij mijn kamer verliet, zei hij dat we elkaar misschien nog wel zouden zien. "Op msn hè", zei ik, met als ondertoon dat er geen tweede date van zou komen.


Het is dus duidelijk dat -ondanks meer duidelijkheid dan foto's- de webcam ook niet alles prijsgeeft. Stemgeluid, algemene houding, grootte, ervaring, ... Een ontmoeting is dus nog altijd de beste methode om uit te maken of iemand al dan niet aantrekkelijk is, wat niet wil zeggen dat foto's of webcam niet kunnen gebruikt worden als grove(re) filter.

Na deze ervaring heb ik besloten om de impulsieve dates ook achterwege te laten. Aangezien je jezelf op die manier voor voldongen feiten zet. Tenzij je het over je hart krijgt iemand weer naar huis te sturen nadat die net een halfuur met de auto heeft gereden. Aangezien ik dat niet over mijn hart krijg, maar altijd de mogelijkheid wil behouden om iemand te kunnen afwijzen, zullen er dus ook geen impulsieve blind dates meer komen.

Zo zie je maar. Zelfs ondanks webcam-beelden -die wel meevielen-, kan een date toch nog in zekere mate falen. Niet waterdicht, dus.

Terug naar boven Plaats een reactie 11 reacties

Hoofdstuk 40 - Nieuws van P-magazine

April 2008

Weer meer nieuws van P-magazine. Het artikel -dat ik morgen ter controle mag lezen- zal samen met een eerste column verschijnen in het nummer dat uitkomt op -neem uw agenda bij de hand- dinsdag 29 april. Spannend!

Nog meer nieuws: de foto's die eerder genomen werden, blijken bij nader inzien toch iets te veel van mijn identiteit weer te geven. Daarom ga ik volgende week een paar foto's laten nemen in een studio die wat meer aanleunen bij de foto die op de beginpagina van mijn site te zien is. Ook spannend!

Terug naar boven Plaats een reactie 38 reacties

Hoofdstuk 41 - Zucht

Mei 2008

Helaas, mijn seksleven staat momenteel op een laag pitje. De voornaamste reden hiervoor is een verhuis. Ik deel momenteel een woonst met een roommate, waardoor afspreken niet meer zo gemakkelijk is. Ook omdat ik niet meer in een studentenstad woon, en dus bij een afspraak mijn regio moet vrijgeven. Tenzij ik mij elke keer ettelijke kilometers verplaats, maar dat kost me te veel tijd en geld. Ja, ik ben lui en een beetje aan de gierige/zuinige kant.

Een tweede reden voor het lage pitje is het grote aantal aanzoeken. Hoe meer mensen mij contacteren voor een date, hoe kritischer ik blijk te worden. Het is natuurlijk ook zo (voel u vooral niet aangevallen), dat ik door mijn blog op het grote P-publiek te richten, alle wanhopige mannen naar me toe trek. Ik heb ongeveer een 250 mannen afgewezen en twee (!) mensen toegelaten op mijn msn-lijst.

Op netlog ben ik niet meer te vinden. Ze hebben me daar een keer of 12 à 13 geblokkeerd. "Netlog is een community voor jongeren, geen sekssite". Aangezien de patertjes en nonnetjes van Netlog mijn site te choquerend vonden, heb ik dat dan maar opgegeven.

Ik ga waarschijnlijk binnenkort een nieuw profiel aanmaken op Netlog. Deze keer eentje dat niets te maken heeft met mijn/dit alter ego, maar waar ik weer gewoon een studente ben, en zélf weer kan "jagen". Misschien zelfs met een duidelijke foto. Uiteraard ga ik dit nieuwe profiel nìet aan jullie neus hangen om te voorkomen dat ik bedreigd word door mijn eigen alter ego.

Ach ja, het is niet altijd even gemakkelijk een bloggende studente te zijn die verdacht wordt van journaliste te zijn ...

Terug naar boven Plaats een reactie 63 reacties

Hoofdstuk 42 - Terug van weggeweest

Mei 2008

Terug van weggeweest! Het is te zeggen; geleidelijk aan. Ik had gehoopt weer een pittig hoofdstuk te kunnen posten, maar dat is helaas niet het geval. Althans, nog niet.

De jongen in kwestie is één van de weinigen die ik via mijn eigen website heb "leren kennen" . Via e-mail vertelde hij me zijn situatie; dat hij -net zoals zoveel anderen- wel een vriendin heeft, maar dat de seks niet geweldig is. Dan is seks met iemand waarvan je weet dat het zeker en vast niet meer zal worden een prima oplossing.

Tijdens de blokperiode kan iedereen wel eens wat ontspanning gebruiken, en dus spraken we af bij mij in de buurt. Ik gaf een beschrijving van mezelf en zei waar hij me hoe laat mocht komen opzoeken. Ik had als extra herkenning voor hem en entertainment voor mij nog gezegd dat hij moest uitkijken naar de combinatie Ipod P-magazine. "Om vier uur dan? Je hebt tijd tot kwart na vier.", zei ik. Hij zou er zijn.

Hij mocht blij zijn dat de muziek goed was en P-magazine interessant, want ik was zowaar de tijd een beetje uit het oog aan het verliezen. Als ik wat slechter gezind zou geweest zijn, was ik vertrokken aangezien het al twintig over vier was. De reden van mijn goed humeur was vrolijke muziek en zon. Een perfecte combinatie om een glimlach op mijn gezicht te toveren.

Ik zag in mijn ooghoek iemand naast me. Een jongen die er lang niet slecht uit zag, maar wel vijf minuten te laat was. Aangezien hij een vrij goeie eerste indruk gaf, heb ik mij er maar niet druk in gemaakt. Het wachten was dan ook niet onaangenaam. We wandelden naar een bankje wat verderop en zetten ons in de zon.

Na wat gepraat te hebben, vroeg ik of hij zich niet schuldig zou voelen na een vrijpartij, al dan niet met mij. Zelfs gewoon praten met me gaf hem blijkbaar al een schuldgevoel. Ik zei dat dat zeker en vast niet abnormaal is, en dat het zijn beslissing zou zijn. Aangezien mijn roommate op het bewuste moment thuis was, en we dus niet naar mijn woonplaats konden gaan, was de kans op seks toch vrij klein. Niet onbestaande, want waar een wil is, is een weg.

Wat later namen we afscheid. Hij wandelde naar zijn auto, ik naar mijn huis. Toen hij me voorbij reed, wuifden we nog eens naar elkaar. Ik had gehoopt dat hij in een wilde bui zou stoppen, de deur van de auto zou opengooien en vragen of ik geen afgelegen plekje kende. Mijn hormonen waren me weer voor de gek aan het houden.

Een paar uurtjes later trof ik hem op msn en vroeg hem hoe het nu zat. In een face to face gesprek, durf je een pak minder zeggen, en dan is een online "evaluatie" niet slecht. Hij zei dat het, mede door het schuldgevoel, iets tussen een "misschien" en een "ja" was. Dat was dus nog niet zo slecht. Ik vertelde hem subtiel dat ik de volgende avond een paar uurtjes alleen thuis zou zijn. Hij gaf me een virtuele knipoog terug. Wat dat juist betekent, zal ik hopelijk in de nabije toekomst merken. Morgen bijvoorbeeld?

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Hoofdstuk 43 - Helina D., het boek

Mei 2008

Een paar dagen geleden werd ik gecontacteerd door ... jawel, een uitgeverij. Met de vraag of ik mijn blog en column zou willen omvormen tot een boek. En of ik dat wil.

Vandaag ben ik dan naar de uitgeverij gegaan en hebben we de plannen eens overlopen. Het uiteindelijke besluit is dat ik gewoon verder doe zoals ik bezig ben en eens het geheel een soort van einde kan krijgen, gaan we over tot de volgende stap; het herschrijven van de verhalen, titel, lay-out van de cover, ...

Het boek zou ten vroegste voor het voorjaar van 2009 zijn. Het nieuws zal hier alleszins op tijd te lezen zijn.

Terug naar boven Plaats een reactie 29 reacties

Hoofdstuk 44 - Weer een 'neen'

Mei 2008

Ik heb weer een ontmoeting gehad met één van de gelukkigen die ik in de storm van het P-artikel gevonden heb. Alhoewel, "gelukkig" is veel gezegd.

Ik heb sinds kort een nieuwe werkwijze om mijn dates te ontmoeten. Eerst vindt er een gewone ontmoeting plaats waarin we wat praten over alles en niets. Gewoon om elkaar een klein beetje te leren kennen en ondertussen uiteraard voor onszelf uit te maken of we de ander al dan niet aantrekkelijk vinden. Als we het er allebei over eens zijn dat er seks van mag komen, zal ik de persoon in kwestie uitnodigen wanneer ik eens een avondje alleen thuis ben.

Zo is het dus ook deze keer gegaan; elkaar ontmoet, wat gepraat, een uurtje later weer afscheid genomen en that's it voor een eerste ontmoeting. We hebben het er tijdens ons gesprek niet over gehad, of we elkaar al dan niet aantrekkelijk vinden. Normaal tref ik de persoon in kwestie dan aan op msn waar we bespreken wat er verder al dan niet zal gebeuren. In dit geval moest het via mail. Niet iedereen is een fervent msn-gebruiker.

Voor mij was het deze keer (weer) een "neen". Ik heb het toevallig op onze date nog gehad over het verschil tussen "mooi" en "aantrekkelijk". Hij is zeker niet lelijk, maar toch voelde ik me niet aangetrokken tot hem.

Het is dus weer een onsuccesvolle date geweest. Toch op gebied van seks. Want het was al bij al nog wel een gezellige babbel.

Terug naar boven Plaats een reactie 13 reacties

Hoofdstuk 45 - Tot zo ver seks in de natuur

Deze blog en sommige reacties erop werden verwijderd wegens privacy redenen.

Juni 2008

Vandaag was het de hele dag slecht weer. Op zo'n dagen blijf je gewoon liever binnen. Tot je gsm rinkelt ...

Het was een kennis van me, waar ik ooit al wel eens wat mee geflirt had, maar niets meer. Hij was een fietstochtje gaan maken en belde me op om te vragen of ik toevallig alleen thuis was. Dat was ik jammer genoeg niet. "Heb je een fiets? Dan zoeken we ons ergens een verlaten plekje." Dat klonk wel interessant, meende ik.

We ontmoetten elkaar een paar minuten later en vroegen ons af waar je zoal bij daglicht ongezien in het openbaar seks kon hebben. We besloten wat rond te toeren met de fiets op zoek naar een bosje of iets dergelijks.

Uiteindelijk heeft het een twintigtal minuten geduurd vooraleer we een plekje gevonden hadden dat verlaten genoeg was. Maar er was één groot nadeel. Muggen. Veel muggen. Gelukkig had ik het merendeel van mijn kleren nog aan, maar sommige stukken moeten nu eenmaal ontbloot worden als je seks wil hebben. En waar bloot is, zijn muggenbeten. Toch als je temidden van een zwerm van die rotbeestjes zit.

Aangezien we lang genoeg hadden rondgereden op zoek naar een plekje, zou het daar gebeuren. Het moest dan maar wat sneller dan gewoonlijk. Ik voelde regelmatig een prikje op mijn been of mijn bil of kreeg kippenvel van dat verschrikkelijk irritante gezoem van die verduivelde muggen. Als er een god zou bestaan, was hij me aan het straffen. Hoewel ik uiteraard niets verkeerd deed.

Een tiental minuten en evenveel muggenbeten later hielden we het voor bekeken. Seks in de openlucht kan leuk zijn maar ik moet toch toegeven dat zulke dates niet voor herhaling vatbaar zijn. De volgende keer zal het weer een auto, een zetel of een bed zijn. Hoop ik.

Terug naar boven Plaats een reactie 21 reacties

Hoofdstuk 46 - Many positions available

Aangezien ik de laatste tijd wat weinig contacten heb, kunnen mannen zich weer "kandidaat" stellen via de contactpagina. Deze keer heb ik mijn voorkeuren erbij gezet, zodat ik hopelijk minder dan 98% van de mannen zal moeten afwijzen.

Ohja, vanaf vandaag beschikt deze website ook over (een poging tot) RSS. Laat me maar weten of het werkt.

Nog een laatste melding; wegens privacy redenen heb ik het vorige hoofdstuk en comments daarop verwijderd. Mensen die hun ongezouten mening opnieuw willen posten, mogen dat gerust. Toch zal ik alleen berichten toelaten waarin geen (bij)namen vermeld worden.

Terug naar boven Plaats een reactie 19 reacties

Hoofdstuk 47 - Een vloer met kleren

Juni 2008

Aangezien ik momenteel weer op Netlog "jaag", heb ik de laatste week een aantal nieuwe mensen in mijn MSN-lijst staan. En met succes.

Eerst een paar foto's uitwisselen via e-mail, daarna elkaar toevoegen op MSN. Sommige mensen blijven weken, soms maanden, in mijn lijst staan vooraleer het er eens van komt om af te spreken. Bij anderen gaat dat al wat vlotter. Een paar dagen later hadden we al iets afgesproken om elkaar te ontmoeten.

Ik denk dat we uiteindelijk ongeveer een klein uurtje in de zon op een bankje hebben zitten praten. Naar het einde van het gesprek toe, ging het over de o zo cliché versierzin "Jouw kleren passen perfect bij mijn vloer". Zulke oneliners zijn zo flauw dat je er bijna mee zou lachen. Maar door het mooie weer was ik wel in de stemming om in te gaan op flauwe grapjes. "Jouw kleren hebben toevallig de perfecte kleur. Perfect match met mijn vloer." waarna we op weg gingen om mijn vloer te gaan bekijken.

Hij legde zijn t-shirt in mijn slaapkamer op de grond. "Mooi, past er goed bij.". De rest van de kleren volgden. Een aantal minuten later viel er een lat uit de lattenbodem van het bed. Als je allebei al even zonder seks zit, gaat het er allemaal wat heftiger aan toe. Een kleine pauze volstond om snel de matras op de grond naast het bed te leggen, en verder te gaan waar we gestopt waren.

De temperatuur steeg; zowel die van de kamer als van onze lichamen. En wat later lagen we min of meer op elkaar te bekomen van onze work-out. We namen afscheid waarna ik hem weer buiten liet. Bij deze is de nieuwe woonst ook officieel ingewijd.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 48 - Seks in de natuur, het betere scenario

Juni 2008

Zoals ik wel eens vaker zeg, verschilt de tijd tussen toevoegen op msn en ontmoeten van persoon tot persoon. Sommige mensen ontmoet ik zelfs nooit. Ze staan daar in je lijst te staan, zonder dat je er eigelijk mee praat. Die mensen verwijder je dan als je nog eens grote kuis houdt in je msn-lijst.

Onlangs kreeg ik een e-mail van iemand. We hadden blijkbaar als eens in elkaars lijst gestaan, maar hadden nooit echt met elkaar gepraat. Ik had eerlijk gezegd geen flauw idee wie hij was, maar aangezien zijn foto's er wel goed uit zagen, gaf ik hem mijn nieuw e-mailadres.

Eens je elkaars foto's gezien hebt, en vaag iets zegt à la "ziet er wel goed uit", is het gewoon een kwestie van iets af te spreken. "Waar en wanneer? ;)", vroeg hij. En hupla, het was geregeld. Die dag, dat uur, dat bankje. So be it.

Het gespreksonderwerp was mijn blog. En wat later ging het ook over mijn column. Het volgende stuk zal over "seks in de buitenlucht" gaan, maar ik heb niet echt veel inspiratie. Het was achteraf gezien een open goal. "We kunnen inspiratie gaan opdoen hè.", stelde hij subtiel voor. Dat klonk wel goed.

We stapten in zijn auto. "Ik zal je al eens kussen." zei hij. En voegde -nog voor ik iets kon zeggen- de daad bij het woord. Ondertussen volgde hij met zijn hand mijn been tot onder mijn rok. Aangezien het nog licht was buiten, en we daar niet echt afgelegen geparkeerd stonden, reden we naar een rustiger straatje. Eentje met een bosje eraan.

Hij haalde twee ietwat versleten kussentjes tevoorschijn. Handig als je date is voorzien op zulke dingen. "Normaal heb ik nog een dekentje bij, maar we zullen het hier mee moeten doen.". Alle beetjes helpen.

Ik baande me een weg door de planten en volgde hem tot in het midden van het bosje. Hier was het wat donkerder, wat meteen voor een zekere sfeer zorgde. De kussentjes werden op de grond gelegd, en de kleren gingen uit.

Wat verder liep er een drukke baan, die zorgde voor een constant achtergrond geluid. Hierdoor moesten we ons ook niet inhouden wat betreft gekreun e.d. Het kan nooit kwaad de ander duidelijk te laten merken dat je geniet. Na afloop, toen we onze lichamen wat lieten rusten, gaf hij me nog een paar zachtere kussen op mijn mond. Het was toen pas dat ik merkte hoe aangenaam zijn lippen aanvoelden op de mijne.

We trokken onze kleren weer aan en zochten de uitgang van het bosje. Hij zette me weer af aan de plaats waar we elkaar ontmoetten. "Tot de volgende keer?", vroeg hij. "Tot de volgende keer.", bevestigde ik. Misschien dan eens mét dekentje? We'll see.

Terug naar boven Plaats een reactie 13 reacties

Hoofdstuk 49 - Seksuele frustraties

Juli 2008

Gisteravond kreeg ik telefoon van een kennis van me. Iemand die ik al lang ken, maar niet goed genoeg ken om hem een "vriend" te noemen.

Hij vroeg of ik zin had, waarop ik antwoord "natuurlijk", aangezien ik altijd wel in zekere mate zin heb in seks. Ik vroeg of hij met de auto was, aangezien er in de buurt niet echt veel natuur-plekjes te vinden zijn waar het nìet krioelt van de muggen. "Als jij dat wil, kom ik met de auto.", zei hij. En zo geschiedde.

Aangezien ik hem al een tijdje niet meer gehoord of gezien had, vroeg ik wat naar zijn privé leven. Zoals bijvoorbeeld de niet geheel onbelangrijke vraag of hij een lief had. Hij gaf toe van wel, maar omdat ze wat problemen had op haar werk, kwam er van seks niet veel meer in huis. En aangezien hij liever deze "oplossing" had, dan gefrustreerd rond te lopen en het misschien op haar af te reageren, had hij me nog maar es opgebeld.

Hij parkeerde zijn auto op een verlaten parking, waarna we ons in de hoek tussen de struiken en de auto overgaven aan onze gevoelens van opwinding. Ik stond naar de auto gekeerd, hij achter me. Af en toe zei hij dan dat ik stil moest zijn, terwijl hij me tegen de auto duwde zodat we niet gezien zouden worden. Dat alles maakte het geheel nog opwindender.

Niet veel later zaten we weer in de auto op weg naar mijn woonplaats waar hij me weer zou afzetten. Onderweg had ik het gevoel dat hij zichzelf een beetje wou goedpraten. Het was fout wat hij gedaan had, maar beter deze oplossing, dan dat de relatie zou stranden o.w.v. seksuele problemen. Ik zei hem dat hij bijlange niet de enige is die zijn lief bedriegt omdat er te weinig (of te slechte) seks in de relatie zit. Maar dat is uiteraard geen excuus.

Hij zei me dat hij dacht dat het wel goed zou komen tussen zijn vriendin en hem, en dat dit dus een eenmalig iets zou zijn. Helaas is het vaak zo dat eens je bedriegt, je altijd zal bedriegen.

Ondanks het feit dat ik hem graag zou terugzien, hoop ik toch dat het goed komt tussen die twee. Aangezien ik al zoveel sekspartners "verloren" ben aan hun (nieuw) lief, zal het op deze ene persoon ook niet meer aankomen.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Oproep aan de vrijgevochten vrouwen

Astrid Van der Schueren, redactrice bij het weekblad Flair, is bezig met een stuk waarin ze (net zoals ik met mijn blog) het taboe willen doorbreken dat vrouwen net zoals mannen soms gewoon zin hebben in seks maar daarom niet in een relatie.

Ze vinden het bij Flair "not done" om een vrouw die seks heeft zonder relatie te bestempelen als zijnde "slet", wat spijtig genoeg nog veel te veel gebeurt.

Hiervoor is ze op zoek naar leuke meiden (De Samantha's van Vlaanderen; naar "Sex and the City") zonder vaste relatie maar die profiteren van het leven onder andere door onenightstands en/of seksrelaties.

Heb jij zin om hierover te praten in Flair? En zou je bereid zijn om in Flair te staan met je foto? En/of ken je misschien andere single meisjes of vrouwen mét een gezonde seksuele appetijt?

Laat Astrid dan snel iets weten op de nummers 03 290 14 35 of 0476 52 62 08. Via e-mail kan je haar bereiken op a.vanderschueren@flair.be.

Vrouwen, laat van jullie horen en laten we samen het taboe doorbreken!

Terug naar boven Plaats een reactie 11 reacties

Hoofdstuk 50 - De verboden vrucht

Juli 2008

Seks met iemand wanneer je al met een ander een relatie hebt, is een verboden vrucht. Je weet dat het lekker is, maar dat je er niet van zou mogen proeven. De kans is groot dat er dan toch een moment is dat je jezelf niet meer kan bedwingen. En dan is het de kunst om het bij die één keer te laten.

De kennis slash vriend uit hoofdstuk 49 is één van die in zekere zin zwakke mensen, die het niet kan laten bij die ene hap van de verboden vrucht. Hij had me gisteravond al laten weten dat hij een tweede ontmoeting best wel zag zitten. Op dat moment had ik echter een logé die van niets mag weten, waardoor ik hem afwimpelde. Deze avond was de logé echter weg voor het weekend, en de roommate uit eten, waardoor ik het huis voor me alleen had. Een perfecte gelegenheid voor die tweede ontmoeting met de kennis/vriend.

Ik sms'te dat ik alleen thuis was en dat hij maar moest langskomen als hij de tijd vond. Hij berichtte terug "Binnen 10 min.". Tien minuten later stond hij dan ook voor mijn deur.

"Kom binnen." zei ik. "Ik stel voor ... de slaapkamer?" en ik gebaarde naar het bed. De kleren gingen al vrij snel uit en we gingen meteen aan de slag. Om de vijf minuten werd er wel eens van houding veranderd. Hij stelde me voor om de eettafel eens te proberen. Aangezien het mìjn huis was, en dus ook de tafel waaraan ìk eet en werk, leek me dat niet zo'n goed idee. Dan bleven we maar bij het bed.

Een halfuur later waren we al druk in de weer met wat tissues en bezig met het bijeenrapen van onze kleren. Terwijl ik de deur voor hem openhield en hij naar buiten stapte zei ik nog "Je laat maar weten wanneer we nog eens afspreken hè", waarop hij antwoordde "Doe ik".

Het zal jammer genoeg niet zo evident zijn om nog af te spreken. Ik zit immers met een logé die van niets mag weten. Oké, waar een wil is, is een weg. Maar als de logé aanwezig is, doe ik het liever wat rustiger aan.

Een beetje stilte kan geen kwaad. Dit is namelijk de stilte voor de storm. In september zal de logé weer wegblijven (lang leve de schoolplicht) en gaat de roommate op kot. Jawel, het hele huis voor mij alleen! Dat het maar gauw september is.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 51 - En toen was de vrucht niet meer verboden ...

Juli 2008

De hoofdrolspeler uit de vorige hoofdstukken had me al een aantal keer ge-sms't met de vraag of ik niet nog eens wou afspreken. Elke keer hij me contacteerde kwam het ongelegen. Tot ik gisteravond iets was gaan drinken met vrienden en op de terugweg een sms'je naar hem stuurde. "Zin om binnen tien minuutjes af te spreken?". Hij stuurde me meteen terug waar hij op me zou staan wachten.

Toen ik bij hem in de auto stapte duurde het niet lang vooraleer hij me vertelde dat het gedaan was tussen hem en zijn vriendin. Gedurende de tien minuten durende rit naar een afgelegen plekje vertelde hij me de situatie die voorafging aan het stopzetten van hun relatie. Niet bepaald een pittig gesprek. Maar goed, hij had zijn hart eens kunnen luchten zodat hij weer helemaal van mij kon zijn ... gedurende het komende uur ofzo.

Het begon al te schemeren toen hij zijn auto aan de kant van een voor mij niet geheel onbekend bosje plaatste. We gingen het bos in tot we een mooie open plek vonden. Niet te veel groen dat in de weg zit en genoeg bomen om je aan vast te houden. A perfect little fuckforest.

Wanneer je niet voorzien bent van kussens, dekens of wat ander zachts dat vuil mag worden, zijn er niet zo veel mogelijkheden qua standjes. Het werd dus een halfuur rechtstaan, mijn evenwicht bewaren met behulp van een boom en genieten.

Dat genieten ontbrak er bij hem voor zover ik kon horen ook niet aan. Het was weer een geslaagde ontmoeting, zoveel was zeker.

We stapten weer in de auto waarna hij me bij me thuis afzette. Ik nam afscheid met een "tot de volgende keer". Waarna hij lachende knikte. Hier heb ik volgens mij het laatste nog niet van gezien (en gevoeld). Hardly can't wait.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 52 - Een klein beetje leven in de brouwerij

Augustus 2008

Vandaag kwam ik thuis van mijn werk (Inderdaad. Het mooie studentenleven is definitief gedaan ...) toen mijn roommate me vertelde dat ze deze avond niet thuis zou zijn. Ik plofte me in de zetel en startte mijn msn op. Nog voor ik uit mijn lijstje iemand kon kiezen, sprak de hoofdrolspeler uit de laatste hoofdstukken me aan.

"Heb je zin?". Een domme vraag, dacht ik zo bij mezelf. "Natuurlijk", antwoordde ik in alle eerlijkheid. "En ik ben zelfs alleen thuis!". Maar het was weer niet goed. Hij deed het liever buiten. Of in de auto. Ik vertelde me dat ik net thuis was, en het huis vandaag niet meer zou verlaten. Toen begon het onderhandelen.

Eerst maakte hij me duidelijk dat hij toch écht wel liever ergens anders afsprak. Hij kon kiezen, zei ik. Ofwel mijn slaapkamer, ofwel niets.

"Als ik eens in je andere gaatje mag.". Lang hoefde ik daar niet over na te denken. Ik zei "Dat doe ik (let op mijn woorden) nooit meer." Ik zeg niet vaak nooit, maar in zo'n zin gebruik dat wel eens. Been there, done that, won't do that ever again. Maar aangezien hij zin had, was het al snel gedaan met onderhandelen. "Ik ben daar binnen vijftien minuten." Dat ging gemakkelijk.

De bel ging. Ik deed de deur open en begeleidde hem naar mijn slaapkamer. Hij zuchtte eens. "Je mòet niet als je niet wil hè.", zei ik wat lachend. Maar hij wist goed genoeg dat middelmatige seks beter is dan geen seks en deed zijn kleren uit terwijl ik hetzelfde deed.

Na ons een halfuur in het zweet gewerkt te hebben, had hij al gedaan maar had ik nog niet genoeg gehad. "Nu ik nog", zei ik met een knipoog. "Als je dat wil, wil ik dat wel eens proberen". Het klonk alsof hij een beginner was op dat gebied. Hij zette zich naast me neer, en begon aan de uitdaging. Na een minuut of tien (niet slecht voor een beginner) bereikte hij zijn doel, en lag ik uitgeput na te genieten.

Terwijl we ons weer aankleedden, zei hij dat hij ging proberen om het wat langer uit te houden zonder seks. Tot hij het niet meer nodig had. Blijkbaar zag hij nogal af van zijn hormonen. Of hij de "40 days and 40 nights" zal halen, zal ik zeker weten te bloggen.

Terug naar boven Plaats een reactie 10 reacties

Hoofdstuk 53 - Goed begonnen is half gewonnen

September 2008

Nu mijn roommate ein-de-lijk op kot zit, heb ik weer de kans gehad om nog eens ten volle van mijn vrijgezellenleven te profiteren. In mijn msn-lijst bevindt zich een kerel die er al van in het begin in staat. Het was er echter nog niet van gekomen elkaar eens te ontmoeten. Maar daar kwam deze week verandering in.

De roommate was sinds deze week weg, dus het was tijd om er weer eens in te vliegen. Donderdagavond ging ik met volle moed naar onze afspreekplaats. Een vleugje van mijn beste parfum bracht me al helemaal in de stemming. Ik draaide de hoek om, en zag meteen iemand op het bewuste bankje zitten. Toen ik wat dichterbij kwam, was ik er vrij zeker van dat dit een succesvolle avond zou worden.

Ik zette me naast hem op het bankje en we praatten wat. Na een paar minuten wilde ik hem al mee naar mijn woonst vragen, maar hoe pak je dat aan? Zomaar uit het niets zeggen: "Kom, laten we neuken."? Op een zeker moment zette ik me dan toch recht en gebaarde hem dat hij me maar moest volgen.

Aangekomen bij me thuis opende ik de deur voor hem en liet hem binnengaan. Nog voor ik kon zeggen "Maak het jezelf gemakkelijk", had hij zich al in de zetel neergezet. Ik zette me naast hem waarna er een stilte viel. Hij legde zijn arm rond me, keek me aan en begon te lachen. "Lastig moment, hè", lachte ik terug.

We wisten allebei waarom we daar samen in de zetel zaten, en toch was er nog die zekere barrière die ons tegenhield. "Kom hier", zei hij en hij legde zijn hand in mijn nek en kuste me. De grootste stap was eindelijk gezet.

Terwijl het kussen verder ging, trokken we één voor één elkaars kleren uit, wat ook weer voor een stop van een paar seconden zorgde. Eens ik bij zijn broeksriem aankwam, en hem vroeg een handje te helpen (hier moet ik écht eens wat meer op gaan oefenen), zette hij zich recht. "We zullen ons maar gewoon meteen helemaal uitkleden. Dan is dat ook achter de rug." We wierpen onze kleren naast ons in de zetel, en gingen verder.

Ik zette me op hem, en reikte naar het condoom dat op de salontafel lag. "Ben je er al klaar voor?", vroeg ik. Niet dat ik niet zàg dat hij er klaar voor was, maar je weet nooit of de ander niet liever nog wat voorspel heeft dan meteen over te gaan tot de daad. Nadat hij instemmend knikte, zette ik me boven op hem. Ik greep de zetel stevig vast, terwijl hij hetzelfde deed met mijn borsten.

Wat later stopte ik even. "Nu wil ik vanonder.", zei ik. "Maar onze kleren ... ", begon hij, waarna ik met mijn arm de kleren die in de zetel lagen op de grond veegde en legde me languit neervlijde op de zetel; opgelost. Ik trok zijn lichaam naar me toe en begon zo aan het tweede deel van de vrijpartij.

Een kwartiertje later zat het er op. Misschien lag het aan het feit dat het al even geleden was, ofwel was hij gewoon in goede conditie. Ik heb er alleszins van genoten. Na nog een paar minuten gewoon in de zetel gelegen te hebben, kleedden we ons weer aan en namen we afscheid. Wat mij betreft, mag hij nog eens terugkomen. Eens polsen of hij daar ook zo over denkt ...

Terug naar boven Plaats een reactie 7 reacties

Hoofdstuk 54 - Seksloze dates, tweemaal anders

Oktober 2008

Over het algemeen verdeel ik in mijn blog de dates in twee categorieën; die met seks en die zonder seks. Maar ook al zitten twee dates in diezelfde categorie, toch kunnen ze soms enorm verschillend zijn ...

Een tijdje geleden had ik met iemand afgesproken die al bijna een halfjaar in mijn msn staat. Met hem voerde ik -zoals ik zo vaak doe- niet erg diepgaande gesprekken waarin hij negen kansen op de tien subtiel vermeldde dat hij weer erg geil was. Maar goed. Ik neem het hem niet kwalijk. Als je met iemand chat die uit is op seks, is het logisch dat daar al es over gepraat wordt.

Een paar weken geleden vroeg hij wanneer we eindelijk eens zouden afspreken. Ik stelde een datum voor, hij ging akkoord. Ik kwam met mijn paraplu aan op de afspreekplaats. Eens hij me begroette zonder paraplu stelde ik voor om ergens naartoe te gaan waar we droog konden zitten. Er is maar één café in de buurt van mijn vaste afspreekplaats, maar dat was niet meteen een gezellige plek. Ik stelde dan maar voor om ons op de vensterbank van een winkel in de buurt te zetten aangezien we daar ook een afdakje hadden.

"Have a seat. Doe alsof je thuis bent.", zei ik grappend terwijl ik naar de vensterbank wees. Ik wist ook wel dat het niet meteen de meest gezellige plek was, maar ik nodig nu eenmaal liever geen mensen bij me thuis uit wanneer ik ze nog maar vijf minuten ken. We babbelden wat, lachten wat en het werd al bij al nog wel een gezellige avond.

Hij had me op voorhand gevraagd hoe hij zou weten of ik hem al dan niet fuckable vond. Ik zei dat ik hem wel mee zou vragen naar mijn thuis als dat wel het geval was. Zo niet, zou ik gewoon zeggen "Goed, ik ga maar eens naar huis denk ik.". Na een uur gebabbeld te hebben, zei ik dan ook dat ik maar eens huiswaarts ging keren. Alleen dus.

Een weekje later had ik een tweede date. Deze jongen had ik nog maar welgeteld twee weken in mijn lijst staan, toen we al hadden afgesproken. De reden dat ik hem had toegevoegd was één van die zeldzame gevallen waarbij het nìet een seksdate was. Oké, dat zou uiteraard mooi meegenomen zijn. Maar omdat we voornamelijk vrij lange diepgaande gesprekken voerden via e-mail, besloot ik om hem toch maar toe te voegen op msn.

Normaal ben ik niet te vinden voor een ontmoeting òm de ontmoeting. Maar aangezien ik met deze jongen zulke interessante gesprekken kon voeren over zoveel meer dan seks, besloot ik het toch een kans te geven. Een interessante babbel is nooit verloren. En wie weet vond ik hem wel nog knap ook.

We hadden op een bepaald uur afgesproken. Hij zou met de bus komen, ik zou aan zijn halte wachten. Gsm-nummers uitwisselen doe ik niet. Als iedereen zorgt dat hij op tijd is, is er geen reden om zulke informatie bekend te maken aan de ander. Daarin ben ik alleszins een stuk voorzichtiger geworden sinds vroeger.

Doordat ik nog was langsgeweest bij familie, moest ik me enorm haasten om dan toch nog een paar minuutjes te laat aan te komen. Gelukkig had zijn bus ook wat vertraging, en waren we allebei op hetzelfde moment aan de afgesproken plek. En had ik even geluk; hij was inderdaad nog knap ook!

Het was wat frisjes, maar al bij al nog droog, dus kozen we een terrasje in de buurt. Twee drankjes en een interessant gesprek later stond ik recht. "Zijn we weg?", vroeg ik. Hij stemde in en volgde me naar mijn huis. Aangezien we een aantal gemeenschappelijke interesses hadden, begonnen we daar verder over te praten en werd de gedachte aan seks op mysterieuze wijze wat opzij geduwd.

Wat later viel het gesprek even stil en keek hij me diep aan. Normaal gezien ben ik vrij zelfzeker op zulke dates, maar vreemd genoeg voelde ik me op dat moment erg nerveus waardoor ik wegkeek en in een haast een website openklikte waarover ik hem eerder die avond wat verteld had. Oef. De vreemde situatie even kunnen ontwijken.

We zaten op de zetel terwijl we de website aan het bekijken waren, toen er plots een gemene buikpijn de avond verpestte. Langs de ene kant wilde ik dat hij bleef, aangezien deel twee van de avond nog moest komen, maar langs de andere kant wilde ik gewoon in mijn bed kruipen. Ik verbeet de pijn en zette het gesprek verder. Toen hij me subtiel vroeg of we genoeg gepraat hadden, richtte ik mijn verwrongen gezicht op en zei dat ik wel wilde maar dat ik zo'n immense buikpijn had dat het toch voor een andere keer zou zijn.

Hij zag dat ik aan het vechten was met de buikpijn en zei meteen dat hij wel zou vertrekken. Hij raadde me aan een pijnstiller te nemen en in mijn bed te kruipen. De manier waarop hij met me in zat was werkelijk schattig. Ondanks het feit dat ik het zo erg vond dat hij vertrok, besloot ik toch dat dat echt wel het beste was.

Toen ik een paar minuten later in mijn bed lag, sms'te ik hem nog om hem te bedanken voor de gezellige avond en liet ik hem weten dat ik het erg vond dat onze avond zo abrupt moest eindigen. Hij stelde voor dat we nog maar eens moeste afspreken voor een tweede deel. Graag! Maar dan wel zonder buikpijn.

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 55 - Een open hoofdstuk

Oktober 2008

Een paar dagen geleden had ik weer een date. Zoals gewoonlijk hadden we afgesproken op een bankje een paar straten van mijn huis verwijderd.

Ik was een paar minuutjes te laat, wat niet van mijn gewoonte is, en dat had hem een beetje ongerust gemaakt. "Ik vreesde al dat je niet meer zou komen. Of dat er plots een cameraploeg om de hoek zou verschijnen." Het duiveltje in mij bedacht dat dat eigenlijk wel grappig zou kunnen zijn. Zeker als het ging om iemand met een partner. "Je bent live op tv! Wil je misschien de groeten doen aan je vriendin? Of je moeder?". Aangezien ik niet zo'n slecht persoon ben, zal ik het maar houden op brave dates die altijd even anoniem verlopen.

We hadden een halfuurtje gebabbeld toen mijn date voorstelde om even de benen te strekken. Het was behoorlijk koud voor wat een zachte herfstdag geweest was. Om het warm te krijgen zou een korte wandeling wel een goede oplossing zijn.

Uiteindelijk liepen we tweemaal hetzelfde blokje om. We waren tweemaal langs mijn huis gewandeld, maar om de één of andere bizarre reden stond mijn hoofd niet echt naar meer, ondanks het feit dat hij er zeker niet slecht uitzag. Misschien was het omdat ik het koud had. Blote benen en handschoenloze handen brengen mij niet meteen in the mood.

Toen we onze tweede ronde hadden beëindigd, vroeg hij of we nog een rondje zouden doen. "Ik denk dat ik toch maar eens huiswaarts ga keren.", zei ik. "Maar ik zie je nog op msn!" Kwestie van duidelijk te maken dat ik nog niet helemaal gedaan had met hem.

Eens ik een uurtje later weer in mijn zetel zat en mijn handen en benen wat ontdooid waren, kreeg ik zowaar wat spijt van mijn beslissing om alleen naar huis te gaan. Ik zei hem dan ook op msn dat ik hem nog eens wilde ontmoeten. Onder warmere omstandigheden.

Aangezien hij toestemde, is dit hoofdstuk nog niet helemaal afgesloten ...

PS: Sinds kort ben ik openlijk anoniem te vinden op Netlog; http://nl.netlog.com/helina_d

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hoofdstuk 56 - Josh heeft zijn dosis nodig

November 2008

Pijnlijke armspieren, de bibber in mijn bovenbenen, een droge mond en net dat ietsje leuker dan de Wii Fit ... Stevige seks!

Een tijdje geleden schreef ik hier over de kerel die wilde afkicken van seks. Ik noem hem "Josh". Naar Josh Hartnett uit "40 days and 40 nights", zijn strijd tegen zijn seksverslaving. Hij heeft het lang volgehouden, maar had nu blijkbaar toch zijn dosis weer nodig. Ik als de goedheid zelve, wilde mijn medemens hier maar al te graag mee helpen.

Hij was een paar avonden voordien al beginnen zagen op MSN. Of ik alsjeblieft met hem wilde afspreken. Hij had het zo te zien écht nodig. Maar helaas, pech gehad, too bad ... ik had er geen zin in. En aangezien het nog altijd van twee kanten moet komen, zou het dus voor een andere keer zijn. We spraken af dat hij me de volgende avond zou komen ophalen. Ja, inderdaad. Seks op verplaatsing. Hij wees me erop dat ik de laatste keer mijn zin gekregen had; seks in mijn bed, en dat het dus nog eens tijd was voor een stevige portie gezonde buitenlucht. Aangezien de nood niet alleen bij hem hoog was, stemde ik toe.

Ik had bij wijze van comfort al een paar kledingstukken uitgetrokken; in vrijpartijen is ondergoed immers alleen maar een last. Bh uit, string uit en jas thuislaten dus. Ter compensatie had ik mijn lange dikke sjaal uit de kast gehaald. Die geeft me niet alleen warmte, maar laat me ook toe om wat meer lawaai te maken dan ik mag. Niet dat ik van plan was om geluidsoverlast te veroorzaken. Maar je weet nooit wie er kan meeluisteren.

Hij parkeerde de auto achter een verlaten loods. Naast de loods lagen een heleboel boomstammen die hun dienst ondertussen bewezen hebben. Na een minuutje of twee gehurkt te hebben om hem "in gereedheid te brengen" stond ik recht, leunde tegen de boomstammen en hief één been op terwijl ik me met behulp van de stammen in evenwicht hield.

Terwijl hij naar binnen ging, duwde ik met één hand tegen zijn achterwerk om hem nog dieper in me te voelen. De eerste stoten zijn ongetwijfeld de beste. Ik hield hem stevig vast terwijl mijn sjaal de geluiden van mijn genot wat dempte.

Een paar minuten later was het al tijd voor de eerste wissel. Ik draaide me om, boog voorover en leunde terwijl met mijn armen op een uitstekende boomstam. Terwijl onze heupen weer goed op gang waren gekomen, hielp ik zijn hand naar mijn borst. Ik had immers niet voor niets mijn bh thuisgelaten. Hij leerde snel, want al gauw vond ook zijn andere hand de weg onder mijn T-shirt en pull. Nog een geluk dat al dat hout stevig op elkaar lag gestapeld. Anders had onze hevige bezigheid misschien een lawine kunnen veroorzaken. En dat was ook niet bepaald de bedoeling.

Een goed halfuur later hielden we het voor bekeken. Terwijl hij neer zat op één van de stammen -wat zijn die dingen toch multifunctioneel!- deden mijn bovenbenen het laatste werk. De laatste loodjes wegen het zwaarst. Dat besefte ik toen ik -eens weer op adem gekomen- als een halve kreupele weer naar de auto probeerde te wandelen.

Zo herken je stevige seks. Ik denk dat ik nu maar even ga stretchen vooraleer ik morgen aan mijn collega's moet uitleggen met welke sport ik mijn beenspieren zo belast heb.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 57 - Winterseks

November 2008

Sneeuwtaferelen roepen voor de meeste mensen gezelligheid, Kerstmis, lekker binnen zitten, ... op. Bij een paar mensen tast het echter de hormonen aan.

Josh belde me op om te vragen of ik geen zin had om in de sneeuw te vrijen. Mensen die mij kennen weten dat ik een bloedhekel heb aan de koude. Ik antwoordde dus van niet. Hij had het blijkbaar echt nodig, want hij gaf al heel snel toe aan mijn voorkeuren. "Bij jou dan? Je hoeft je zelfs niet moe te maken. Ik zal al het werk wel doen.". Dat klonk al wat beter.

Twintig minuutjes later stond hij al aan de deur. Josh en ik hebben wel wat gemeen; we draaien niet graag rond de pot. Toen ik hem binnen liet, waren zijn kleren bijna even snel uit als dat de voordeur toe was. Ik legde me neer -hem houdend aan onze deal- om hem het werk te laten doen. Hij kwam op me zitten ter hoogte van mijn middel en richtte zijn opgewonden lid naar me.

"Ik moest toch niets doen?", zei ik met een gemene blik. Maar zoals ik wel vaker zeg, vind ik pijpen een noodzakelijk kwaad. Het hoort erbij. En als je een eerlijke tegenspeler hebt, krijg je dat genot wel terug. Ik stopte en vroeg, subtiel als ik ben, of hij een condoom bij de hand had. Hij prutste de verpakking open en gaf het opgerolde condoom aan mij als een klein kind dat zijn Kinder Surprise niet open krijgt. Misschien een tip voor Durex; condooms met een klein tekstje "This side up" erop.

Ik voorzag hem van de beveiliging en legde me op mijn rug. Josh nam dat hele "geven en nemen" nogal serieus op. Want hij verwende me net zo lang met zijn tong als ik hem eerder had verwend. Misschien volgende keer toch wat langer proberen vol te houden. Hoewel ik er niets mee in zit om vrij snel over te gaan tot het hoofdmenu.

Vermoedelijk dacht hij een paar standjes later aan het feit dat ik ook graag klaarkom, en bracht hij een hand in het spel. Ik liet hem begaan ondanks het feit dat het niet echt veel hielp. Maar hij kan er natuurlijk ook niets aan doen. Sommige mannen vinden vrouwen daar onderaan nu eenmaal een doolhof. Zo ook Josh.

Een paar positiewissels later, besloot ik dat het maar eens tijd werd dat mijn kansen tot een orgasme moesten vergroot worden. Ik vroeg hem of hij het oké vond dat ik zelf een handje hielp. "Neen, hoor. Geen probleem.", antwoordde hij. Misschien had ik hem hierdoor toch lichtjes gekrenkt, want wat later nam hij zelf het handwerk weer van me over.

De laatste switch was er weer eentje naar doggy, waardoor hij -misschien gelukkig voor mij- niet zo gemakkelijk de kans had om zijn hand te gebruiken. Ik maakte van de gelegenheid gebruik om terug wat met mezelf te spelen. Een paar minuten later finishte ik, terwijl Josh een minuutje later volgde. Ik liet me hangen in de zetel om even te bekomen.

Ik vermoed dat Josh gestopt is met zijn ontwenningskuur, aangezien hij eindigde met een "tot de volgende keer.". "See ya later", zei ik terwijl ik de deur weer sloot. De winter kan zo zijn voordelen hebben.

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hoofdstuk 58 - Helina zoekt meer privacy

December 2008

Ondertussen ben ik al een halfjaar gekend als "Helina D." en heb ik op die manier al aan heel wat mensen mijn ware identiteit getoond. Ondanks het feit dat seks niets is om je over te schamen, zou ik het best kunnen begrijpen dat een werkgever niet graag heeft dat zijn bedrijf geassocieerd wordt met seks. Ook al is het een basisinstinct, en doet ongeveer elke volwassen mens het (graag), is het iets wat zeker niet thuishoort in het professionele aspect van je leven. Op een paar uitzonderingen na, waar ik niet bij hoor.

Ik heb ondertussen een geweldige job gevonden die ik niet op het spel wil zetten voor mijn hobby. Want dat is immers wat mijn leven als Helina voor mij is; plezier, entertainment, een hobby. Maar hoe meer mensen ik ontmoet als Helina, hoe meer mensen mijn ware identiteit kennen, en hoe groter de kans wordt dat mijn werkgever en collega's weten wie ik ben.

Ik heb daarom besloten om geen mensen meer te ontmoeten als Helina. Uiteraard leef ik mijn leven gewoon verder, en zal ik daar -hopelijk nog veel- seks in hebben. Ik zal dat ook blijven bloggen, zoals ik nu doe. Ik ga echter geen mensen meer ontmoeten via deze weg of via mijn netlogprofiel, helina_d.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 59 - Helina's believe it or not

December 2008

Een hele tijd geleden had ik afgesproken met een kerel die ik had leren kennen via mijn blog. Hij stond - zoals zovelen - maanden in mijn msn-lijst vooraleer er een ontmoeting van gekomen is. Enfin, ontmoeting. In theorie althans.

Ik had met hem afgesproken om acht uur 's avonds en zou om kwart over acht weer naar huis gaan als er niemand kwam opdagen. Zo gezegd zo gedaan. Oké, ik geef toe dat ik zelf ook een klein beetje te laat was, maar uiteindelijk was ik er om tien over acht. Niemand te zien. Ik heb nog vijf minuten op onze afspreekplaats gewacht, en ben dan weer huiswaarts gekeerd.

Eens thuisgekomen, kleedde ik me om en zette ik me in de zetel om een film te bekijken. Nog snel even kijken wie er online is ... tot mijn date me aansprak op msn. "Hey. Ik ben een maat van Tommy. Hij heeft je nummer niet, maar wilde je laten weten dat hij een beetje te laat is. Hij zit nu te wachten op je.". "Nu? Op dit eigenste moment?", vroeg ik, niet helemaal gelovend wat (de vriend van?) Tommy me vertelde.

Ik woog de opties af; buiten koud versus binnen warm. En buiten zat er misschien ook helemaal niemand op me te wachten. Dan moest ik me trouwens nog omkleden ook. Lui als ik ben, was de rekensom gauw gemaakt. "Pech voor hem." zei ik. "Oké, ik zal het hem zeggen." antwoordde mijn chatpartner.

Een weekje later troffen Tommy en ik elkaar weer op msn. "Mooi van je hoor; me daar laten wachten!". Ik legde hem dat hij dan maar op tijd had moeten zijn. en zei dat ik hem maar voor de helft geloofde. Ik krijg immers soms de gekste excuses te horen. Hij gaf een vage beschrijving van onze ontmoetingsplaats, maar dat wil niets zeggen, meende ik. "Als je was komen kijken, had je gezien dat ik er was." verdedigde hij zichzelf. Daar had hij natuurlijk wel een punt. Maar pech, luiheid won van nieuwsgierigheid. Hij vroeg of hij nog een kans kreeg, maar daar moest ik toch nog eens over nadenken.

Uiteindelijk hadden we een paar weken later weer afgesproken, maar had ik vlak voor onze date bedenkingen. Een paar uurtjes voor we een nieuwe poging tot date zouden ondernemen, meldde ik me aan op msn. Gelukkig was hij online. Ik zei dat ik toch geen zin meer had in een ontmoeting. En aangezien ik sinds kort beslist heb om helemaal niet meer te daten als Helina, zal die tweede poging er sowieso niet meer komen. Tja, hij had maar op tijd moeten komen.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

The end

29 december 2008

Ik was al een tijdje met de gedachte aan het spelen om afscheid te nemen van mijn alter ego, Helina, en te stoppen met de blog. Maar aangezien ik nog altijd een column in P-magazine had, besloot ik nog even verder te gaan.

Ik haalde dinsdag mijn P-magazine uit de brievenbus en bladerde -zoals ik altijd doe- van achter naar voor door de P. Eerst uiteraard Café Cowala, dan even kijken of mijn leeftijd eindelijk veranderd werd in de hoofding van mijn column. Tot mijn verbazing werd mijn tekst niet gepubliceerd. Het feit dat de lezer op de bewuste pagina nu wekenlang een nieuwe cartoonreeks zou kunnen lezen, beloofde niet veel goeds.

Vandaag kreeg ik dan ook het spijtige nieuws te horen. Mijn column zou niet meer in P-magazine gepubliceerd worden. Het nieuwe was er wat af en ... tja. Ik geef ze geen ongelijk. Mijn leven is dan ook de laatste maanden sterk veranderd (lees: serieuzer geworden).

Hierdoor verandert natuurlijk alles. Ik heb dan ook met pijn in het hart het besluit genomen een streep te trekken onder de blog en mijn alter ego. Helina is no more ...

Als alles verloopt zoals gepland, komt het boek er nog steeds. Ik zal via deze weg ook laten weten wanneer u mijn boek op uw verlanglijstje kunt zetten of wanneer u naar de betere boekhandel moet spurten.

Ik zal nog altijd -zoals ik altijd doe dus- mijn e-mails beantwoorden en actief mijn netlogprofiel, helina_d, blijven checken.


Bedankt voor alles. U was een fijn publiek.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Wat nu te doen ... ?

Januari 2009

Ik heb -zoals gepland- nog eens contact opgenomen met de uitgeverij om de plannen over het boek nog even te overlopen. Nu liggen er toch een paar obstakels op de weg.

Ten eerste; wat met mijn privacy? Ik had besloten om het wat kalmer aan te doen om mijn privacy wat meer te beschermen en mijn job niet in het gedrang te brengen. Maar een boek zal mijn bekendheid een boost geven in plaats van de kalmte te bewaren. Niet dat ik de bekendheid van "Helina" erg vind (integendeel), toch zullen er dan meer mensen nieuwsgierig zijn naar wie er achter Helina zit, wat op zich niet zo goed is voor mijn anonimiteit.

Een tweede "probleem" is dat ik nog niet genoeg materiaal heb om een boek mee te vullen. Aangezien ik niet van plan ben me in een relatie te storten of een seksvrij leven te leiden, is dat ook niet echt een moeilijkheid. Maar als ik dan toch nog dingen zou beleven en neerschrijven, kan ik het dan niet beter online plaatsen en de blog in leven houden?

Langs de ene kant zou het beter zijn "Helina" gewoon te begraven; de website offline, netlog weg, mijn e-mailadres verwijderen, ... Maar ik denk niet dat ik dat kan. Dit is voor mij een hobby geworden. Een zeer leuke hobby. Want ondanks de af en toe (zeer) negatieve commentaar of dreigementen, zijn er gelukkig véél meer positieve reacties en complimenten. En het is ook gewoon leuk te horen/lezen dat mensen plezier vinden in wat je doet. (Dan heb ik het over de mensen die mijn blog lezen en niet over die enkelingen die op een positieve manier in mijn blog voorkomen).

Ik zit dus met een voor mij zeer groot dilemma. Weg met àlles of er volledig voor gaan? Ik denk dat ik voor deze vraag de hulp van het publiek ga inroepen.

Terug naar boven Plaats een reactie 19 reacties

The show must go on

Januari 2009

Na heel wat wikken en wegen en meningen van lezers (bedankt daarvoor!), heb ik besloten toch voor het boek te gaan. En als ik dan toch mijn belevenissen ga neerpennen, kan ik het al even goed weer online zetten. De blog gaat dus verder en het boek zal er komen.

Neen, inderdaad. Ik kan gewoon geen afscheid nemen van mijn alter ego. It's good to be back!

 

PS: Mensen ontmoeten als Helina zal ik niet meer doen. Geen uitzonderingen.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Hoofdstuk 60 - De laatste date als Helina

December 2008

Ik vermoed dat deze date het record gezet heeft tussen het moment van eerste contact en een ontmoeting in het echte leven. Op een bewuste dag sprak hij me aan op mijn netlogprofiel. Zijn foto's spraken me in eerste instantie wel aan, waardoor ik hem meteen toevoegde aan mijn msn-lijst. Waarom zou een mens tijd verspillen aan flauwe heen-en-weer-gesprekken die eigenlijk helemaal nergens over gaan? Inderdaad. Straight to the point dus.

Twee avonden later ontmoette ik hem voor het eerst ... en het laatst. Hij was een wat verlegen type en ook niet echt van de grootste. Daar kwam dan nog eens bij dat ik hem qua looks ook niet echt aantrekkelijk vond en er regelmatig stiltes in het gesprek vielen. Mensen die mij kennen zullen weten dat ik, eens ik vertrokken ben, maar moeilijk kan stoppen met praten. Maar als je niet weet waarover te praten ... tja, dan kan ik het ook niet helpen. Even was er een verbetering in zicht toen er een dikke kat voorbij liep. "Wow, wat een dikke kat!", zei ik. "Jaja" ... en daar volgde de volgende stilte.

Plots vroeg hij of hij me uit het niets of hij me mocht kussen. Een vreemde vraag waar ik al gauw "neen" op antwoordde. Bij mij is het namelijk alles of niets. Ofwel ben je mijn smaak en gaan we all the way, ofwel doen we niets. In dit geval is er -helaas voor hem- geen gulden middenweg.

Na een halfuur hield ik het voor bekeken en ging ik weer huiswaarts. Zulke dates beginnen jammer genoeg routine te worden. Misschien moet ik toch maar wat meer moeite gaan doen om in het echte leven mensen te ontmoeten. Aangezien ik gestopt ben met het ontmoeten van mensen als Helina, heb ik op dat gebied al een stap in de goede richting gezet. Of alleszins een stap weg van de verkeerde richting. Het is maar hoe je het bekijkt.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 61 - Een vriendschappelijke ontmoeting of toch iets meer?

December 2008

Ik denk dat iedereen het volgende wel herkent; je leert via één of ander digitaal medium iemand kennen die vervolgens gedurende een lange tijd in je msn-lijst rondhangt. Je praat vlot met elkaar alsof je al een hele tijd dikke maatjes bent met elkaar, maar toch heb je elkaar nog nooit gezien. En om de één of andere reden komt het er ook nooit van.

Wel, in dit geval is het er eindelijk van gekomen. Vraag me niet hoe we elkaar hebben leren kennen. Mijn geheugen is immers een zeef. (Lang leve chatlogs, grote mailboxen en nog meer van dat!)

We waren al een tijdje aan het praten over het feit dat we elkaar nooit ontmoet hadden en dat de kans klein zou zijn dat ooit te doen, aangezien ik tientallen kilometers van hem woonde. Tot hij plots liet weten dat hij in de buurt van mijn woonplaats zou zijn en eens wou langskomen. Ik stemde meteen in. Niet om een date, wel om hem gewoon eens te ontmoeten.

We vonden elkaar al gauw op de plaats waar we hadden afgesproken. Omdat ik net van mijn werk kwam, stelde ik voor ergens te gaan eten. Op een seksdate zou ik dat nooit doen, maar dit was vriendschappelijk en ik had honger. We stapten een frituur binnen en terwijl we wachtten op ons eten, babbelden we alsof we goeie vrienden waren die elkaar al een hele tijd niet gezien hadden.

Op een bepaald moment ging de conversatie over -wie had dat gedacht- seks. Hij is afkomstig uit Frankrijk en bevestigde -zoals ik al zo vaak gehoord had- dat Vlamingen verschrikkelijk preuts zijn. (Mij hoef je dat niet te vertellen!) Hij had het dan ook niet alleen over seks op zich, maar ook over het feit dat wanneer je hier een wildvreemde aanspreekt, je bekeken wordt alsof er etensresten op je gezicht hangen. In het buitenland gaat dat -naar het schijnt- allemaal een pak vlotter. Misschien moet ik toch maar eens wat meer van de wereld (en de mannen daar) gaan verkennen.

Toen onze friet op was, stelde ik voor om nog wat te gaan drinken. Bij gebrek aan een beter café en drank in mijn frigo, stelde ik voor om hem bij me thuis op een warme chocomelk te trakteren. Ik drink de mijne trouwens het liefst met een scheut Batida de Coco in. Hmmm ... vloeibare Bounty.

Wat later zaten we bij me thuis in de zetel en ging het gesprek over seks weer verder. Hij vertelde me dat hij in zijn 14-jarig seksueel actief vrijgezellenleven al een sekspartner of 140 had gehad. Bij het horen van dat getal schrok ik, met mijn 20 partners (give or take), wel wat. Maar eigenlijk is dat toch helemaal niet zo immens veel? Tien partners per jaar; da's nog niet eens één partner per maand. Moest hij een blog gehad hebben, zouden zijn lezers al beginnen zagen over het feit dat hij eens wat vaker seks moest hebben. Geloof me, ik ken het gevoel.

Hij zei dat hij, na zijn ervaringen met vrouwen van alle maten en gewichten, een voorkeur had voor vrouwen met mooie rondingen. Zoals de mijne. (Zijn woorden, niet die van mij.) Ik bedankte voor de complimenten, en vroeg me af of ik hem verkoos als sekspartner. Ik denk dat als ik toegestemd had, het eerder zou geweest zijn voor de ervaring dan voor hemzelf. Vergelijk het met een gezelschapsspel spelen. Daar had ik ook niet echt zin in, maar het had nog leuk kunnen worden.

Uiteindelijk was het uur aangebroken dat de laatste bus de bushalte in mijn straat zou passeren en vertrok hij huiswaarts. Na een ontmoeting met een nieuw iemand neem ik altijd even de tijd om te evalueren. (Neen, dit is niet dubbelzinnig bedoeld.) Ik merk immers vaak dat ik op het moment van de date niet echt veel zin heb in seks, maar dan achteraf toch weer spijt heb dat er niets gebeurd is.

Neen, inderdaad. Soms weet ik niet goed wat ik wil. Maar misschien heb ik toch nog wel zin in een gezelschapsspelletje met die nieuwe maat van me. Ik zal er nog eens over nadenken.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 62 - Liegen en bedriegen

Januari 2009

In het laatste jaar van mijn middelbaar trok ik altijd op met Lieven, een klasgenoot van me. Tijdens de lessen praatten we over van alles en nog wat. Oké, toegegeven; het ging voornamelijk over seks. Niet dat ik met hem seks wilde, aangezien hij me helemaal niet aansprak. Ik heb het meer voor mensen die zich los gedragen en kleden, terwijl Lieven een afgeborsteld type was. Niet mijn ding dus. Nu goed. We hadden ook allebei al een tijdje een vaste relatie, dus seks met een ander zat er niet in. Toch niet voor mij althans.

We zaten op een keer op café toen hij plots mijn hand vastpakte en me zei dat hij verliefd op me was. Ik trok mijn hand weg en lachte. Toen ik bijkwam en hij nog altijd naar me aan het kijken was -zonder te lachen- besefte ik dat hij het misschien wel meende. Geen haar op mijn hoofd dat er echter aan dacht om mijn lief op te geven voor hem. Nadien werd er in alle talen gezwegen over dit "voorval".

Een paar jaren gingen voorbij. Ik zat ondertussen op de hogeschool terwijl hij al werkte. Terwijl ik van mijn school weer naar huis wandelde, liep ik hem tegen het lijf. Hij bleek te werken in de buurt van mijn school. Zo gebeurde het regelmatig dat ik na mijn lessen of tijdens de middag eens binnensprong voor een babbel. We geraakten weer beter bevriend en voerden urenlange gesprekken over ... uiteraard; seks en alles wat er komt bij kijken.

Hij was nog altijd samen met zijn lief terwijl ik weer vrijgezel was. Soms gingen onze gesprekken ook wel over zijn relatie en hoe hij die soms niet meer zag zitten. Na de zoveelste ruzie tussen hem en zijn vriendin, zette hij eindelijk een punt achter de relatie. Soms moet je beseffen dat als je relatie een vervelende taak wordt, het misschien beter is om er een punt achter te zetten.

Slechts een paar weken later vertelde hij me dat hij al een nieuw meisje had leren kennen. Het was nog pril, maar het zag er naar uit dat het wel wat zou worden. En zo geschiedde. Sophietje kwam ook al gauw langs bij Lieven op het werk, waardoor ik haar al vrij snel leerde kennen. Leren kennen is misschien wat veel gezegd, maar het was toch leuk om op zo'n manier op de hoogte te blijven van alles.

Op een dag zei Lieven dat hij Sophie wilde meenemen naar een privé-sauna, maar dat hij dat eerst eens wilde uittesten. Met mij. Zonder bijbedoelingen, uiteraard. Ik had er niets op tegen. Ik schaam me immers niet snel voor mezelf, en had er dus niets op tegen om naakt in een sauna of jacuzzi te zitten met een goede maat van me.

Hij had me eens verteld dat hij zich intiem scheerde. Ik had nog geen schaamhaarloze man gezien waardoor ik niet goed wist wat ik me er bij moest voorstellen. Toen we in de jacuzzi zaten, nam hij mijn hand vast. Ik trok in een reflex mijn hand weg en gaf hem een blik die zei "Wat ben je van plan?". "Ik wil je gewoon wat laten voelen.", zei hij terwijl hij mijn hand naar zijn geschoren schaamstreek bracht. Ondanks het feit dat ik het nog altijd niet gezíen had, leek het me toch maar niets. Doe mij dan maar getrimd.

Niet veel later voelde ik zijn hand plots op mijn been. Deze keer was het niet alleen de blik, maar ook ikzelf die zei "Wat ben je van plan?". Aangezien ik bij hem had mogen voelen, mocht hij dat ook bij mij, vond hij. Ik was niet akkoord, maar gaf me al snel over aan zijn handen die wat actiever werden dan alleen maar strelen. En wat later, gedreven door het genot, liet ik hem ook begaan toen hij me kuste.

Aangezien je zo'n ding maar afhuurt voor een paar uur maximaal, stonden we niet veel later al onder de douche. "Dacht je nu echt dat ik je meevroeg naar zoiets zonder bijbedoelingen?", vroeg hij. Was het dan naïef van me om te denken van wel?

Een paar weken later was ik, zoals ik wel vaker deed, bij hem op bezoek voor een glaasje en een babbel. Toen ik terugkwam uit de keuken voor een refill, kwam hij me tegemoet en kuste me. Het duurde niet lang vooraleer we in de slaapkamer belandden. Sophie was volgens hem niet echt bedreven in bed en gaf zich niet zo snel over aan het plezier als ik. Het was voor hem een verademing om eens stevig van bil te kunnen gaan, zei hij. Een win-win situatie dus.

Terwijl hij steeds closer werd met Sophie, viel het steeds vaker voor dat Lieven en ik een gezellig onderonsje in de slaapkamer hadden. Hij nodigde me zelfs een tweede keer uit voor een avondje jacuzzi. Vlak daarna zou hij Sophie gaan ophalen om bij hem de nacht te laten doorbrengen. Als ze wat vroeg, moest ik zeggen dat ik net was gaan zwemmen. Dat deed ze gelukkig niet. Liegen doe ik immers niet graag.

Ik had Lieven wat eerder een pakje condooms gegeven voor zijn verjaardag. Ik heb altijd mijn bescherming bij, maar één keer gebruikten we er eentje uit zijn doosje dat ik hem gegeven had. Aangezien Sophie wist dat hij vrijwel meteen van zijn vorige vriendin naar haar was gegaan, vroeg ze hem waar dat ene condoom naartoe was. Hij loog en zei dat ik hem om een condoom gevraagd had voor één van mijn afspraakjes. Sophie nam zijn antwoord aan als waarheid en liet de zaak vallen.

Een hele tijd later mailde Lieven me met een probleem. Sophie was beginnen twijfelen aan de waarheden in de dingen die Lieven haar vertelde. Meerbepaald over dat condoom. Hij gaf toe aan haar dat hij één keer met mij het bed had gedeeld, maar dat het een eenmalig iets was. Nu had hij haar -om te laten zien hoe eerlijk hij wel was- de wachtwoorden tot zijn e-mailadressen gegeven. Daarom had hij een nieuw e-mailadres aangemaakt om met mij te kunnen mailen over de echte waarheid. Hij had Sophie ook gezegd dat ze altijd naar mij mocht mailen om te vragen hoe de vork nu écht in de steel zat. In een PS vroeg hij me dan om even te kunnen liegen tegen haar in de antwoorden die ik haar zou toemailen; het was maar één keer gebeurd en dat terwijl hij bij zijn vorige liefde was. Want Sophietje zou hij nooit bedriegen.

Nu, ongeveer twee jaar later, is het contact tussen Lieven en mezelf sterk verwaterd en zijn de tortelduifjes nog altijd bij elkaar. Moest Lieven ondertussen geleerd hebben om haar te respecteren en trouw te zijn, zou ik het ze gunnen. Maar aangezien hij voorstelde om -eens de laatste nieuwe ruzie bijgelegd was- nog eens samen het bed in te duiken, denk ik niet dat hij ooit zal veranderen en zou ze dus beter afzijn zonder hem. Maar het is niet aan mij om haar op te biechten wat haar vriend doet.

Soms wordt er wel eens gezegd dat wat niet weet, niet deert. Misschien wel, misschien niet. Maar een relatie gebaseerd op leugens, is volgens mij niet iets wat je nodig hebt in je leven. Ach ja. Zo lang ze gelukkig zijn, doen ze maar. Ik ga het toch houden op mijn vrijgezellenleven.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 63 - Een minder leuk weerzien

Januari 2009

Een paar jaren geleden had ik via een vriend een kerel leren kennen. Niet echt knap, maar hij had wel iets. Of misschien was ik toen minder kieskeurig. wie zal het zeggen?

Ik had mijn vriend al laten weten dat ik die maat van hem wel zag zitten. Toen we dan een tijd later eens samen wat gingen drinken, stelde ik dan ook subtiel voor dat hij me maar naar huis moest brengen in plaats van weer met mijn vriend mee naar huis te rijden. De maat ging akkoord.

De avond vorderde en mijn nuchterheid verminderde. Tegen het einde van de avond gingen we naar huis en werd ik -zoals beloofd- door de nieuwe naar huis gebracht. Onderweg legde hij zijn hand op mijn been. Ik legde meteen zijn hand terug en zei dat hij zich maar moest concentreren op het verkeer. Ondeugend doen in de auto kan, maar niet als je aan het rijden bent. Safety first. En stel je voor dat je een ongeluk hebt als je net seksuele handelingen aan het uitvoeren bent bij elkaar. Zo word ik liever niet gevonden door de hulpdiensten.

Maar goed. We waren dus op weg naar mijn thuis. Ik had hem op voorhand al duidelijk gemaakt wat ik van hem verlangde en hij had duidelijk de boodschap begrepen. "Ik denk dat er zo dadelijk ergens een klein donker steegje is. Misschien moeten we de auto daar maar even parkeren. Dat klonk als een goed plan, vond ik.

Hij parkeerde de auto en zette zich op de achterbank. Ik volgde en zette me op hem terwijl ik met één been op de grond steunde. Een achterbank is immers bijlange niet even groot en dus comfortabel als een sofa of een bed. Maar goed, zo lang er maar goede seks uit voortkwam.

Of de seks goed was of niet, kan ik me helaas niet meer herinneren. Ofwel was hij in een paar seconden klaargekomen (hij zou de eerste niet zijn), ofwel was ik gewoon te dronken om het me te herinneren. Ik heb namelijk twee stadia van dronkenschap. Nuchter en het besef dat ik te veel gedronken heb met als gevolg blackouts. Ik laat het dus voor één keer in het midden.

Wat later -neen, geen idee hoeveel later- bracht hij me dan ook effectief naar huis. Ik denk niet dat ik hem sindsdien nog gezien had. Buiten dan op msn een cliché "En hoe gaat het nog met je?" waarna het gesprek wat stilvalt.

Een paar weken geleden sprak hij me tot mijn verbazing nog eens aan op msn. Of ik geen zin had om eens samen af te spreken om nog wat bij te praten en zo. Met de nadruk op "en zo". Ik vroeg hem of hij van plan was meer te doen dan enkel te praten. Dat zag hij wel zitten en dus stemde ik ook toe. De volgende dinsdag om 21.30u. Op zich vond ik half tien wat laat, maar ik stemde toe. Ik was dan ook niet van plan ons onderonsje urenlang te rekken.

Toen het al tien uur was stuurde ik hem een sms met de vraag waar hij bleef zitten. Hij beweerde dat we om half elf hadden afgesproken en dat hij weldra thuis zou vertrekken. Ik kon me het juist uur niet meer herinneren (ja, een geheugen als een zeef heet dat!), maar was er vrij zeker van dat ik half elf véél te laat zou gevonden hebben aangezien ik meestal rond half twaalf al ga slapen als ik de dag erop moet werken. Toen hij er om twintig over tien nog niet was, sms'te ik dat het al te laat was en dat we maar een andere keer moesten afspreken.

*Ding dong* (want dat is het geluid dat mijn gsm maakt als ik een sms krijg). Hij stond blijkbaar al voor de deur. Ik liet hem toch maar binnen en begroette hem met een kus op de wang. "Je ziet er goed uit", zei hij. Ik kon het niet opbrengen om hem hetzelfde te zeggen. Hij was immers veel te zonnebankgebruind en was gekleed alsof hij naar één of andere meeting ging. Een rolkraagje, vest, lederen schoenen en veel te veel parfum naar mijn smaak.

Hij zette zich in de zetel en schoof tegen me aan van zodra ik me naast hem zette. Zonder te doen alsof hij geeuwde, legde hij zijn arm op de zetelleuning en streelde met zijn hand mijn nek. Ik schoof wat op en zei dat hij dat maar moest laten. Toen ik het gesprek, dat we ook gepland hadden, wilde beginnen, begon hij elke keer weer aan mijn lijf te zitten. Een hand op mijn been, een streel over mijn arm.

Ik zei hem dat het die ene keer leuk was geweest (voor zover ik me kon herinneren), maar dat het voor mij niet echt meer hoefde. Hij kon de afwijzing blijkbaar moeilijk aanvaarden en probeerde me verder te overtuigen. "Hey, komaan", zei hij terwijl hij me tegen zich aantrok, "We kunnen die avond toch nog eens overdoen?". Dat kon, in theorie. Maar daar had ik geen zin in. Ik schoof nog wat verder op maar hij volgde me als een stuk toiletpapier aan een schoen.

"Kom, geef me een kusje", zei hij waarna hij zijn kus in ontvangst wilde nemen. Ik stond recht en zei dat het tijd was voor mij om te gaan slapen. "Nu al?" vroeg hij terwijl hij een pruilmondje trok. "Ja, nu al". Hij zette zich recht en volgde me naar de deur. "Krijg ik dan tenminste nog een kus?" Eentje op mijn wang kon hij krijgen. Nog net op tijd kon ik mijn gezicht afwenden waarna ik hem door de voordeur duwde. Een "daag!" kon er nog net af terwijl ik de deur sloot. Altijd leuk, oude bekenden uitnodigen bij je thuis. Ik denk dat ik de volgende keer maar voor een andere ontmoetingsplaats ga opteren.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 64 - Afgewezen

Maart 2009

Ik had Josh al een aantal weken niet meer gehoord toen hij me vluchtig via msn liet weten dat we niet meer konden afspreken omdat hij een nieuw lief had. "Yeah, sure", dacht ik bij mezelf, denkend aan al die keren dat hij zijn lief al met me bedrogen had. Ik vond het niet zo erg aangezien ik vermoedde dat hij wel zou terugkomen. En dan nog ... er is nog genoeg gewillige vis in de zee.

Vandaag, een tweetal maanden later, waren we nog eens allebei online op msn. Ik aarzelde geen seconde en vroeg hoe het met hem ging. "En? Nog steeds een lief ook?", vroeg ik zowel nieuwsgierig als geil. "Yup." was zijn kort maar duidelijk antwoord. "Waarom?", vroeg hij. "Nog zin?" Het verbaasde me dat hij nu nog niet wist dat ik altijd wel zin heb in seks. Zelfs om elf uur 's avonds op een weekdag. "Dus is het niet te koud voor je?". Koud? Alsof ik het had over seks in openlucht. "Niet dat ik het je vraag hoor. Zoals ik al zei, ik ben nog altijd samen met mijn vriendin." Ondanks het feit dat hij duidelijk liet weten niet te willen afspreken, ging de discussie omtrent binnen- of buitenseks, bos- of zetelseks verder.

Ongeduldig en direct als ik ben, stelde ik voor dat hij me binnen vijf minuten zou komen ophalen. Uiteraard vergezeld met een dikke knipoog die mooi in het midden liet of ik een grapje maakte dan wel serieus meende dat ik seks met hem wilde. "Ik kan je niet komen ophalen. Ik wil het risico niet lopen dat mijn vriendin wat doorheeft." Voor één keer was ik bereid eens een uitzondering te maken en me zelf een beetje te verplaatsen. We spraken af op een parking die op dit uur al lekker donker en verlaten was. "Binnen een kwartiertje dan?" "OK. Tot zo dadelijk."

Ik was niet van plan mijn ondergoed op de parking te verliezen, dus besloot ik maar naar de ontmoeting te gaan gekleed in enkel schoenen, een rokje en een dikke pull. Toen ik op de parking aankwam, stond Josh me al op te wachten. We begroetten elkaar waarna hij meteen zei dat hij het niet ging doen. Hij meende het deze keer serieus met het meisje en wilde het haar niet aan doen. Zowel zijn schuldgevoel als de gedachte aan wat er zou gebeuren moest zij zijn bedrog te weten komen, hield hem voor één keer wèl tegen. Langs de ene kant vond ik het wat grof dat hij het blijkbaar niet zo meende met zijn vorige liefjes, maar anderzijds gunde ik hem die goeie relatie ook. Hij zei er ook nog bij dat de seks heel goed was, wat volgens mij jammer genoeg een noodzaak is voor een man als Josh om trouw te kunnen blijven in een relatie.

Het duiveltje in mij probeerde hem nog te overhalen door even subtiel te vermelden dat ik nu net deze keer geen ondergoed droeg, maar hij bleef volhouden. "De zin is er zeker en vast, maar ik kan het gewoon niet maken haar te bedriegen." Zijn besluit stond duidelijk vast. "Wel, dan wens ik je oprecht het beste toe in je relatie." Ik draaide me om en zei nog vluchtig "Je hebt mijn nummer hè", waarop hij me zei dat hij mijn nummer al een tijdje gewist had uit zijn gsm. Ik denk dat ik hiermee wel kan besluiten dat hij het écht serieus meent. Ergens jammer, maar langs de andere kant goed dat hij zijn ware gevonden heeft. Het ga je goed, Josh.

En dan nu ... op zoek naar de andere vissen!

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 65 - Make up your mind, Josh

April 2009

Ik had net een film gezien en was van plan te gaan slapen, toen ik een mail van Josh in mijn mailbox vond die hij een halfuur eerder had verzonden. Of ik niet even op msn wilde komen. "Maar geen sms sturen hè!" Ik kwam online en werd meteen door Josh -die blijkbaar een halfuur had zitten wachten- aangesproken.

Hij vroeg tot mijn verbazing of ik zin had om af te maken wat we de laatste keer begonnen waren. Ik zei dat ik op het punt stond om te gaan slapen, maar dat hij wel nog even mocht langskomen. "Pik ik je dan op?" "Neen, Josh. Het is binnen bij me thuis, of helemaal niet." Hij kan blijkbaar niet onthouden dat ik niet te vinden ben voor openluchtseks. Hij stemde toe en zei dat hij binnen tien minuutjes bij me thuis zou zijn.

Tien minuten later was Josh al aangekomen. Ik was nieuwsgierig naar zijn motivatie. Zou het gedaan zijn met de liefde van zijn leven? Of hadden de hormonen toch de strijd gewonnen? Ik besloot om dat gesprek te houden voor na de actie. Kwestie van de sfeer niet te bederven.

Nog geen vijf minuten later -wat wel erg snel is voor Josh- was het al gedaan met de pret. Terwijl we ons weer aankleedden, vroeg ik waarom hij nu toch weer seks wilde. "Tja, te veel zin zeker?", was zijn uitleg. Waarna hij me smeekte dit tegen niemand te zeggen. En op mijn blog, die hij ondertussen ook gevonden had, zou hij over deze laatste ontmoeting ook liever niets geschreven zien. Oeps.

Hij zei me, voor de zoveelste keer, dat het gedaan was met onze afspraakjes. Ik zei dat als hij het nog eens zou vragen, ik niet zou toestemmen. Kwestie van het hem niet moeilijker te maken dan het al is. Ik denk dat ik het hem zelfs zo gemakkelijk ga maken, dat ik helemaal niet meer met hem wil afspreken. Toch niet zo lang hij een relatie heeft. Aangezien hij duidelijk niet kan kiezen tussen trouw en ontrouw, zal ik de keuze voor hem maken.

Het ga je goed, Josh. Ik zie je wel weer wanneer je terug single bent.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 66 - Sleepover met een oude bekende

April 2009

De laatste tijd heb ik tot mijn grote spijt nog maar zeer weinig seks. Ik heb door de voorbije jaren wel een paar buddy's gehad maar om verschillende redenen bleef dat nooit duren. Eén van die redenen was het einde van mijn studententijd. Doordat ik daarna weer verhuisd ben, heb ik jammer genoeg een paar leuke sekscontacten moeten achterlaten. Ik had gehoopt om sommige van die contacten nog eens terug te zien. En eindelijk, ongeveer een jaar nadat we elkaar voor het laatst gezien hadden, was het zo ver.

Het voorbije weekend had ik het huis nog eens voor mij alleen. Het toeval wilde dat "de grote jongen" mij nog eens aansprak op msn. Ik stelde voor dat hij de nacht zou doorbrengen. Normaal ben ik geen fan van overnachtingen, maar aangezien ik hem wel redelijk goed ken en er in huis plaats genoeg was om niet met twee in één bed te moeten slapen -slapen doe ik alleen- was ik er wel gerust in dat het een geslaagde avond zou worden. Hij stemde toe.

Op het uur dat we hadden afgesproken, ging de deurbel. Ik opende de deur en begroette hem terwijl ik op het puntje van mijn tenen stond. Hij was nog even groot als ik me herinnerde. Ik gebaarde hem dat hij in de zetel mocht gaan zitten en bood hem iets te drinken aan. Ik opende een fles wijn en schonk twee glazen vol. "Op een gezellige avond", toastten we terwijl we in elkaars ogen keken. Er wordt wel eens gezegd dat je goeie seks zal hebben wanneer je in elkaars ogen kijkt bij het klinken. Maar bij hem moest ik daar niet aan twijfelen.

De glazen werden meermaals gevuld en we werden allebei wat losser. Terwijl we bijpraatten over het voorbije jaar, gleden er al wel eens handen over benen of werden er ondeugende blikken uitgewisseld. Ik legde me languit in de zetel en liet één been rusten op zijn schoot terwijl het andere opgetrokken naast hem in de zetel stond. Zijn hand gleed op zijn beurt van de leuning op mijn opgetrokken knie verder langs mijn lichaam naar boven. Hij ontdeed me van mijn string en verwende me met zijn handen en mond. Ik sloot mijn ogen en genoot.

Na een paar minuten puur genot, reikte ik naar zijn hand en trok hem naar me toe. Terwijl er heftig gekust werd, ging ik het gevecht met zijn broeksriem aan. Waarom zijn die dingen toch zo verdomd moeilijk los te maken? Gelukkig wilde hij ook dat het vooruit ging en dus hielp hij me even snel uit zijn broek. Hij had nog maar net zijn riem en broek losgemaakt, of ik had de hele boel al naar beneden getrokken. Dat heet dan teamwork.

Ik weet niet of het lag aan het feit dat we allebei wat dronken waren of het feit dat we vermoeid waren van een lange werkweek, maar het vrijen gebeurde op een verschrikkelijk aangenaam traag tempo. Die zachte kussen en lange diepe stoten, ... Ik word al weer geil wanneer ik er aan terugdenk.

Omdat hij al tot zijn hoogtepunt gekomen was, maar ik nog niet, stelde ik voor om er een speeltje bij te nemen. Hij zette de vibrator op volle kracht en liet het ding over mijn genotsplekjes dansen. Ondanks het feit dat ik nog steeds volop aan het genieten was, had mijn lichaam beslist dat het even genoeg geweest was. Aangezien stimulatie niet erg aangenaam is wanneer alles wat overgevoelig is, besloten we dat het dan misschien maar eens tijd was om te gaan slapen.

Ik stelde voor dat ik me in de zetel zou leggen zodat hij in mijn bed kon slapen. Hij zei dat hij wel in de zetel zou slapen, maar dat we dan wel eerst nog even samen in bed moesten gaan liggen. Ik ging akkoord en we kropen samen naakt in bed. Gelukkig lagen de condooms binnen handbereik want nog geen vijf minuten later was het plan om te gaan slapen weer wat uitgesteld. Helaas begon de alcohol zijn tol te eisen waardoor de vrijpartij niet al te lang duurde.

Aangezien ik toch minstens één keer wilde klaarkomen op de avond, nam ik zijn hand en begon ik mezelf met zijn hand te stimuleren. Ondertussen zocht zijn andere hand de weg naar mijn ander genotsplekje. Ondanks het feit dat alleen al de gedachte aan anale seks me doet kokhalzen, is anale stimulatie met een half vingerkootje een zeer aangename toevoeging bij een partijtje handwerk. Het duurde dan ook niet lang voor ik eindelijk mijn hoogtepunt bereikte.

Nù konden we gaan slapen. Buiten het feit dat met twee op een eenpersoonsmatras slapen immens oncomfortabel is, had de wijn er ook nog eens voor gezorgd dat hij serieus begon te snurken. Ik sloop uit bed en legde me in de zetel. Ondanks het feit dat niets zo gemakkelijk ligt als je eigen bed, was de zetel ver genoeg van zijn gesnurk om toch te kunnen slapen.

Jammer genoeg moest ik de volgende ochtend om negen uur al weer weg en was er dus geen tijd meer voor ochtendseks. Hoewel ik denk dat hij sowieso zou geweigerd hebben gezien hij nogal wat last had van een kater. "Volgende keer zorg je dat je de de ochtend erop nergens naartoe moet hè." zei hij me toen we naar buiten gingen. Volgende keer? Dat klonk wel goed.

Ik gaf hem een kus en zei dat ik nog wel van me zou laten horen. Want zulke sleepovers zijn wat mij betreft voor heel wat herhalingen vatbaar. Dat het weer maar gauw weekend is.

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 67 - Hoofdstuk 66, de remake

Mei 2009

Het voorbije weekend is de grote jongen nog eens langsgekomen. Aangezien hij een eindje moet rijden om bij mij te geraken, gaat zo'n date meestal gepaard met een sleepover. Maar aangezien we elkaar al wat langer kennen en de seks goed is, klaag ik niet.

Ik had de ochtend erna afgesproken om met een vriendin te gaan sporten, dus hij kon sowieso niet lang blijven. Wat ik wel een goede zaak vond. De jongen mag dan nog zo sympathiek zijn, zulke zaken rek ik liever niet te lang.

Net zoals onze vorige date, hadden we een fles wijn ontkurkt en waren we wat aan het praten tot hij plots mijn Wii in het oog kreeg. Het voorspel bestond dus voornamelijk uit een potje tennis met een onzichtbare bal. Maar goed. Het was amusant en aangezien we het er allebei behoorlijk warm van hadden gekregen, gingen de kleren snel genoeg uit. Deze keer dus geen speels getrek en gesleur aan elkaars kleren, maar simpelweg eerst de kleren uit en dan pas op elkaar gaan liggen.

Ik had al een paar condooms op de salontafel gelegd. Dat lijkt voor sommigen misschien wat, ... wel, ... fout, maar het is zo handig dat het condoom binnen handbereik ligt wanneer je het nodig hebt. En aangezien hij langskwam voor de seks, was het niet meer dan vanzelfsprekend dat ik een condoom in de buurt had.

Terwijl we elkaar kusten, duwde ik mijn lichaam stevig tegen het zijne aan. Terwijl ik hem gedurende een paar seconden met mijn mond verwende, nam ik het condoom van de tafel en deed ik het bij hem aan. Ik ging op hem zitten en legde zijn handen op mijn borsten. Gedurende die eerste paar minuten, die doorgaans de meest intense zijn, gingen we stevig te keer. De minuten die daarop volgenden waren dan wel iets rustiger, het was nog steeds even zeer genieten.

Pakweg een halfuur later waren we ons terug aan het aankleden toen hij voorstelde om even de stad in te trekken. Hij had dat bij onze vorige ontmoeting ook al voorgesteld, maar toen had ik hem toch nog van gedacht kunnen doen veranderen. Niet dat ik niet graag de stad in ga, maar met fuckbuddy's doe ik dat toch liever niet. Desondanks gingen we deze keer dus wel op stap.

We stapten een danscafé binnen en zetten ons aan een tafeltje. Veel werd er rondom ons niet gedanst, dus waren we daar al vrij snel weer buiten. Hij stelde dan maar voor om een halfuur te rijden naar een discotheek. Omdat het al twee uur was, ik nogal moe was en de volgende ochtend weer vroeg op moest -ja, negen uur is vroeg op een zaterdag-, zei ik dat ik daar geen zin in had. We gingen dan maar een ander cafétje binnen waar we wat rustiger konden praten.

Het uur dat volgde was eigenlijk meer een gesprek over onze liefdeslevens, hoe hij nog wat worstelde met de breakup met zijn vriendin en hoe ik hem wat goede raad gaf. Niet dat ik daar de beste in ben, integendeel, maar hij leek het wel te appreciëren.

Eens thuisgekomen was het al een uur of vier en besloten we dan maar te gaan slapen. Of toch tenminste samen in bed te gaan liggen. Aangezien we al naakt waren, duurde het niet lang vooraleer we weer aan elkaars lichaam zaten; klaar voor nog een laatste stevige neukpartij. Ik ging in het donker op zoek naar de condooms en deed hem er eentje om. Een niet zo eenvoudige klus overigens.

Al gauw zat ik weer boven op hem. Met één hand steunde ik naast mijn hoofd, terwijl ik mezelf ondertussen met de ander bevredigde. Hij zorgde met één van zijn vrije handen dan weer voor wat extra genot achteraan, waardoor ik waarschijnlijk de buren heel even uit hun slaap heb gehaald. Maar dat kon me op dat moment niet echt wat schelen.

Je hoort vaak zeggen dat veel mannen meteen na hun orgasme in slaap vallen, maar die regel is ook op mij van toepassing. Ondanks het feit dat hij die avond nog niet was klaargekomen, was ik te moe om verder te gaan en besloot ik dan maar dat we zouden gaan slapen. En slapen wil in zo'n geval zeggen; ik die wacht tot hij slaapt om dan in de zetel te gaan liggen. Met twee op één matras slapen is absoluut niet aan mij besteed, en al zeker niet wanneer de person in kwestie in mijn oor ligt te snurken.

De ochtend erna volgde het meest lastige stuk van een sekspartner die blijft slapen; de persoon in kwestie uit je huis jagen. De grote jongen is niet van de snelste wat betreft opstaan. Na een halfuur ben ik er dan toch in geslaagd hem op zijn benen te krijgen.

Een fuckbuddy is allemaal leuk tot hij meer last dan seks met zich meebrengt. Niet dat dit bij de Grote Jongen het geval is, maar daar begint het wel stilaan op te lijken. Misschien moet ik hem de volgende keer maar eens wat vroeger op de avond uitnodigen zodat hij in zijn eigen bed kan snurken en ik de buren niet wakker maak om vier uur 's nachts.

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hoofdstuk 68 - Een nieuwe lading

Mei 2009

Ik heb een aantal weken geleden op een erotische datingsite een profiel aangemaakt dat zo stilaan zijn vruchten aan het afwerpen is. Helaas zijn de vruchten nog niet helemaal rijp.

Tussen de tientallen reacties die ik in de voorbije aantal weken gekregen heb, zaten alle soorten mensen. Iets wat ik absoluut niet anders verwacht had. Ondanks het feit dat ik in mijn profiel vrij precies had beschreven naar wat/wie ik precies op zoek was, waren er toch weer een aantal mensen die, ondanks het feit dat ze goed genoeg weten dat ze niet zijn wat ik zoek, toch reageren. Ergens begrijpelijk. "Wie niet waagt, niet wint" is nog altijd een veel gebruikt spreekwoord. Maar goed, die mensen krijgen dan ook snel te horen dat ze niet zijn wat ik zoek en moeten zich daar maar gewoon bij neerleggen.

Van die tientallen reacties waren er gelukkig ook een paar die me op het eerste zicht wel interessant leken. En in zo'n geval is de volgende stap een afspraakje. Van deze nieuwe lading contacten, heb ik er reeds drie ontmoet. Alledrie zonder succes, jammer genoeg. Maar desondanks het feit dat ze alledrie geen seks met zich meebrachten, waren ze onderling toch sterk verschillend.

De eerste kerel waar ik mee had afgesproken, kwam op onze eerste ontmoeting niet opdagen. Ergens kon ik het wel begrijpen, gezien er zich net op het uur van onze afspraak een storm over het land trok. Achteraf, op onze tweede poging, zei hij me dat sommige stukken van de autostrade zo danig onderwater stonden, dat hij een uur langer dan gepland onderweg was. Tegen de tijd dat hij uiteindelijk aankwam, was ik uiteraard al lang weer naar huis.

Maar ik wist ook dat hij daar niets aan kon doen, en dus stemde ik in met een tweede afspraak. Deze keer kwam hij gelukkig wel opdagen. Nu goed. "Gelukkig" is misschien wat veel gezegd. Ik had -zoals dat altijd gebeurt- in de eerste paar minute al gezien dat er geen match was. Toch niet van mijn kant. Maar ook al is dat het geval, toch blijf ik altijd nog even om wat te praten. Ik heb het namelijk niet in me om meteen te zeggen dat het niets gaat worden en dan weer meteen naar huis te gaan. Het gebeurt namelijk ook even vaak dat het toch nog een leuk gesprek blijkt te zijn. En da's toch nooit helemaal verloren.

Helaas. In dit geval niet echt een leuk gesprek. Eigenlijk gewoon helemaal geen gesprek. Elke keer ik wat zei of vroeg, kreeg ik een paar lettergrepen terug. "Jaja" of "Da's waar". Meer kwam er niet echt uit. Op een bepaald moment moest ik zelfs mijn lach inhouden omdat ik besefte hoe onnozel de situatie eigenlijk was; twee wildvreemden die absoluut niets tegen elkaar te zeggen hebben. Of hij toch niet tegen mij.

Een halfuur later hield ik het voor bekeken. Ik stond recht en zei dat ik maar eens naar huis ging. Hij zei met een ietwat trillende stem en een kleine glimlach dat hij ook naar huis ging. Ik denk dat ik ergens in zijn blik een klein vleugje opluchting kon zien. En ergens was dat ook begrijpelijk.

Achteraf zei hij me op msn dat hij gewoon wat nerveus was. Neem daar dan nog bij dat hij over het algemeen een stil iemand is, en je hebt een gesprek dat overloopt van de ongemakkelijke stiltes. Hij vroeg of we het nog eens konden overdoen. Ik bedankte. Ondanks het feit dat er weinig gezegd werd, sprak zijn uiterlijk me ook niet aan. En da's nog altijd wat telt.

Een paar dagen later had ik met een tweede iemand afgesproken. Normaal gezien ben ik altijd de eerste op post, maar deze keer zat er iemand op me te wachten. Ondanks het feit dat de afspreekplekjes die ik uitkies doorgaans niet druk zijn, wist ik niet zeker of hij wel op mij zat te wachten. Dus vroeg ik het hem gewoon; "Kan dat zijn dat ik met jou heb afgesproken?". "Dat kan", antwoordde hij. Niet dat dat een volmondige "ja" is, maar het was goed genoeg. En aangezien er niemand anders kwam opdagen, moest hij mijn afspraakje wel zijn. Ik begroette hem en ging naast hem zitten in de avondzon.

Ergens is het wel positief dat het weer in België zo variabel is. Dan heb je altijd wel iets om over te praten. Niet dat dat in dit geval een probleem was. De babbel ging vrij vlot, ondanks een kleine stilte hier en daar, maar da's helaas niet genoeg voor mij. Er moet ook fysieke aantrekkingskracht zijn, en die was er jammer genoeg niet. En dus keerde ik een klein uurtje later ook weer huiswaarts. Volgende keer beter.

De week die daarop volgde, had ik weer een afspraakje. Voor mij een gewone date zoals alle voorgaande, voor hem net dat ietsje anders. Hij zei me achteraf namelijk dat hij, toen ik mijn foto doorstuurde, al een vermoeden had dat hij met Helina D. te maken had. Gelukkig had hij daarvan niets tegen mij gezegd. Ik zou namelijk volgehouden hebben dat ik het niet was, en waarschijnlijk een uitvlucht gezocht (en gevonden hebben) om niet met hem te moeten afspreken en op die manier mijn privacy toch wat te beschermen. Maar nu hij mijn geheimpje kent, kan ik alleen maar hopen dat hij dit, net zoals alle andere "personages" die weten dat ze geblogd zijn, voor zichzelf houdt en mijn privacy ook respecteert.

Op msn hadden we al een paar zeer vlotte gesprekken gehad. Ook dat verschilt zeer hard van persoon tot persoon. Sommigen geraken niet veel verder dan de standaard hoe-gaat-het-met-je-conversatie, anderen hebben het dan weer enkel over seks. En af en toe vind je wel eens iemand waarmee je supervlotte gesprekken voert die over eender wat kunnen gaan. Zoals ook deze kerel.

Gelukkig was hij in het echt niet anders dan op msn, en was het gesprek ook heel aangenaam. Jammer genoeg voor mij viel ook deze keer het uiterlijk van de tegenpartij niet echt in de smaak. Uiteindelijk heb ik anderhalf uur met hem op een bankje gezeten tot ik besloot om naar huis te gaan. Wederom alleen dus.

Dat is één van de weinige nadelen aan het leren kennen van mensen via het internet. Je kan dan nog zo veel foto's van iemand zien, in het echt komt de persoon in kwestie toch sowieso anders over dan je verwacht. Daarom dat ik tegenwoordig niets meer verwacht. Ik neem een tijdschrift mee en zet me op het bankje in kwestie. Al dan niet met paraplu. Een uurtje doorbrengen in de gezonde buitenlucht is immers nooit verloren. Uiteraard is het leuker met een leuk gesprek of een vrijpartij met een knappe kerel, maar wie het kleine niet eert, is het grote niet waard. (Wat uiteraard niet wil zeggen dat het eens geen tijd wordt voor een knappe gast en stomende seks.)

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 69 - J'aime la France

Juni 2009

Bij het mooiere weer hoort automatisch terrasjes doen. En dat is uiteraard een mooie gelegenheid om nog eens wat te gaan drinken met oude vrienden. Ik had afgesproken met vrienden die een eindje van me af wonen om wat te gaan eten en drinken. Omdat ik met het openbaar vervoer zou reizen, leek het me gemakkelijker om te blijven overnachten bij vrienden of kennissen in de buurt. Ik bedacht me dat de Fransman uit hoofdstuk 61 daar ook ergens in de buurt moest wonen en vroeg hem of ik de nacht bij hem kon doorbrengen.

Hij stemde -gelukkig voor mij- toe en kwam me 's avonds oppikken in het café waar ik nog in het gezelschap van mijn vrienden van een cocktail aan het genieten was. Eens bij hem thuis aangekomen gaf hij me een rondleiding in zijn huis zoals vrienden dat zouden doen. Na de rondleiding zetten we ons samen in de zetel.

Toen hij even recht stond om wat muziek aan te zetten, legde ik me languit in de zetel. Toen hij weer plaats wilde nemen, hief ik mijn benen op waarna ik ze -eens hij gezeten was- op zijn schoot legde. "Je weet toch dat ik nu aan je benen ga zitten hè.", vroeg hij me. Met een glimlach op mijn gezicht zei ik dat ik wel bereid was dat risico te nemen.

Zijn zachte, warme handen gleden over mijn benen. Hij tilde mijn rok op en wierp een blik op hetgeen ik eronder aan had. Aan zijn blik kon ik zien dat het wel in de smaak viel. "Wil ik dit al even uittrekken?", vroeg ik terwijl ik mijn rok vastnam. Hij stond recht uit de zetel en nam mijn hand vast. "Weet je hoe ik dat het liefst doe?", vroeg hij terwijl hij me uit de zetel trok. "Van heel dicht bij."

Hij trok mijn lichaam tegen het zijne en tilde mijn t-shirt omhoog dat hij uittrok en op de grond liet vallen. Zijn handen streelden mijn ontblootte bovenlijf waarna hij me ook ontdeed van mijn bh. Vervolgens deed ik zijn shirt uit waarna ik mijn lichaam weer tegen het zijne drukte. Ook onze gezichten maakten contact waarna er passioneel gezoen volgde.

De onderkleding werd ook uitgedaan op dezelfde manier. Hij zette een stap achteruit en bekeek me. "Je hebt echt een prachtig lichaam." Ik wist dat zijn voorkeur uitging naar de rondere dames. En ondanks het feit dat ik niet echt tevreden ben met mijn lichaam, was het wel aangenaam er eens een gemeend compliment over te krijgen.

Hij kwam weer dichter en we gingen verder met het kussen waarna hij, mijn lichaam kussend, op zijn knieën ging zitten en me verder liet genieten. "Zet je in de zetel", zei ik na een paar minuten. Hij zette zich neer waarna ik hem zijn wederdienst gaf. Al gauw werd er een condoom bijgenomen en begonnen we aan het hoofdmenu.

Ondanks het feit dat het behoorlijk warm was, gingen we al gauw aardig te keer. Hij wist duidelijk wat hij aan het doen was en liet me in heel wat verschillende houdingen ten volle van zijn acties genieten. Tussen het gehijg door gaf hij me in het Frans complimentjes. Ook al verstond ik niet alles, de woorden "belle", "j'aime" of "oh" klonken toch zeer positief. Misschien was dat ook wel de reden dat ik zo genoot van de vrijpartij; het feit dat ik wist dat hij mijn lichaam geweldig opwindend vond en ik me dus ten volle kon overgeven aan hem zonder me ook maar één seconde zorgen te moeten maken over hoe ik eruit zag. Ook toen we een tijd later uitgeput naast elkaar lagen in de zetel, bleef hij me overstelpen met complimentjes. Mijn haren, mijn geur, de blik in mijn ogen tijdens de seks, ... hij vond het werkelijk allemaal geweldig.

Eens weer op adem gekomen, stond ik recht uit de zetel om wat verfrissing te zoeken bij het open venster. Toen hij naast me kwam staan, streelde hij mijn lichaam en gingen we weer aan het kussen. Niet veel later lagen we al weer in de zetel. Hij verwende me eerst met zijn mond en handen tot ik behoorlijk opgewonden was. Hij legde zich op me en zorgde er niet veel later voor dat we samen tot ons hoogtepunt kwamen. En dat is toch nog altijd het letterlijke toppunt van goede seks; samen klaarkomen.

Ondertussen was de nacht al ver gevorderd en besloten we te gaan slapen. 's Ochtends bereidde hij nog een snel ontbijt en namen we afscheid. We waren het alleszins over één ding volledig eens; dit was zeker en vast niet onze laatste ontmoeting.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Oproep aan de vrijgevochten vrouwen, deel twee

Het heeft hier nog gestaan, maar blijkbaar kunnen ze bij Flair niet genoeg krijgen van vrijgezelle vrouwen die openlijk over hun seksleven praten. En wie kan hen dat kwalijk nemen?

Hieronder een berichtje van Astrid Van der Schueren, redactrice bij Flair. Sexy, vrijgezelle dames, laat van je horen!

Hallo,

Ik ben redactrice bij het weekblad Flair en ik maak een taboedoorbrekende reportage (+photoshoot) over single vrouwen en seks. Want ook singles hebben behoefte aan vrijen, toch?
Ik ben meer bepaald op zoek naar 5 vrijgezelle dames die openhartig willen praten over hun seksleven.
Misschien heb je wel vaak een onenightstand, of een vriend met wie je enkel seks hebt, of een speciale band met je vibrator of misschien vrij je wel via het internet?
Anyway, zou je graag meewerken aan deze reportage? Of misschien heb je single vriendinnen die dit zien zitten? Laat me dan snel iets weten!
Groetjes,

Astrid
Astrid Van der Schueren
a.vanderschueren@flair.be
03/290.14.35
0476/52.62.08

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hoofdstuk 70 - Seks gegarandeerd vs. een nieuwe date

September 2009

Het voorbije weekend heb ik nog eens een bezoekje gebracht aan de Fransman, die nu mee onder de term "fuckbuddy" valt. Soms heb je immers meer zin in een afspraakje met zekerheid tot goede seks, in plaats van je kostbare tijd te verspillen aan een date waar toch niets van komt, zoals ik een paar weken geleden meemaakte.

Ik had via het internet weer een nieuw contact gevonden. We ruilden foto's. Hij stuurde me een zwart-witte foto met daarop een kerel met ontbloot bovenlijf in een stoere houding; armen gekruist, borst wat vooruit, kin omhoog. Hij zag er me niet onaantrekkelijk uit en dus spraken we af.

Dat hij dezelfde persoon was van op de foto, merkte ik meteen bij onze ontmoeting. Ik kreeg evenwel ook weer een bevestiging van wat ik al langer wist; dat foto's kunnen bedriegen. Ik begroette de jongeman met bril, die wat bedeesder overkwam dan de foto liet blijken. Dat was al een beetje een minpunt want als er nu iets is wat ik, samen met zoveel andere vrouwen, aantrekkelijk vind, dan is het wel een man met zelfvertrouwen. En ik ben ook al niet zo'n fan van brillen.

Maar al bij al vond ik hem gewoon niet echt aantrekkelijk, ondanks de bedeesde houding en de bril. En de nodige stiltes in het gesprek zorgden er voor dat ik zeker was dat de volgende date er eentje zou zijn met een bekende. Kwestie van ook nog eens seks te hebben.

Dus zo belandde ik dan weer eens bij de Fransman thuis. Ik werd begroet met een kus op de mond. Gelukkig was dat niet in het openbaar. Ik krijg namelijk de kriebels wanneer fuckbuddy's me in het openbaar op de mond willen kussen of willen vastnemen op één of andere manier. Ik zeg altijd "buiten de slaapkamer zijn we niets meer dan gewoon vrienden", en dat meen ik ook. Maar aangezien we binnen de muren van zijn huis waren, maakte het me niet veel uit en deed ik dus mee.

"Ik heb je gemist", zei hij terwijl hij me stevig vastpakte. "Het is inderdaad al weer veel te lang geleden", zei ik terwijl ik mijn armen om hem sloeg. Ik vroeg of hij niet zag dat ik een paar kilootjes was afgevallen. "Ja, ik merk het aan je taille", zei hij met enige teleurstelling. “Gelukkig is je kont nog wel lekker rond." Dat was een antwoord met gemengde gevoelens. Ik had het natuurlijk ook kunnen weten; ik had zo'n vraag immers niet moeten stellen aan de enige man die ik ken die meer houdt van ronde vrouwen dan van slanke dames. "Zullen we naar je kamer gaan?", vroeg ik. Ik was immers vastberaden nog eens stevig van bil te gaan. En liever vroeg dan laat.

Nog voor ik goed en wel in zijn kamer stond, begon hij me al uit te kleden. Hij zette zich in de zetel en gebaarde me om op hem te komen zitten. Hij kuste me en liet zijn mond afzakken terwijl hij onderuit zakte in de zetel. Ik liet me verwennen door zijn tong en handen. Ik heb al vaker horen zeggen dat sommige mannen zodanig graag vrouwen met hun tong verwennen dat ze er zelf bijna van zouden klaarkomen. Wel, ik vermoed dat ik de Fransman ook in die categorie kan plaatsen. Tussendoor hoorde ik immers regelmatig een "Oh oui" of wat gelijkaardigs.

Ondertussen was hij al uit de zetel gegleden en moest ik me al wat draaien en keren om me in de juiste richting aan hem aan te bieden. Ik voelde zijn tong verder gaan dan de gebruikelijke zone en liet blijken dat ik dat ook wel apprecieerde. Achteraf heb ik hem wel gezegd dat hij niet moest verwachten dat ik dat ook bij hem zou doen. Het is namelijk niet de bedoeling dat bij zulke vorm van seks iemand iets tegen zijn of haar zin doet. Maar aangezien hij ook dat weer geweldig vond, net zoals ik, mag hij dat voor mijn part elke keer doen.

Terwijl hij zijn tong verder liet werken, zaten ook zijn handen niet stil. Niet veel later legde ik mijn hand op de zijne om met nog nét dat ietsje meer genot de eerste finish te halen. Aangezien we een aantal uren de tijd hadden, was ik namelijk niet van plan zo gauw weer te vertrekken.

Terwijl ik wat uitrustte op zijn bed, ging hij verder met het strelen van mijn lichaam. "Zin in een soixante-neuf?", vroeg hij. Ik ben geen fan van pijpen, maar ondertussen zelf gebeft worden maakt het natuurlijk allemaal wat aangenamer. Doordat hij al redelijk opgewonden was van onze vorige activiteit, zei hij me regelmatig dat ik even moest stoppen met stimuleren. Ik had hem namelijk op voorhand gezegd ik niet wilde dat hij in mijn mond zou klaarkomen. Gelukkig respecteerde hij dat. Respect is immers alles bij zulke dates.

"Wil ik me omdraaien en je een condoom omdoen?", stelde ik voor. Aangezien hij dat ook zag zitten, gingen we over tot de volgende ronde. Na heel wat fysieke inspanningen, gekreun en gehijg, zei hij me dat hij ging klaarkomen. "Wacht op mij", zei ik terwijl ik mezelf snel een handje hielp. Gelukkig is hij goed in het uitstellen van dat soort dingen, want een minuutje later kwamen we, net zoals vorige ontmoeting, samen klaar. De kers op de taart.

Ondertussen was de tijd aangebroken om weer naar huis te gaan. Na me wat opgefrist te hebben, namen we afscheid. De volgende keer zou niet zo lang op zich wachten, zeiden we. En normaal gezien moet dat wel lukken. De grote vakantie is immers eindelijk voorbij waardoor mijn studerende roommate het huis weer voor zes dagen op zeven aan mij overlaat. Daar moet ik ongetwijfeld gebruik van maken!

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 71 - Josh heeft een zwak moment

September 2009

Vorig weekend kreeg ik, na een aantal maanden stilte, nog eens een sms'je van Josh. Ik was op dat moment bij mijn ouders en zei dat het niet paste. "Een andere keer misschien", sms'te ik terug. Tot mijn grote verbazing kwam er geen nieuw sms'je dat aandrong, of een telefoontje met smeekbedes. "Oké, een andere keer dan. Bye.", was zijn antwoord. Voorlopig althans.

Een paar dagen later rinkelde plots mijn gsm. Het was Josh met de vraag of ik zin had in seks. "Natuurlijk, maar je kent mijn voorwaarden", antwoordde ik. "Bij mij thuis, of helemaal niet." De nood was blijkbaar hoog, want van het onderhandelen dat gewoonlijk volgde na zo'n antwoord, was niets te merken. "Goed. Tot zo!" en Josh legde weer af. Nog voor ik goed en wel de gordijnen had gesloten, het licht had aangedaan en de rommel uit de zetel had verwijderd, ging de deurbel al.

Seks met Josh is altijd straight to the point. En dan bedoel ik écht straight to the point. "Hey, alles goed?" "Tuurlijk. Met jou?" "Ja hoor. ... Kleren meteen uit?" "Ja, doe alles maar uit." "Heb je een condoom bij?" "Check." En hup, seks.

Kussen doen we niet aangezien hij dat te intiem vindt. Dat heb je natuurlijk als je seks hebt met een kerel die al een lief heeft. Erg vind ik het ook niet hoor. Josh is sowieso geen geweldig goede kusser. En na een langgerekte, passionele en intieme date als met de Fransman, mag het al wel eens wat vlugger gaan. En daarvoor is Josh de ideale partner.

Nog geen twee minuten in het spel, en we veranderden al voor de eerste keer van standje. Een minuut of vijf later was hij weer klaar voor iets anders. "Draai je anders eens even om." Terwijl hij me in doggy pakte, zei ik dat dat geen favoriet standje van me was. "Wat doe je dan wel graag?", vroeg hij al stotend. "Ongeveer al de rest", antwoordde ik om er vlug van af te zijn. Ik bevond me namelijk niet in een positie waarin ik Josh uitgebreid kon vertellen over wat ik wel en niet graag had. Letterlijk geen goede positie, bedoel ik dan.

“Zullen we het nog eens rechtstaand doen?" De volgende vijf minuten waren om en Josh was klaar voor een nieuwe ronde. "De keukenkast?", stelde ik voor. Het was allemaal goed voor Josh. Een paar minuten met ons gezicht naar elkaar, dan nog een kleine tien minuutjes langs achter en Josh was voldaan. En ik eigenlijk ook. Ik had mezelf die dag immers al een paar keer verwend, en dus had ik niet echt nood aan ook nog eens klaar te komen. Gewoon stevig gepakt worden op verschillende manieren was een mooie aanvulling.

Tijdens het aankleden is er altijd net twee minuten tijd voor een kleine babbel. Ik vroeg hem hoe het kwam dat hij, na zo lang niets meer van zich te laten horen, toch weer kwam aankloppen bij me. "Tja, ... nood aan seks hè." Dat was altijd zijn antwoord. Of hij zat een week of twee zonder, of het was niet spannend genoeg, ... Tot hij zei dat hij al anderhalve maand geen seks meer had gehad. Op dat moment had ik ergens wel wat medelijden met hem. "Nu ga ik proberen om het nog wat langer vol te houden", zij hij terwijl hij zich naar de voordeur begaf. Ik wenste hem veel succes en groette hem tot de volgende keer. Want ook al duurt het misschien wat langer, de kans is zéér klein dat Josh en ik elkaar nooit meer op deze manier zullen ontmoeten. Bij gebrek aan een glazen bol, zal alleen de tijd dat kunnen uitwijzen.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 72 - Josh vs. vibrator

Oktober 2009

Mijn zondagavonden zijn meestal redelijk rustig. Tegen die tijd is mijn roommate al weer naar haar kot vertrokken en zit ik lekker relaxed in de zetel een film te kijken. Zo ook weer deze zondag. Na een redelijk drukke week en een al even druk weekend was ik niet van plan om die dag nog uit de zetel te komen. Tot mijn gsm rinkelde.

Het bleek Josh te zijn. Hij vroeg -wat een verrassing- of ik geen zin had in seks. Dit kwam eigenlijk geweldig gelegen, aangezien ik al van plan mijn lijstje van fuckbuddy's te doorlopen. Een mens heeft immers op tijd en stond seks nodig, en mijn lichaam zei, onder andere door pikante en natte dromen, dat het nog eens tijd was voor een vrijpartij. Naar goede gewoonte zei ik tegen Josh dat het uiteraard bij mij thuis te doen was. Terwijl hij anders altijd probeerde om me van mening te doen veranderen, ging hij deze keer meteen akkoord.

Een halfuurtje later stond hij al binnen in mijn woonkamer. Ik deed mijn pull uit en wilde ook mijn broek uitdoen toen Josh me tegenhield. "Kan je je broek niet wat trager uitdoen? En draai je dan ook even om. Dan kan ik zien wat voor string je vandaag aanhebt." Ik deed wat hij me vroeg en trok mijn broek verder uit. Hij zette zich voor mij op zijn knieën, schoof mijn string wat opzij en streelde me met zijn tong. "Zet je even in de zetel", stelde hij voor. Ik deed al gauw mijn overige kleren uit, zette me op de rand van de zetel en liet hem me wat verder verwennen. Josh is niet bepaald een held in het beffen, maar ik was aangenaam verrast door zijn initiatief. Wat later toverde hij een condoom uit zijn broekzak en gingen we over tot het echte werk, waar hij gelukkig wat beter in is.

Het was voor hem blijkbaar ook weer even geleden, want al van bij de eerste paar stoten, kreunde hij van genot. Toch wilde hij weer regelmatig veranderen van standje. Maar goed, dat is nu eenmaal hoe seks met Josh er aan toe gaat. Verschillende fuckbuddy's betekent verschillende manieren van seks. Bij de ene is het uitgebreid, met veel gekus, bij de andere is het wat afstandelijker en steviger. En bij Josh is dat; vele standjes op relatief korte tijd.

Mannen zijn, volgens een aantal onderzoeken, over het algemeen niet zo goed in multitasking. Wel, Josh ook niet. Als we in een bepaald standje vrijen waarin hij een hand vrij heeft, probeert hij me soms met zijn hand te verwennen. Maar aangezien hij dan meteen het ritme in zijn heupen verliest, duurt dat meestal niet langer dan een paar seconden. Ik weet niet of er vrouwen zijn die het kunnen, maar daar kom ik écht niet van klaar. Vandaar dat ik bij seks met Josh al redelijk snel zelf een hand in het spel breng.

Andere keren lukt het me wel om, soms zelfs samen met hem, klaar te komen tijdens de seks. Maar na een kwartiertje was mijn arm gewoon te moe, en kwam Josh alleen klaar. Nu niet dat dat zo'n ramp is, aangezien ik ook wel van seks kan genieten zonder klaar te komen. Anders had ik immers genoeg aan mijn trouwe vriend op batterijen. En aangezien dat niet zo is, is Josh altijd welkom.

Nadat we onze kleren weer aangetrokken hadden en weer wat op adem gekomen waren, hadden we het nog even over het gebruikelijke; waarom hij weer was langsgekomen terwijl hij nog altijd een relatie had. "Weet je hoe vaak mijn vriendin en ik het gedaan hebben tussen de laatste keer dat ik hier was en vandaag? Eén keer!", zei hij lichtjes geïrriteerd, waarna hij me nog een goeie dag zei en weer huiswaarts keerde. Ik vrees dat zijn vriendin op dat gebied de slechtst mogelijke match is voor Josh. Ik vermoed dan ook dat ik hem in de toekomst nog vaak zal zien. En neen, rouwig ben ik daar niet om. Ik heb immers ook mijn behoeften. Nu ik er aan denk ... Misschien is het nog maar eens tijd voor een partijtje met mijn vriend op batterijen. Wat vullen ze elkaar toch mooi aan; de friends with benefits en de friends with batteries.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

"Hemels duivels" is vanaf half maart 2010 te koop

November 2009

Het is ondertussen bijna anderhalf jaar geleden dat ik hier het nieuws bracht over een boekversie van mijn blog. Hoewel het nog wachten is tot half maart 2010 eer het boek effectief te koop is in de boekenwinkels, toon ik hier nu al de cover van mijn boek; Hemels duivels, een intiem dagboek over het brandend verlangen naar seks.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 73 - Josh komt goed van pas

Januari 2010

Het was al weer een tijdje geleden dat ik nog wat van Josh gehoord had, toen hij me een berichtje sturen met de vraag naar seks. Ik kon die dag niet, en zou de week erna ook niet in staat zijn om seks te hebben. Gelukkig veranderde dat de week daarop zodat ik Josh voor de verandering zélf eens contacteerde. Het moet immers niet altijd van dezelfde kant komen.

Ik sms'te hem gisteren met de vraag of hij die avond wilde langskomen. Het sms'je kwam echter niet meteen aan, waardoor ik die avond weer op mijn kin mocht kloppen. Ook vandaag hoorde ik de hele dag niets van hem. Ik probeerde hem nog eens op te bellen, maar kwam op zijn voicemail uit. Ik besloot dat het dan maar voor een andere keer moest zijn en zette me met mijn laptop in de zetel.

Plots liet mijn gsm me weten dat het sms'je eindelijk was aangekomen bij Josh. Nog geen vijf minuten later kreeg ik al telefoon. Hij vroeg of ik deze avond geen zin had. "Ik kan wel niet lang blijven", liet hij nog weten. Niet dat ik dat erg vond. Of vreemd. Want bij Josh duurt een onderonsje sowieso niet langer dan een halfuur.

Wat later stond Josh al aan mijn deur. Ik vroeg hem hoe het kwam dat zijn gsm zo lang uit stond. "Ik heb nog een tweede gsm. Het nummer dat jij hebt, is van de gsm die ik verstop voor mijn vriendin." Dat klonk zeer logisch.

"Ik ga niet veel kleren uitdoen", zei hij terwijl hij zijn broek op zijn enkels liet vallen en met het condoom aan de slag ging. "Geen probleem. Ik ook niet", antwoordde ik. Ik trok mijn rok en string uit en vroeg hem waar hij het wilde. "Rechtstaand?", stelde hij voor. Het was me allemaal om het even en dus leunde ik voorover op de keukenkast, klaar voor hem om me te penetreren.

"Doe het langzaamaan", zei ik hem. Het was immers al weer even geleden. Gehoorzamend duwde hij zijn penis zachtjes naar binnen. Al gauw werd het tempo opgedreven waardoor ik de kast steviger vastnam en mijn mond op mijn arm legde om het gekreun wat te dempen. Terwijl we goed op dreef waren, voelde ik zijn natte vinger aan mijn anus. Hij vond het blijkbaar iets te leuk, want ik moest herhaaldelijk zeggen dat hij wat te ver zat. Het genot zit hem immers aan de buitenkant. Dus meer dan een half vingerkootje hoeft dat echt niet te zijn.

Ik besloot te gaan voor een mooie finish en bracht zelf ook nog een hand in het spel. Terwijl ik mijn clitoris stimuleerde en Josh de rest van het werk deed, kwam ik klaar. De nood was hoog en de ontlading des te groter. Josh liet ook niet lang meer op zich wachten en liet horen dat ook hij genoot van zijn orgasme.

Ik liet me in de zetel zakken en gunde mijn lichaam wat rust terwijl Josh zich ging opfrissen in de badkamer. Toen hij terugkwam deed hij zijn jas weer aan en wuifde hij eens naar me. "Tot de volgende keer", knipoogde hij waarna hij de deur achter zich dicht trok.

En nu maar hopen dat de volgende vrijpartij niet zo lang meer op zich laat wachten. Want zo lang geen seks, is volgens mij niet echt gezond.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 74 - Josh ... weeral

Februari 2010

Het was al weer even geleden dat ik Josh nog gezien had. Hij had echter wel zijn best gedaan om mij te contacteren. Het gebeurde dat ik thuis kwam van mijn werk, en merkte dat ik in het voorbije halfuur vijf oproepen van Josh had gemist. Standaard werden die gevolgd door twee sms'jes. Eentje met de vraag of ik tijd had. En een ander om te melden dat hij ondertussen zelf niet meer kon. Dat herhaalde zich dan zo eens om de week.

Als bij wonder was er dan toch een moment gekomen waarop hij me wel op een geschikt moment trof. Zoals gewoonlijk stond hij tien minuten na het telefoontje al aan mijn deur.

Aangezien ik nog niet lang thuis was van mijn werk, had ik me nog niet omgekleed in mijn gemakkelijke kleren. Toen Josh niet veel later arriveerde, deed ik enkel mijn rok en string uit, zodat ik -op mijn t-shirt na- enkel nog mijn stay-ups aanhad. Maar ik denk niet dat hij dat een bezwaar vond.

Naar goede maar stilaan eentonige gewoonte, liet Josh me de hoeken van mijn eigen woonkamer zien. Eerst even in de zetel, dan rechtstaand tegen de keukenkast om daarna te eindigen met een potje doggy-style in de sofa. Ik vermoed dat hij mijn lichaam wat beter begint te kennen, want nog voor ik de kans kreeg, bracht hij zijn hand naar mijn clitoris en begon hij me te stimuleren. Zijn hand zat ongeveer juist, maar aangezien hij me eerder wat aan het strelen was dan het juiste plekje te stimuleren, nam ik zijn hand en duwde ik zijn vingertoppen tegen mijn clitoris terwijl ik zei: "Hier moet je zijn."

Maar helaas. Lang volhouden deed hij dat niet, dus besloot ik mezelf met een vrije hand tot mijn hoogtepunt te krijgen, maar Josh was me voor. Hij was nog maar net klaargekomen en stond al weer recht.

Ik draaide me op mijn rug, en keek hem aan. "En ik?", vroeg ik. Hij me hier weer een blik die zei "Moet dat?". Maar zonder morren zette hij zich aan de loodzware klus. Net toen ik klaarkwam greep in een reflex naar zijn hand, waarop hij wegsprong alsof hij iets aanschouwde dat hij nog nooit had gezien. "Dat was leuk zeker?", vroeg hij. Ik knikte, maar bedacht dat ik het even goed zelf had kunnen doen. Een meester in het vrouwelijke orgasme zal hij vermoedelijk ook nooit worden.

Na aangekleed en opgefrist te zijn, kwam er nog de gebruikelijke sessie relatietherapie. Hij vertelde me dat zijn vriendin hem de opmerking had gegeven dat hij niet jaloers genoeg was. Ik gaf hem de tip om in dat geval wat jaloersheid te veinzen. Als je immers helemaal niet jaloers bent, geef je de indruk dat ze niet interessant voor je is. Of dat je denkt dat ze toch niemand aan de haak kan slaan. Een beetje jaloezie is immers gezond.

Toen Josh weg was, had ik een gigantisch déjà-vu gevoel. Misschien is het omdat ik hem gewoon wat beu ben. Elke keer dezelfde voorspelbare niet zo geweldige seks en bijbehorende relatietips. Om nog maar te zwijgen van zijn opdringerigheid. Neen. Ik heb even mijn buik vol van Josh. Nu nog een goede vervanger zoeken.

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hoofdstuk 75 - De Fietsman, take two

Maart 2010

De Fietsman en ik hadden elkaar al eens ontmoet, maar er was toen niets gebeurd omdat ik hem niet echt aantrekkelijk vond. Desondanks chatten we nog vaak. Uiteraard ging het dan regelmatig over seks. Over wat we aangenaam vinden, bijvoorbeeld.

Hoe langer ik met hem chatte, hoe meer ik het gevoel had dat ik het wel nog eens wilde proberen. Ik had wel wat heimwee naar de tijd waarin ik bij een date thuis samen met hem een filmpje keek in de zetel of op het bed, hoe we elkaar af en toe eens speels aanraakten, ... Ik had de Fietsman op voorhand al gevraagd of hij alcohol in huis had. Toen hij me vroeg of hij verder nog wat nodig had, zei ik dat ik wel vermoedde dat hij een paar goede films in huis had. Uiteraard was dat het geval.

Toen was de avond in kwestie aangekomen. Ik was eerst wat gaan drinken met vrienden en had gevraagd of hij me 's avonds wilde komen ophalen. Zo gezegd zo gedaan. Tegen de tijd dat het afgesproken uur was aangebroken, stapte de Fietsman het café binnen. Ik herkende hem meteen, en wist weer waarom ik hem niet zo aantrekkelijk vond. Hij was wat kleiner dan ik en was toch wat minder knap dan hoe ik hem in mijn gedachten had. Maar goed. Dat wilde natuurlijk niet zeggen dat het geen gezellige avond meer kon worden.

We namen de bus en kwamen wat later bij hem thuis aan. Hij schonk me een glas pisang uit en zette wat chips op de salontafel. "De zetel heeft wel betere tijden gezien.", waarschuwde hij me. Toen ik me neerzette in de harde, lederen zetel die hier en daar al wat plakbandreparaties had doorstaan, wist ik wat hij bedoelde.

Het was ondertussen drie uur 's nachts geworden en aangezien het een vrijdagavond was, was ik al wakker van halfzeven 's morgens. Van een film in een gezellige omgeving was niet meteen wat te bespeuren, en om de één of andere reden kwam er ook niet echt een zinvolle conversatie bij te pas.

Ik liet de moed niet zakken en bedacht dat de juiste omgeving misschien wel mijn zin in seks kon aanwakkeren. En dus stelde ik voor om maar te gaan slapen. Waarmee ik dus gewoon bedoelde dat we in bed zouden kruipen.

Hij ging akkkoord en begeleidde me naar de slaapkamer. Er stond een venster open en de verwarming was uitgeschakeld. Hij had zijn slaapkamer het liefst ijskoud. Ik niet. Integendeel. Wanneer een kamer kouder dan een graad of achttien is, kan ik niet slapen van de koude. Hij zette dan maar alvast de verwarming aan.

Ik kleedde me uit tot op mijn string en trok mijn bh onder mijn top uit. Kwestie van mijn voorlopig nog warme lichaam niet bloot te stellen aan de ijskoude lucht. Het bed was al niets warmer. "Zal ik er bij komen liggen?" Terwijl ik al rillend in foetushouding onder het deken lag, antwoordde ik dat het bed zo misschien wat warmer zou worden. Dat was dan alvast een pluspunt.

Ik had hem al in eerdere online gesprekken al gezegd dat ik soms op dates geen initiatief neem, maar achteraf bedenk dat er misschien wel iets was gebeurd als mijn date het initiatief had genomen. Ondanks het feit dat ik misschien al wel gezegd had dat ik er geen zin in had.

Toen ik de Fietsman slaapwel wenste, vroeg hij of we dan niets gingen doen. "Hmneen. Ik heb het echt nog koud en ben ook moe. Dus liever niet." Hij bedacht op dat moment wat ik hem eerder had gezegd. "Maar je zei dat je soms 'neen' zegt, maar het niet erg zou vinden moest je date iets ondernemen." Aangezien hij me het nu gevraagd had, miste hij net het hele nut van niet praten maar doen. "Toch maar niet.", zei ik. "Ik ben echt te moe." Maar ik denk dat ik het in die situatie ook niet had geapprecieerd moest hij wel wat ondernomen hebben. Maar met zekerheid kan ik dat niet zeggen.

Ik draaide me op mijn zij, met mijn rug naar hem toe. "Ik wil niet onbeleefd zijn," zei ik meteen. "maar dat is nu eenmaal de zij waarop ik het eerst lig wanneer ik in bed kruip." En dat was niet gelogen. Soms lig je gewoon beter op de ene zij dan op de andere. "Slaapwel", zei ik nog.

Een paar minuten later zei hij dat hij toch maar in de zetel zou gaan slapen omdat hij het te lastig vond dat ik halfnaakt in zijn bed lag. En dat neem ik hem ook niet kwalijk. Niet dat ik wil zeggen dat het vanzelfsprekend is dat iemand zich tot mij zou aangetrokken voelen. Maar aangezien hij me al vanaf onze eerste ontmoeting vertelde dat hij me wel zag zitten om de seks, en ik dan nog eens halfnaakt in zijn bed lag terwijl ik hem geen seks zou geven, begreep ik zijn frustratie wel.

De volgende ochtend was ik al redelijk vroeg wakker. Ik gaf mezelf snel een kattenwasje aan zijn lavabo, maakte me klaar om naar huis te gaan en ging hem opzoeken in zijn woonkamer. Ik bedankte hem voor het verblijf en wenste hem nog een goed weekend waarop ik de deur achter me dichttrok en op zoek ging naar de juiste bushalte.

Achteraf hebben we elkaar nog eenmaal online gesproken. Veel conversatie was er niet echt en over die vermoedelijk laatste poging tot een date spraken we al helemaal niet. Ik denk dat we allebei wel beseften dat we elkaar waarschijnlijk niet meer zouden ontmoeten. Tja. Het kan niet altijd klikken.

Terug naar boven Plaats een reactie Geen reacties

Hemels Duivels ligt in de winkel!

April 2010

Het is eindelijk zo ver. Mijn boek, Hemels Duivels, een intiem dagboek over het brandend verlangen naar seks, ligt eindelijk in de winkels!

Op de achterflap lees je volgende tekst;

Helina D. is een Vlaams meisje dat anoniem wenst te blijven en werd roemrucht door haar weblog over haar seksleven. Ze was zestien toen ze haar eerste grote liefde leerde kennen en twintig toen ze weer vrijgezel werd. Op dat moment had Helina even genoeg van de liefde en relaties. Ze ontdekte seks zonder liefde, puur voor de seks. Intussen zijn we vier jaar later en spreekt Helina nog steeds af met mannen, puur voor de seks. Zonder meer.

Zonder een blad voor de mond te nemen schrijft Helina D. over haar voorbije liefdes, haar brandende verlangen naar vrije seks en alles wat erbij komt kijken. Liefde, liefdesverdriet, seks, lust, afwijzing en puur genot : het komt allemaal aan bod in dit intieme dagboek over een sensueel en passioneel seksleven.

Mijn boek werd uitgegeven bij Manteau en is voor € 19,95 te koop in de betere boekhandels. Je kan het boek uiteraard ook bestellen via het internet of kopen als e-book. Even googelen naar het ISBN-nummer (9789022324806 ) geeft je keuze genoeg aan webshops.

Een paar weken geleden stond er al een klein interview in Primo TV Gids. Binnenkort zouden er nog meer tijdschriften en kranten volgen. Ik hou jullie op de hoogte.

Terug naar boven Plaats een reactie 1 reactie

Hoofdstuk 76 - Terug van weggeweest ... De Grote Jongen

April 2010

Het was al weer eens tijd om een avondje te gaan drinken met mijn vriendinnen. Ik had ondertussen een aantal gratis exemplaren van mijn boek ontvangen en wilde die aan hen geven. Omdat de Grote Jongen in de buurt woonde, had ik hem voorgesteld dat hij me ergens zou ontmoeten zodat ik ook hem zijn gratis exemplaar kon geven.

Ik was al een tijdje aan het cocktails drinken met mijn vriendinnen toen de Grote Jongen in het café arriveerde. Nog een paar uren en cocktails later, besloten we afscheid van elkaar te nemen. Ik had mezelf een hotelkamer geboekt zodat ik die avond kon drinken en niemand tot last hoefde te zijn. Een hotelkamer gaf me nog een extra voordeel; ik kon eventueel iemand meenemen voor een leuke afsluiter van de avond.

Nadat ik afscheid had genomen van mijn vriendinnen, vroeg zei ik tegen de Grote Jongen dat ik weer naar mijn hotel zou gaan en vroeg of hij verder nog plannen had voor de avond. Hij zei dat hij wel met mij mee wilde gaan naar mijn kamer. Uiteraard ging ik akkoord.

We waren een paar minuten onderweg toen ik hem vroeg of hij wel zeker was. Hij had immers sinds een paar weken opnieuw een vriendin en aangezien hij wat gedronken had, vermoedde ik dat hij zich die beslissing later misschien zou beklagen. Hij gaf me een korte "ja". Omdat ik ook wel zeker was dat ik nog eens met hem het bed wilde induiken, ging ik hem niet proberen op andere gedachten te brengen. Ik heb namelijk ook zo mijn behoeftes.

Eens aangekomen op mijn kamer, deed ik mijn rok, schoenen en pull uit zodat ik enkel nog mijn ondergoed en t-shirt aan had. Ik legde me op mijn bed neer. De Grote Jongen zette zich naast me op bed en liet zijn hand over mijn benen glijden. Hij zei me dat ik een mooie string aan had, en stak zijn hand tussen het fijne stofje en mijn huid.

Na een paar minuten genoten te hebben, wilde ik doorgaan naar de volgende ronde. Ik trok gauw mijn overige kleren uit en gebaarde dat hij op mij moest komen liggen. Hij zat nog altijd naast me op bed. "Ik ga het niet doen", zei hij. Ondanks het feit dat ik het jammer vond, had ik wel respect voor zijn beslissing. "Wil je je dan gewoon even neerleggen?", vroeg ik hem terwijl ik zijn handen nam en op mijn borsten legde waardoor zijn bovenlichaam naar het mijne toegetrokken werd. Ik wilde immers nog even genieten van het gevoel van zijn lichaam tegen het mijne.

Hij vroeg me plots of het licht uit mocht. Ik stemde in waarop hij rechtstond, het licht doofde, zijn kleren uitdeed en op me kwam liggen. Ik had zijn zachte aanrakingen gemist waardoor het aangename gevoel zoveel intenser was. Ik reikte naar mijn handtas die naast me op de grond stond en deed hem een condoom om.

Hij penetreerde me langzaam maar diep waarna hij me zacht kuste. Het leek allemaal wel in slow motion te gaan, waardoor ik er dubbel zo hard van genoot. Een paar minuten later vroeg hij of ik eens bovenaan wilde zitten. We wisselden van plaats. Het hoofd van het bed was redelijk hoog en kwam dus op de perfecte hoogte opdat ik het stevig kon vastnemen terwijl ik de Grote Jongen bereed.

Een tijdje later bereikte de Grote Jongen zijn hoogtepunt. Ik niet, maar de cocktails en de vermoeidheid hadden er voor gezorgd dat ik op dat moment enkel nog behoefte had aan slaap.

De Grote Jongen en ik namen afscheid. Ik viel als een blok in slaap en droomde nog lang en gelukkig.

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 77 - De vervanger van Josh

Mei 2010

Al sinds augustus vorig jaar had de jongen uit hoofdstuk 48 me via sms laten weten dat hij wel te vinden was voor nog een ontmoeting. Maar elke keer hij me sms'te met de vraag of het voor mij paste, kon ik niet. Als ik hem dan weer eens een datum voorstelde, ging dat voor hem niet. Tot nu.

Aangezien we elkaar al eerder gezien hadden, had ik hem meteen mijn adres gegeven. Mooi op het afgesproken tijdstip ging de deurbel.

Ik begroette hem met een kus op de wang en bood hem een zitplaats in de zetel aan. "Ik heb jammer genoeg niet veel tijd", liet hij me nog weten. "Dan zullen we er maar aan beginnen zeker?", stelde ik met een glimlach voor. Hij ging meteen akkoord.

Ik zette me boven op hem en begon hem te kussen. Ondertussen trokken we een voor een onze kledingstukken uit. Eens we naakt waren, legden we ons naast elkaar neer in de zetel. Ik legde één been over de zijne, zodat hij me gemakkelijk met zijn hand kon stimuleren.

Een paar minuten later nam ik een condoom, deed het bij hem aan en zette me op mij. Terwijl hij mijn borsten net iets te stevig vastnam en we elkaar kusten, bereed ik hem.

Na een aantal keer van standje gewisseld te hebben, lag ik onderaan. Omdat het condoom hem wat te veel gevoel wegnam, vroeg hij of hij mocht klaarkomen op mijn buik. Zo lang hij goed genoeg kon mikken, had ik daar niet echt problemen mee. Terwijl we elkaar nog eens goed kusten, finishte hij.

Een paar tissues later had hij zijn kleren al weer aan en volgde ik hem naakt tot aan de deur. "Tot de volgende keer hè", knipoogde hij. Aangezien ik wel een nieuwe fuckbuddy ter vervanging van Josh kan gebruiken, ging ik maar al te graag akkoord. En aangezien ik me al een doosje dunnere condooms heb aangeschaft, ben ik helemaal klaar voor de volgende ronde!

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 78 - Een verrassende wending

Juni 2010

Ik was met vrienden een glaasje gaan drinken en zou na afloop bij de Fransman overnachten. Uiteraard na een stevige portie seks, naar goede gewoonte. De seks was er, maar de afloop van die avond had ik nooit durven voorspellen.

Eens bij de Fransman aangekomen, liet ik mijn jas en schoenen beneden achter en volgde ik hem naar de slaapkamer op de eerste verdieping. Terwijl ik mijn benen op de zijne legde, praatten we nog wat over seks. Dat maakt het namelijk zo leuk, een fuckbuddy hebben. Je hebt seks met elkaar, maar bent niet jaloers wanneer de ander zijn of haar sekspartners beschrijft of in detail beschrijft hoe ze het precies gedaan hadden.

Ook hoorde ik zo dat zijn laatste sekspartners heel wat anders waren dat ik; anale seks, dominantie, ... Dingen waar ik absoluut niet van moet weten. Maar dat maakt het, voor mij althans, net zo leuk. Je hebt seks op de manier die jij leuk vindt en hoeft je niet verplicht te voelen om te beantwoorden aan special requests. Als jij het niet ziet zitten, zal iemand anders wel dat wel in jouw plaats doen.

Terwijl we zaten te praten, begon hij over mijn benen te wrijven. Eerst beperkte hij zich tot mijn onderbeen, terwijl hij elke keer net iets hoger ging met zijn hand. Ondertussen begon hij de binnenkant van mijn bovenbenen te kussen. Hij liet zijn hand over mijn lies glijden en stak een paar vingers tussen mijn kanten ondergoed en mijn huid. Ook daar verwende hij me met zijn mond en tong.

We begonnen meer en meer opgewonden te geraken en dus besloot ik dat we onze kleren al maar moesten uitdoen. "Hoe had je dat weer het liefst? Dicht tegen je aan, zeker?", vroeg ik terwijl ik hem tegen mijn lijf trok. Hij knikte van ja waarop ik zijn t-shirt, en daarna het mijne, uittrok. Terwijl ik zijn broek losknoopte, kusten we passioneel. Ik herinnerde me dat hij me na onze laatste afspraak gezegd had dat ik hem wat steviger mocht kussen. En dus deed ik dat.

Nadat we ons verder hadden uitgekleed, zei hij dat hij wilde dat ik op zijn gezicht ging zitten. Hij zette zich op de grond voor de zetel en liet zijn hoofd achterover vallen terwijl ik me op mijn knieën over zijn gezicht zette. Hij begon me stevig te beffen. Ik voelde zijn lippen, tong en handen overal aan mijn genotsplekjes.

Ik ben op zich niet zo luidruchtig tijdens te seks. Kreunen zal ik wel doen, maar meer dan een "Oh ja, da's lekker" van tijd tot tijd, krijg ik er niet uit. De Fransman daarentegen was duidelijk aan het genieten. Door zijn "Oh oui"'s en ander voor mij onverstaanbaar gekreun, leek het alsof hij zou klaarkomen van het beffen alleen. Helaas was ik hem voor. Ik greep op mijn hoogtepunt zijn hand vast en duwde die stevig tegen mijn clitoris aan waarna ik me voldaan languit in de zetel legde.

"Leg je eens op je zij", stelde hij voor, waarop hij achter me kwam liggen. Aangezien hij zich nog niet ontladen had, was bij hem de nood nog steeds hoog. Hij legde zijn penis tussen mijn billen en duwde ritmisch tegen me aan. "Volgens mij kan je me aftrekken met je billen", zei hij. Omdat ik toch nog op adem aan het komen was, en een paar bilspieroefeningen altijd mooi meegenomen is, waagde ik me aan de uitdaging. "Oh ja, da's fijn", liet hij me weten. Omdat hij stilaan harder begon te bewegen met zijn heupen, stelde ik voor dat hij er een condoom bij nam en dat we gewoon seks zouden hebben. Zo hadden we er allebei wat (meer) aan.

Hij zette zich recht in de zetel. Ik bracht het condoom aan en zette me op hem. Aangezien hij nogal groot geschapen is en ik redelijk strak ben, ging dat niet zo vlot als gehoopt. Maar dat was geen probleem dat wat glijmiddel niet kon oplossen. Terwijl hij nog in me zat, draaide hij zijn lichaam en legde hij zich op zijn rug op de zetel neer. De volgende vijf minuten gingen we stevig te keer.

"Wat wil je dat ik doe? Zeg maar wat je graag hebt." Waarop ik voorstelde om van positie te wisselen. Terwijl ik op mijn rug lag, nam hij me stevig. Om de minuut wisselden mijn benen wel eens van plek; in zijn nek, rond zijn rug, eentje omlaag de ander omhoog, ... Het was ondertussen al laat geworden en aangezien alles stilaan pijn begon te doen, stelde ik voor dat hij maar moest klaarkomen. "Mag ik in jou klaarkomen?", vroeg hij. "Als je dat condoom aanhoudt, mag je dat zeker en vast", antwoordde ik. En zo geschiedde. Na een paar stevige kreunen liet hij zijn uitgeputte lichaam rusten op het mijne. Terwijl ik zijn penis in me voelde, besloten we dat dat best wel geweldige seks was. Hij stond recht en keek door het raam. Het was al licht aan het worden en dus besloten we maar stilaan te gaan slapen.

Op dat moment hoorden we gestommel. "Schat?", riep een vrouwenstem. "Shit, da's Stephanie. Doe je kleren aan!", zei hij paniekerig. Ik wist wel dat hij een vrouwelijke roommate had, maar waarom hij zo nerveus deed was me niet helemaal duidelijk. "Wat?", vroeg ik. "Doe je kleren aan!", riep hij nogmaals.

Stephanie kwam op de trap, zag ons beiden onze kleren weer aantrekken en schreeuwde hysterisch. Ze gooide met kleren en wou naar me uithalen. De Fransman kwam voor me staan. "Schat, focus je op mij. Zij heeft niets misdaan." Stephanie jaagde me in mijn ondergoed op de zetel en schreeuwde dat ik weg moest gaan. "Jaja, ze vertrekt al", zei de Fransman. Even dacht ik nog te zeggen; "Excuseer? En waar ga ik dan slapen misschien?", maar mijn gevoel zei me dat het slimmer was om gewoon mijn mond te houden, mijn kleren snel aan te trekken en te vertrekken.

Ik stond te trillen op mijn benen. Enerzijds uiteraard van de stevige seks die ik net met de Fransman beleefde, maar anderzijds ook uit shock. Ik ben het namelijk niet gewend dat iemand me om half vijf 's nachts wil aanvallen en naar me staat te schreeuwen. Stephanie liep naar beneden waarop de Fransman haar volgde. Terwijl ik in zeven haasten mijn kleren aandeed en zorgde dat ik vooral niets vergat, riep Stephanie naar boven. "Maak dat je weg bent! Je schoenen zijn al buiten!"

Ik kwam beneden aan en nam, zonder één van hen aan te kijken, mijn sjaal en jas en trok de deur achter me toe. Terwijl ik in de hall stond, ging ik tussen de aanwezige rommel op zoek naar mijn schoenen. Na even door het raam gekeken te hebben, wist ik dat ik haar woorden letterlijk kon nemen. Mijn schoenen lagen wel degelijk buiten.

In blote voeten daalde ik de trap af, met de gedachten "What. The. Fuck." en "Dit moet ik bloggen!" die afwisselend door mijn hoofd spookten. Ik raapte mijn schoenen op, die gelukkig niet overreden of gestolen waren en die gelukkig mooi in het midden van de weg beland waren. Want je weet; het kan altijd erger.

Ik liep met mijn elastieken benen door de straatjes. Mijn gevoel voor oriëntatie, of eerder het gebrek eraan, zorgde ervoor dat ik geen flauw idee had welke kant ik op moest. In de verlaten straatjes stond gelukkig wel een auto waar net iemand uit stapte. Met een nog trillende stem stapte ik op de mannen af en vroeg ik of ze me in de richting van het station konden wijzen. Aangezien dat nog een heel eindje bleek te zijn, stelde de chauffeur van de wagen me voor om me wat dichter bij mijn bestemming af te zetten.

Na een autoritje van tien minuten, een wachttijd van een uur en nog wat tijd doorgebracht te hebben op trein en bus, lag ik om acht uur eindelijk in mijn bed.

Achteraf sms'te de Fransman me nog om zich uitgebreid te excuseren. Blijkbaar had hij sinds een paar maanden een "open" relatie met zijn roommate en was de enige afspraak dat ze elkaar op voorhand zouden laten weten wanneer ze seks hadden met iemand anders. Dat was hij dus even mooi "vergeten". Toen ik hem vroeg of we nog fuckbuddy's waren, zei hij dat hij het niet goed wist. Hij zou dat eerst moeten bespreken met Stephanie. En hij vond het ook allemaal wat vreemd.

Ik liet hem weten dat ik er niets op zou tegen hebben als we nog seksvrienden zouden zijn. Op één voorwaarde: het zou niet meer bij hem thuis zijn. Liever bij mij, waar er geen kans was dat er een jaloerse vriendin zou binnenvallen. Maar of hij daar op in gaat, is dus nog de vraag.

Terug naar boven Plaats een reactie 9 reacties

Terug van weggeweest - Deel 2

November 2010

Het is weer véél te lang geleden dat ik nog wat geblogd heb. Wat wil zeggen dat ik al even lang geen seks meer gehad heb. De reden hiervoor is voornamelijk mijn drukke job en het feit dat mijn roommate haar studies heeft afgerond en nu op zoek is naar een eigen woonst. In afwachting daarvan woont ze 24/7 in hetzelfde huis als ik. Wat wil zeggen; privacy: nul. Het komende weekend heb ik echter al wel afgesproken met een oude bekende, dus stay tuned.

Verder ga ook ik mee met mijn tijd en ben ik nu ook te liken en te volgen op Facebook en Twitter. Men zegge het voort!

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 79 - De tussenstand

Januari 2011

Het is al weer een hele tijd geleden dat ik nog wat blogde. Er zijn wel een paar kleine dingen gebeurd, maar niets dat een eigen hoofdstuk verdient. Vandaar hier een kort overzichtje.

 

Met de Fransman had ik vlak na het incident nog een uitgebreide conversatie. Hij en zijn vriendin hadden dus wel degelijk een open relatie. De regel was niet dat ze elkaar op voorhand iets lieten weten, maar net dat ze die dingen liever niet van elkaar wisten. Het was de bedoeling dat zij bij "vrienden" bleef slapen die avond. Toen zij echter haar seksdate dumpte en dronken thuis kwam met het idee van seks met haar lief te hebben, kreeg ze haar Fransman naakt met mij te zien. Desondanks blijf ik bij mijn standpunt; seks kan nog, maar niet meer bij hem thuis. Ik heb er zelfs een algemene regel van gemaakt; enkel seks in een huis (buiten het mijne) waar geen andere vrouw de sleutel van heeft.

 

De man uit hoofdstuk 48/77 zal ik vermoedelijk niet snel terugzien. Achteraf wist hij me te zeggen dat hij het toch niet zo had voor vrouwen met een voller figuur. Grotere borsten, graag. Maar de rest mocht voor hem wat minder. Dat verklaarde dan ook misschien deels waarom zijn erectie het halvelings liet afweten. Maar goed. Ik respecteer ieders voorkeuren en neem hem zeker niets kwalijk. Ik heb namelijk ook liever een man met een strak figuur, hoe hypocriet dat ook is gezien ik zelf wat overtollige kilo's meeneem. Maar goed. Ik heb hem gezegd dat k hem wel opnieuw zou contacteren eens er wat kilo's af waren. Dus wie weet komt daar ooit nog een vervolg op.

 

De grote jongen had ik normaal gezien een paar maanden geleden moeten zien (en meer). Maar dat draaide ook anders uit dan gepland. Ik ging wat vrienden bezoeken en had mezelf een hotelkamertje geboekt. Naar goede gewoonte ging dat samen met een date met een oude bekende naar keuze. In dit geval; de Grote Jongen.

De avond verliep normaal; een glaasje drinken met de vrienden en wat dansen. Ik sms'te hem rond één uur 's nachts om te vragen of hij me al kwam opzoeken. Hij stuurde niet meteen wat terug, maar ik maakte me geen zorgen. Een uur later ging mijn gezelschap stilaan naar huis waardoor het wel tijd werd dat de Grote Jongen van zich liet horen. Toen ik hem een halfuur later nog niet aan de lijn had gekregen, ging ik maar weer naar het hotel in de hoop dat hij nog zou langskomen. Helaas, ook dat was wishful thinking.

Op het moment zelf (en de dagen nadien) was ik behoorlijk lastig op hem. Het was immers niet van zijn gewoonte niets te laten weten. Toch merkte ik aan de afleverrapporten van mijn sms'jes dat hij wel degelijk zijn gsm uit- en weer aangezet had. Het was pas een dikke week later dat ik hem voor het eerst weer online trof. Blijkbaar was hij die avond in een gevecht terechtgekomen en had hij een week in het ziekenhuis doorgebracht. Het zou handig geweest zijn moest hij me hebben laten weten dat onze vrijpartij niet door kon gaan zodat ik me nog een andere man kon zoeken, maar ik begrijp best dat hij op dat moment andere zorgen aan zijn hoofd had. Een andere keer dus maar weer.

 

Ondanks het feit dat ik niet meer alleen thuis ben, ben ik toch weer nieuwe mannen aan het ontmoeten. Tot hier toe heeft dat nog niet veel goeds opgeleverd. De twee mannen die ik ontmoet hebben voldeden allebei niet aan mijn eisen. Want ik mag dan nog zo lang zonder seks zitten dat mensen me een non gaan noemen (true story), ik ga nog altijd geen seks hebben met mannen waar ik me niet toe aangetrokken voel. Maar ik laat de moed niet zakken. Ik blijf mannen ontmoeten zodat ik meteen weet wie te bellen wanneer ik toch eens een momentje het huis voor me alleen heb. Wish me luck!

Terug naar boven Plaats een reactie 3 reacties

Hoofdstuk 80 - 2011 erg goed begonnen

Januari 2011

Na de lange stilte besloot ik opnieuw mannen te ontmoeten. Ik plaatste een anoniem zoekertje op een website waarin ik stelde dat ik, een mollige 25-jarige vrouw, op zoek was naar seksvrienden tussen 25 en 30 jaar. Onder de ongeveer 300 reacties zaten gelukkig een paar mannen wiens foto er veelbelovend uit zag. Eén van deze mannen bezorgde me het voorbije weekend de beste befbeurt van mijn leven, so far.

Bij wijze van eerste ontmoeting hadden we afgesproken in een café op de middagpauze van mijn werk. Ik stapte het café tien minuten te vroeg binnen en zette me aan een tafeltje. Ik merkte meteen een jongeman op die alleen aan een tafeltje zat. Ik hoopte stiekem al dat hij mijn date was en kreeg daar bevestiging van toen ik een sms'je ontving waarin hij beschreef aan welk tafeltje hij precies zat. "Ik ben er al. Drie tafels voorbij de deur, tegen de muur, met een krant." Ik stapte op de man af en vroeg of zijn tafeltje toevallig het derde tafeltje voorbij de deur, tegen de muur was. "Ja, dat is dit tafeltje", antwoordde hij met een glimlach. Ik hoorde in mijn hoofd een jackpotgeluidje en zette me tegenover hem aan de tafel.

We hadden een ontzettend vlotte conversatie en al snel bleek dat we allebei wel fan waren van een heel aantal series en films. De tijd vloog voorbij waardoor ik tien minuten te laat op mijn werk was. Gelukkig had mijn baas me niet gezien. Maar dan nog, het was het waard. Een paar minuten later had ik van hem al een sms: "Ik vond het een zeer leuke ontmoeting en hoop je snel weer te zien." Ik antwoordde, subtiel als ik ben, "Likewise. Wat denk je van een avondje seks en series? x" waarop de rest van de afspraak al snel geregeld was.

Zoals we hadden afgesproken stond hij een paar dagen later aan mijn deur. "Zullen we meteen een aflevering Family Guy bekijken?", stelde ik voor. Hij zette zich in de zetel. Ik plaatste me strategisch dicht tegen hem en startte de aflevering. Twintig minuten later kwam de aftiteling. We keken elkaar wat onwennig aan. "Je moet eens voelen", zei hij, waarop hij mijn hand vastnam en op zijn borstkas legde. Ik voelde zijn hart snel en hard kloppen. "Zo nerveus?", vroeg ik. Hij knikte. "Da's toch nergens voor nodig? Kom hier!", zei ik, waarna ik mijn ene hand op zijn wang legde en hem begon te kussen.

Terwijl ik me op mijn rug legde, trok ik hem naar me toe. Ik had op voorhand alvast mijn bh uitgetrokken. Zo'n dingen zijn immers toch alleen maar obstakels in het voorspel. Hij had mijn naakte borsten al snel gevonden onder mijn t-shirt. Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen over de inhoud van zijn broek, maar een jeansbroek met riem loskrijgen, is iets wat ik nog altijd niet kan zonder hulp van de man in kwestie.

Na wat verder kussen en strelen, afgewisseld met een kledingstuk uittrekken, waren we volledig naakt. Aangezien ik al meer dan een half jaar zonder seks zat, wilde ik zo snel mogelijk zijn penis in me voelen. "Mag ik er al een condoom bij nemen?", vroeg ik hem. "Als jij dat wil, mag je dat zeker", antwoordde hij. Ik had uiteraard de condooms al in de buurt gezet zodat we zo weinig mogelijk tijd en opgewondenheid zouden verliezen.

Hij zette zich recht in de zetel. Ik deed hem een condoom aan en zette me op hem. Hij was niet van de kleinste en dus had ik wat pijn toen ik me op hem schoof. Ik stelde voor dat ik me onderaan zou leggen. Hij legde zich op me en penetreerde me diep. Een rilling liep over mijn lichaam van genot. Het genot van een man zo heerlijk diep in me te voelen. Ik genoot ten volle van hetgeen ik zo lang had moeten missen; zijn penis in me, het kussen, het strelen, het gehijg en gekreun, ...

Na een halfuurtje zeer intense seks, bereikte hij zijn (eerste) hoogtepunt. Terwijl we op adem kwamen, keken we naar een volgende aflevering van Family Guy. Twintig minuten later kwam de volgende aftiteling. Ik keek hem aan en vroeg: "Klaar voor een nieuwe ronde?" Hij ging gelukkig meteen akkoord. "Leg je maar in de zetel", stelde ik voor terwijl ik boven op hem kwam zitten. Na een paar keer van standje gewisseld te hebben, was ik wel klaar om, ... wel ... , klaar te komen. Ik vroeg of ik een handje mocht helpen. Hij had geen bezwaar en dus legde ik mijn hand tussen onze buiken en stimuleerde ik mijn clitoris terwijl hij me verder neukte.

Omdat clitorale en vaginale stimulatie twee toch wel lichtjes verschillende dingen zijn, haalde mijn handwerk niet veel uit. Als alles gefocust is op de clitoris, kan ik mezelf in seconden doen klaarkomen. Maar hier deed het niet bijzonder veel goeds en dus liet ik mijn hand weer naast me liggen. Niet dat dit een hint voor hem was, maar hij had gelukkig wel door waar ik naartoe wilde. Naar mijn hoogtepunt van de avond.

Hij had me op voorhand al laten weten dat hij, volgens zijn voorbije sekspartners, wel een meester in de cunnilingus was. Ik stond op het punt het zelf te ervaren. Al van op het eerste moment zat hij er pal op. Hij wist duidelijk wat hij aan het doen was. Na wat vermoedelijk een kwartier was, respect voor de man, voelde ik mijn hoogtepunt naderen. Echter, elke keer ik dacht "dit is het", vond ik, of beter gezegd, hij, een nieuw hoogtepunt. Uiteindelijk bereikte ik dan toch een orgasme. En wat voor een! Ik duwde zijn hoofd diepter terwijl ik onvrijwillig zijn hoofd klemde tussen mijn benen. Ondertussen wierp ik mijn andere arm over mijn mond om mijn geroep toch enigszins te kunnen bedwingen. Desondanks ben ik er vrij zeker van dat de buren het geweten hebben.

Ik complimenteerde hem op zijn prestatie en zei zwaar hijgend dat hij zeker en vast mocht terugkomen. "Als je dat wil, tenminste", voegde ik er nog aan toe. "Dat wil ik zeker", zei hij. En dat was het antwoord dat ik wilde horen. "Nog een aflevering?", vroeg ik. "Goed", zei hij, "Tenzij je nu al weer verder wil doen, natuurlijk." Daar was ik nog even niet aan toe, en dus bekeken we naakt nog een aflevering van de serie.

Nog eens twintig minuten later begonnen we aan de derde ronde. Hij kwam na een tiental minuten al klaar, wat ik niet zo slecht vond aangezien ik al wat pijn begon te krijgen van de heftige vrijpartijen. Terwijl we naakt tegen elkaar bleven liggen, bekeken we nog een aflevering om de avond af te ronden.

Ik heb hem nadien nog maar vluchtig gehoord. Maar voor zover we het over onze date hadden, klonk het toch alsof er nog een ontmoeting komt. Ik hoop alvast op fuckbuddyschap, maar hoe hij daar over denkt, moet ik nog te weten komen. Spannend!

Terug naar boven Plaats een reactie 6 reacties

Hoofdstuk 81 - Een nieuw fuckbuddyschap bevestigd

Maart 2011

Na mijn laatste seksbeleving, werd al snel duidelijk dat we allebei te vinden waren voor meerdere ontmoetingen zoals die laatste. Jammer genoeg hebben we allebei een nogal druk en onvoorspelbaar leven, en dus moesten we allebei wat geduld uitoefenen. Maar dat was het gelukkig waard.

De laatste keer hadden we in de zetel gevrijd, wat niet altijd even gemakkelijk was. Omdat ik er zeker van was dat er seks zou plaatsvinden, had ik de matras van mijn gammel eenpersoonsbedje tot in de woonkamer gesleept en op de grond voor de zetel gelegd. Op de salontafel had ik mijn laptop al geplaatst, geladen met een aantal afleveringen Family Guy.

Hij had me op voorhand gezegd dat hij kledij zou dragen die gemakkelijk uit te trekken was, en dat ik hetzelfde mocht doen. Aangezien ik net uit de douche kwam, droeg ik enkel een string en mijn badjas. Ik vlijde me neer op mijn matras toen ik een sms'je van hem kreeg. "Ik sta in de file. Ik word gek!" Blijkbaar was ik niet de enige die niet te houden was.

Twintig minuten later dan gepland, ging eindelijk de deurbel. Ik liet hem binnen en begon te vragen hoe het met hem was. Nog voor ik mijn zin kon uitspreken, was hij me al aan het kussen. Het was duidelijk dat deze avond niet zou beginnen met het bekijken van een serie. En ik vond het helemaal niet erg.

"Laten we ons hier zetten", zei ik terwijl ik me naar de matras begaf en mijn badjas uitdeed. Ik draaide me om en zag dat hij al meteen helemaal naakt was. Hij zette zich op de matras, met zijn rug tegen de zetel, waarna ik op hem ging zitten. Van zodra zijn penis stijf genoeg was -wat niet lang duurde-, deed ik hem een condoom om.

Ook al zit ik wel eens graag bovenaan, mijn lichaam was niet akkoord. Binnen de minuut kreeg ik een kramp in mijn heup. Iets waar ik jammer genoeg wel vaker last van heb. Pluspuntje: ik heb er geen last van wanneer ik onderaan lig. Dus om me uit mijn lijden te verlossen, wilde hij ook wel bovenaan liggen. Zeer sympathiek, toch?

Gezien hij al zo geil was toen hij aankwam, duurde het niet lang voor hij klaarkwam. Normaal gezien maken mijn bedpartners niet ontzettend veel geluid bij het klaarkomen, maar hier kreeg ik de indruk dat het een serieuze ontlading was. Ook al zeg ik altijd dat zulke vrijpartijen puur voor mijn plezier zijn, is het toch ook leuk te horen dat iemand anders er ook (erg) van geniet. Maar goed ook. Anders zouden mijn partners niet willen terugkomen en moest ik me elke keer een nieuwe man zoeken. Dat lijkt me iets te veel moeite. Hoera voor fuckbuddy's dus!

Uiteraard volgde hierna, naar goede gewoonte (of dat wil ik er toch van maken), een aflevering van Family Guy. Twintig minuten recupereren, waarna we weer aan het kussen gingen. Zijn hand gleed langs mijn been en hij liet zijn vingers tussen mijn schaamlippen glijden. "Hmm, je bent lekker nat", zei hij. "Laten we daar dan maar snel gebruik van maken", stelde ik voor terwijl ik al een condoom vastnam. Hij legde zich op zijn rug terwijl ik me boven op hem zette. Deze keer liet mijn lichaam me wel toe ten volle te genieten. En dat deed ik ook.

Terwijl ik hem traag bereed, legde hij zijn handen op mijn heupen. Ik nam zijn handen vast, en duwde ze stevig tegen mijn borsten. Terwijl we het tempo opvoerden, werd er passioneel gekust. Of toch voor zover dat mogelijk was, met mijn lange, losse haren.

Een volgende standjeswissel bracht mij weer op mijn rug, en hem met zijn hele lichaam op mij. We gingen stevig te keer. Zo stevig dat ik op een bepaald moment zelfs even wat ademhalingsmoeilijkheden kreeg. Slow and gentle is zeer aangenaam. Maar eens zo stevig geneukt worden dat je er bijna van gaat hyperventileren, mag toch ook op tijd en stond. Wat later kwam hij klaar en konden we nog even terug op adem komen met onze vaste 20 minuten pauze.

Toen de aflevering op zijn einde was, zei hij dat hij moest vertrekken omdat zijn vrienden hem verwachtten. "En ik dan?", vroeg ik hem. "Kan je me niet nog snel een orgasme geven?" Ik had een paar minuten handenwerk in gedachten. Hij moest immers vertrekken, maar no way dat ik niet zou klaargekomen zijn die avond. "Je wilt echt dat ik je nog eens bef hè?" "Uiteraard!", antwoordde ik wat te enthousiast. "Had dat dan gezegd", zei hij met een glimlach terwijl hij zijn gezicht naar mijn onderbuik bracht.

Hij kuste me in mijn lies, op mijn venusheuvel, en liet zijn tong tussen mijn lippen glijden. Ik genoot van zijn mond, zijn tong, zijn lippen, ... Mijn heupen begonnen mee te bewegen en mijn ademhaling versnelde. Gelukkig had ik deze keer een kussen bij de hand, waardoor ik me helemaal niet moest inhouden. Terwijl ik met de ene hand het kussen vanonder mijn hoofd tegen mijn gezicht hield, duwde ik zijn hoofd stevig tegen me aan. Mijn benen omklemden zijn hoofd en ik riep het uit van genot. "Oh. My. God.", hijgde ik. Bevestigend dat het wel degelijk weer een geweldig orgasme was. Terwijl ik mijn lichaam nog wat verder liet rusten, deed hij zijn kleren weer aan en begaf hij zich weer naar huis.

Ik bekeek naakt en nog wat nagenietend nog een aflevering van Family Guy. Neen, ik weet niet meer de welke precies. Mijn gedachten waren namelijk nog ergens anders.

Terug naar boven Plaats een reactie 5 reacties

Hoofdstuk 82 - First dates vol frustraties

Mei 2011

Ik heb ondertussen al een hele tijd niets meer van de laatste aanwinst gehoord. Plots geen reactie meer op mijn sms'jes of mails. Zeer jammer, maar niet veel aan te doen. Behalve mannen blijven ontmoeten in de hoop meer fuckbuddy's te vinden. Hopelijk fuckbuddy's die niet van de aardbodem verdwijnen.

In de voorbije weken heb ik weer een heel aantal mannen ontmoet. Aangezien ik graag op meerdere paarden wed, was ik deze keer mild in het uitkiezen van mannen o.b.v. hun foto's voor een eerste ontmoeting. Misschien had ik dat beter niet gedaan, want in al die weken ben ik jammer genoeg nog niet veel fatsoenlijks tegengekomen.

De meeste dates verlopen volgens hetzelfde scenario: ik ontmoet de man in kwestie, weet na een paar seconden dat ik er geen seks mee wil en babbel er nog een halfuurtje mee. Vaak is die babbel best wel aangenaam en denk ik bij mezelf dat we nog wel goeie maatjes zouden kunnen zijn. Maar niet meer dan dat. Gelukkig minder voorkomend zijn de ontmoetingen die overlopen van ongemakkelijke stiltes, duidelijke teleurstelling of simpelweg ergernis.

Zo was er deze situatie. Ik had via een website een oproep gedaan aan mannen die aan mijn eisen voldoen qua leeftijd, ervaring en nog een paar andere criteria. Uiteraard kwamen er naar goede gewoonte een dikke honderd reacties binnen. De argwaan van de mannen in kwestie is ontzettend uiteenlopend. Van "Ik stuur geen foto's via het internet door" tot "Hier heb je mijn nummer. Bel me maar." Deze man stuurde zijn gsm-nummer meteen mee met zijn originele reactie, evenals een foto. Toen ik hem naar een tweede foto vroeg, kreeg ik die zoals gevraagd, samen met -opnieuw- zijn gsm-nummer. "Stuur me maar een berichtje of zo." Aangezien ik nogal kieskeurig ben en weet dat foto's niet alles zeggen, besloot ik mild te zijn en stelde ik voor af te spreken.

Elke keer hij een antwoord mailde, klonk hij onzekerder. "Maar wat is het plan dan precies?" Ik legde hem mijn bankjes-systeem uit; we spreken af op een bewust bankje. Hij sms't wanneer hij er is, en ik ben twee minuten later ook daar. Als het meevalt, spreken we op een andere keer wel af voor seks. "Ok, ik zal er zijn. Maar ik vind het allemaal maar vreemd. En je geeft me je naam niet? Ook vreemd, maar oké. Je zoekt toch een fuckbuddy hè? Of zit er geld achter?" Goed bezig, man. Beledig anders de vrouw aan wie je je aanbiedt even door te insinueren dat ze zich prostitueert. "Maar het was niet zo bedoeld", verdedigde hij zich nog. Neen, uiteraard niet.

Maar goed, na nog wat meer vragen en uiting van wantrouwen van zijn kant, zou de date dan toch plaatsvinden. Ik bevestigde die avond nog even met een sms. "Hey, onze date gaat toch door hè?" waardoor hij, geïllustreerd met een paar sippe smileys, antwoordde: "Ja hoor. Nu ja, date. Het is maar een halfuurtje, en dan moet ik nog wachten ook." Daar val ik anders ook wel op; triestige, meelijwekkende mannen. Niet dus.

Ik kwam aan op het bankje en was zowaar wat nerveus. Normaal ben ik dat niet op zulke dates. Maar het is dan ook niet elke keer dat iemand op voorhand al deels kwaad op me is omdat hij niet helemaal akkoord ging met mijn voorwaarden en manier van werken. "Hey", begroette ik hem zo vrolijk mogelijk en gaf hem een kus op de wang. Een mompelende "hey" en een vage knik volgde. "Al zoveel fake zoekertjes tegengekomen dan?", vroeg ik hem. "Ja, toch wel" was zijn droog antwoord. Waarna een stilte volgde. Na een vlotte de conversatie dan toch en vertelde hij over zijn eerdere ervaringen. Hij vertelde me hoe hij gedurende een jaar een seksrelatie had met een milf van 38 die bij hem de beste seks ooit ervaren had. Alsof het een sollicitatiegesprek was, beschreef hij zijn ervaringen in nét iets te veel detail. "Je kan de bewijzen nog altijd op de muur van mijn kamer zien", zijn dingen die ik me liever niet inbeeld.

Daarna vertelde hij me het hele verhaal over zijn (naar mijn mening) mentaal gestoorde ex en hoe zij er voor gezorgd had dat hij geen vertrouwen meer had in vrouwen. Ik voelde me al een beetje slecht omdat ik wist dat ik met hem geen seks zou willen omdat hij me fysiek niet aansprak. Maar ik heb altijd al gezegd dat ik niet aan pity-sex doe, en daar blijf ik bij.

Nadat ik onze date uit medelijden toch bijna een uur had laten duren, besloot ik dat ik maar eens naar huis ging gaan. Mannen afwijzen doe ik het liefst via geschreven media; sms, msn, mail, … Maar er zijn altijd die enkelingen die het toch daar en dan al willen weten. Zo ook hij. "Toch maar niet", zei ik terwijl ik me er nog eens voor excuseerde. Iets wat ik eigenlijk niet zou mogen doen, aangezien je zelf niet kiest om iemand al dan niet fysiek aantrekkelijk te vinden. Even nors als hoe ik hem een klein uurtje eerder had gevonden, antwoordde hij iets als "Ah, oké dan." "Maar goed, ik hoor je misschien nog wel hè.", probeerde ik met een iets opgewektere noot te eindigen. Ik draaide me om en wandelde naar huis met een gevoel van opluchting. Dit had ik dan ook weer achter de rug.

Een andere keer wist ik ook al meteen dat het niets zou worden. Gelukkig vond deze date plaats tijdens mijn middagpauze en kon ik na een halfuurtje dus al weer zeggen dat ik dringend door moest. Ik stond recht van het tafeltje en wilde afscheid nemen met een kus op de wang. Normaal gezien kussen mensen elkaar door eigenlijk gewoon hun wangen tegen elkaar te drukken en er een smak-geluidje bij te maken. (Als je het zo omschrijft, klinkt het eigenlijk wel maar onnozel.) Maar deze jongeman gaf me een typische grootouderkus. Natte lippen recht op mijn wang. Ik hing mijn losse haren deels achter mijn oren en veegde subtiel even over mijn wang. "Ik moet die kant op, en jij?", vroeg ik hem. Hij moest in de andere richting, maar stelde voor mee te wandelen tot aan de bushalte. Hoera voor mij.

Onderweg stelde hij me de vraag "wat ik wilde". Mijn sarcastisch kantje wilde al een hele lijst opsommen van dingen die ik wel wilde; langer zomer, minder winter, geen muggen meer, de lotto winnen zonder mee te spelen, wereldvrede, … Maar ik besloot er maar gewoon korte metten mee te maken. "Hoezo?", vroeg ik om wat uitleg. "Wil je nog eens met me afspreken?", verduidelijkte hij. "Neen, sorry.", probeerde ik het kort te houden. Toen hij vroeg waarom niet, moest ik hem bekennen dat ik hem niet aantrekkelijk vond. Even dacht ik dat hij zou gaan wenen. Gelukkig kwam de bus er net aan. "Ik ben weg. Daag.", wuifde ik snel en stapte op. Saved by the bus.

Nog een andere ontmoeting illustreerde mooi hoe interessegebieden ontzettend verschillend kunnen zijn. Ongeveer alle onderwerpen die we aankaartten, bleken voor hem of mij een desinteresse te zijn. Daar kwam dan nog bij dat er zelfs een paar discussies plaatsvonden over waarom het ene wel goed was, en het andere niet. En ook hij stelde me op het einde van de date de vraag of ik hem zag zitten. Toch maar niet dus. "Je bent toch niet op zoek naar een relatie?", vroeg hij. Wanneer mensen me dat vragen, lach ik bij de absurditeit ervan. Nu goed. Zij kunnen ook niet ruiken dat ik ab-so-luut géén relatie wil. Ik legde hem uit dat ik dus op zoek was naar seksrelaties, maar dat ik daarvoor de mannen in kwestie wel aantrekkelijk moet vinden. Het leek erop dat hij zich neerlegde bij mijn beslissing waarop we elk onze eigen richting uit gingen.

Nog geen vijf minuten later kreeg ik al een sms. "En gewoon voor de seks?" Hij had me duidelijk niet goed begrepen. Ik antwoordde dat seks sowieso het maximum was. Maar dat ik dat enkel doe met mensen die ik aantrekkelijk vind. Iets wat hij jammer genoeg niet was voor mij. "Ik bedoel gewoon seks, nu. Geen seksrelatie. En je mag iemand niet te aantrekkelijk vinden. Gewoon goed genoeg, zoals jij." Ter verdediging van zichzelf even zeggen dat hij me niet echt aantrekkelijk vindt, maar goed genoeg voor seks. Strategisch. Ik legde hem nog één keer uit dat de criteria voor seks en een seksrelatie dezelfde zijn. Toen kwam er geen antwoord meer, waardoor ik veronderstel dat hij het wel begreep.

Ik noem de dates ter eerste kennismaking wel vaker een noodzakelijk kwaad. Maar al te vaak komen mannen niet opdagen, wordt er niets gezegd of voel ik vanaf minuut één al dat het komende halfuur (of meer) weer tijdverspilling wordt. Maar dates als deze maken het toch wel erg lastig. Gelukkig zijn er ook de leukere babbels die, ondanks het feit dat ze niet uitdraaien op seks, toch niet aanvoelen als volledige tijdverspilling. Nog leuker zou zijn dat alles meevalt; sympathieke kerel, aantrekkelijk bevonden door mij en vice versa. Maar daarvoor moet ik me eerst nog door tientallen andere first dates worstelen. Wish me luck.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 83 - Veel nieuws, maar (nog) geen seks

Juli 2011

De voorbije maanden heb ik voornamelijk dates gehad. Hier en daar zat er wel iemand tussen die ik eens wil uitnodigen voor meer, maar wegens te veel dates heb ik daar nog geen tijd voor gehad. (Dat heb ik weer geweldig goed gepland allemaal.) Ondanks het feit dat het weer een seksloos hoofdstuk geworden is, wil ik jullie toch op de hoogte houden van de laatste nieuwtjes.

Betreffende mijn laatste sekspartner, de befkoning (bij gebrek aan een beter naam), is er goed en slecht nieuws. Het goede nieuws is: hij leeft nog! Het slechte nieuws: hij is verloofd. Ja, dat leest u goed. Verloofd!

Ik was tijdens het chatten met een vriendin aan het vertellen over de man in kwestie, toen ik me bedacht dat ik nog één keer ging proberen hem te contacteren. Bijna twee maanden na mijn laatste sms'je naar hem, stuurde ik hem een bericht met de vraag of hij nog leefde, de melding dat ik wat ongerust was en dat hij me altijd mocht laten weten dat hij niet meer wilde afspreken. Ik heb immers een hekel aan mensen die plots niets meer van zich laten horen. Een simpele "Ik heb een lief. We zullen niet meer afspreken." is meer dan voldoende. Maar zelfs dat fatsoen hebben velen niet.

Ik kreeg redelijk snel een bericht terug. "Wat is je naam? Je nummer is me onbekend." Proper. Hij had me zelfs uit zijn gsm gewist. "De tip is Family Guy *vette knipoog*" stuurde ik terug. "Alles gaat goed met me. Ik heb iemand leren kennen en ben verloofd nu. Sorry dat ik niets liet weten. Ik hoop dat alles goed met je gaat." Verloofd?! You have GOT to be shitting me! Hoe kan je nu op zo'n korte tijd iemand nieuw leren kennen en plots verloofd zijn? De frustratie liep (toegegeven, loopt) hoog op. Hij stelde nog voor om vrienden te blijven, maar toen ik vroeg of hij wat wilde gaan drinken, antwoordde hij plots niet meer. Typisch. Als je geen vrienden wil zijn, stel dat dan niet voor. Dwaas.

Achteraf trof ik hem nog eens online. Ik maakte hem duidelijk dat ik niet graag aan het lijntje gehouden word en vroeg hem of hij zijn verloofde al kende, er al een relatie mee had, er al mee verloofd was … toen hij met mij afsprak. Een schaapachtige smiley volgde. Ik trek daar mijn conclusies uit; weer een bedrieger. Nu goed. Ik kan het maar gehad hebben. En de zoektocht ging verder.

Het werd dus nog eens tijd om een grootschalige zoektocht te starten. Een beetje "headhunten" als het ware. Ik besloot deze keer mild te zijn. Ik plaatste dus een zoekertje op een website en kreeg om en bij de tweehonderd reacties. Omdat ik ook weet dat foto's misleidend kunnen zijn, had ik tegen 50 mannen gezegd dat ik wel eens met hen wilde afspreken. Nadat ze een foto van mij te zien kregen, gingen ze akkoord met een afspraak.

Van die 50 mannen waren er echter al 18 die op een bepaald punt niet meer terugmailden. Misschien hadden ze niet gedacht dat ik het meende om af te spreken? Want van wat ik van heel wat mannen hoor, is een vrouw die op het internet seks zoekt, vaak een man. Er was dan ook één kerel die per se wilde telefoneren vooraleer we afspraken. Ergens wat jammer dat er blijkbaar zoveel mensen zich bezighouden met het voor de gek houden van anderen.

Maar goed. Dat waren dus wel nog genoeg mannen die wel wilden afspreken. Uiteindelijk heb ik met ongeveer 25 mannen een date geregeld. Tien hiervan kozen ervoor om een pussy te zijn. Gelukkig heb ik maar vijf keren alleen op café gezeten. De andere keren waren gevallen waarin de man in kwestie me een bericht zou sturen wanneer hij op de afspreekplek was. Zo zijn er dus ook een paar dates gewoon voorbijgegaan zonder enig teken van leven van de andere partij. Eén keer stuurde de man in kwestie diezelfde dag nog "Natuurlijk zal ik er zijn. Ik zou het niet willen missen." En die kwam -uiteraard- niet opdagen.

Dus dat waren er weer een paar van de lijst geschrapt. Uit de overige mannen heb ik gelukkig wel een handvol potentiële fuckbuddy's kunnen halen. Daarvan is er al eentje afgevallen omdat hij niet wilde kussen. Dat was voor iemand die hij graag zag. Of een superknap iemand. Maar bij mij zou kussen er dus niet bij zijn. En aangezien ik dat toch wel belangrijk vind en om te vermijden dat de volgende stap een papieren zak over mijn hoofd is, heb ik het maar zo gelaten.

Ik vind mijn mannen via allerlei manieren op het internet. Maar soms word ik ook eens gevonden. Ik kreeg op een bewuste dag een vrienschapsaanzoek van een op het eerste zicht niet onknappe man. Zijn naam zei me niets, en dus vroeg ik in een bericht of we elkaar toevallig kenden. "Je bent eens langsgeweest op mijn kot." Wel. Dat was vaag. Toen ik vroeg om uitleg, zei hij dat we ondeugende dingen gedaan hadden. Zo ver was ik natuurlijk ook al. Na een paar berichten heen en weer, bleek het … *tromgeroffel* … het Duracellkonijn te zijn.

Buiten verrast, was ik ook gewoon stomverbaasd. Na minuten graven in mijn geheugen, kon ik zijn voornaam wel linken aan dat Duracellkonijn, maar ik zou zijn volledige naam nooit zelf onthouden hebben. Ten tweede; de sekservaring was matig. En da's nog veel te positief uitgedrukt. Hij vond het blijkbaar niet slecht, maar toen ik achteraf zei dat ik niet meer wilde, kwam zijn ware karakter boven. Na een paar scheldtirades via msn, had ik er sinds dien niets meer van gehoord. Dus waarom wil die kerel in gòdsnaam nog eens met me afspreken? Gewoon bizar.

Maar goed. Ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Uiteindelijk ben ik, als ik er zo over nadenk, ook best wel wat veranderd op gebied van seks. Ik laat me veel minder doen en zeg gewoon wat ik wil in plaats van het alleen te denken. En zoals mijn eeuwige motto luidt; fuckbuddy's heb je nooit te veel. Aangezien ik in het midden van mijn grote, minder kritische zoektocht zat, zei ik dat ik nog drie weken lang dates had. Drie weken later zou het wel lukken. Ik had er uiteraard niet bij gezegd dat ik misschien al bij al een paar keren per jaar zo'n zoektocht houd. Als ik dat zou gedaan hebben, zou hij misschien niet zo arrogant gereageerd hebben.

"Als je zoveel dates hebt, zou ik zeggen succes ermee. Ik vind mezelf net iets te fijn om achteraan in het rijtje aan te schuiven. Dat heb ik nooit moeten doen en zal ik ook nooit doen. Ik sta vooraan in de rij, of helemaal niet. En das zonder dikke nek. Net iets te mooi en te slim en al helemaal niet hopeloos. Je zal beter moeten doen."

Ergens had ik het idee dat als ik hem uitlegde dat ik zo'n dingen al bij al een paar keren per jaar doe, en dat die dates ook niet altijd seks willen zeggen, hij misschien zou bijdraaien. Maar zijn arrogantie heeft hem de das om gedaan. Een zeer lange das. Voor die gigantisch dikke nek van hem. Ik antwoordde dus droogjes "Zoals je wil."

Net toen ik dacht dat zijn nek de maximumgrootte had bereikt, ging hij nog verder. "Als ik moet aanschuiven, moet het niet voor mij. Veel succes, zou ik zeggen. Maar het is een DIKKE gemiste kans. Ik ben Antwerpenaar en dat is toch wat anders dan de rest van het land." Even ter info; dat zijn zìjn woorden. Ik ben sowieso al tegen veralgemeningen. En zeker van die soort. Even droog antwoordde ik "Ik zei: zoals je wil." waarna hij niets meer terugstuurde. Wegens mijn niet-veralgemenen-regel, zal ik niets zeggen over Antwerpenaren en hun eventuele dikke nek, maar dit specimen kan er wat van. Elk diertje zijn verdedigingsmechanisme zeker?

Op mijn agenda staan nog een paar dates en een vakantie in de zon gepland. Daarna is het ein-de-lijk tijd voor seks. Ik kijk er al naar uit.

Terug naar boven Plaats een reactie 8 reacties

Hoofdstuk 84 - Size does matter

Augustus 2011

Laat het voor eens en voor altijd duidelijk zijn; size does matter. Ik zeg niet dat groter beter is, want ondanks het feit dat sommige mannen me online vragen of ik niet graag kapotgeneukt wil worden door een paardenlul (en hierop volgens mij een positief antwoord verwachten), heb ik liever geen pijn tijdens het vrijen. Maar om maar één van de zovele overeenkomsten te noemen tussen eten en seks; ik heb graag een goed gevuld gevoel. En een kleine penis kan me dat jammer genoeg niet geven. Gelukkig zijn er nog andere manieren waarop ik kan genieten van de aanwezigheid van een man in mijn bed.

Ik had de nieuwe man bij me thuis uitgenodigd nadat we eerder wat waren gaan drinken, een afspraakje dat geregeld werd via … het internet uiteraard. Ik vond hem niet razend knap, maar hij was niet onaantrekkelijk en dus vond ik hem wel geschikt voor een vrijpartij.

Net toen ik op het punt stond te sms'en met de vraag of hij mijn huis gevonden had, ging de deurbel. Ik liet hem binnen en bood hem wat aan om te drinken. "Een blikje cola is oké", zei hij waarop ik zijn drankje op de salontafel plaatste en me naast hem in de zetel zette.

Na de standaard twee minuten alles-goed-babbel en nog voor hij zijn blikje opende, stelde ik voor dat we maar gewoon naar de slaapkamer zouden gaan. Ik legde me op mijn rug op de ene kant van het bed. Hij deed zijn schoenen -en kousen, om de sock gap(*) te vermijden- uit en legde zich op zijn zij naast me op het bed. "Zo, hier liggen we dan", zei ik. "Da's altijd wat vreemd in het begin hè", voegde hij eraan toe. Vastberaden de ongemakkelijke stiltes te herleiden tot het minimum, leunde ik wat dichter naar hem en begonnen we te kussen.

Een goede tongzoen is het halve voorspel, zeg ik altijd. Maar in dit geval werd elke aanraking van elkaars lippen gevolgd door een sterk gesmak van zijn kant. "Gesmak" bij gebrek aan een beter woord om kusgeluiden te omschrijven. Note to self; volgende keer muziek opzetten. Maar verder ging alles wel de goede kant op; hij liet zijn hand langs mijn been glijden en kwam onder mijn rok terecht terwijl ik zijn bovenlijf aftastte onder zijn t-shirt.

Terwijl hij me onderaan begon te stimuleren, wilde ik hetzelfde bij hem doen maar stootte ik op de struikelblok die ik elke keer lijk tegen te komen; een jeansbroek openkrijgen. Een kleine pauze en wat hulp van hem later en we konden verdergaan waar we gestopt waren.

Ik liet mijn hand van zijn rug langs zijn buik in zijn boxershort glijden. Ik nam zijn penis vast en had als eerste indruk dat hij toch wat kleiner was dan gemiddeld. Maar aangezien ik zo'n dingen het beste kan voelen met mijn vagina, besloot ik de proef op de som te nemen. Nadat we beiden uitgekleed waren, nam ik een condoom bij de hand. Ik merkte al dat het rubbertje minder ver afrolde als wat ik gewoon was. Hoe ver weet ik niet. Ik heb immers niet van die condooms met millimeters erop gedrukt. Misschien moet ik die toch maar eens kopen. Kwestie van mijn blog met wat statistieken te verrijken.

Ergens had hij als voordeel dat ik al even geen man meer in me gehad had, maar toch voelde ik dat hij niet zo breed of lang was als hetgeen ik al ervaren had. Die eerste stoten zijn immers normaal gezien kippenvelmomenten (van genot, welteverstaan), en bij deze man had ik dat jammer genoeg niet. Niet dat ik er niet van genoot, maar hij miste toch wat. Een paar centimeters, gok ik.

Een aantal minuten later kwam hij met best wel wat gekreun klaar. Hij had er alleszins al plezier aan beleefd. Nu ik nog.

Nadat we onszelf wat hadden opgekuist, stelde ik voor dat hij me nu naar mijn hoogtepunt bracht. "En hoe had je dat graag? Met de hand of met de mond?" "Wat jij het liefste doet", besloot ik. Aangezien ik vaak hoor van mannen dat ze graag beffen, hoopte ik uiteraard op een goeie befbeurt. En jawel, hij besloot me nog even oraal te verwennen. Want aangezien ik zelf niet graag pijp, kan ik onmogelijk verwachten van een man dat hij me oraal bevredigt wanneer hij dat liever niet zou doen. Maar gelukkig had ik weer een win-win situatie te pakken; ik word graag gebeft, de man in kwestie beft graag. Geweldig toch!

Ik heb ook al wel eens horen vallen dat mannen die wat kleiner geschapen zijn vaak compenseren met goed hand- of mondwerk, en dat was hier alleszins wel het geval. Na een paar minuten begonnen mijn heupen al mee te bewegen, iets wat ik vaak ervaar als ik gebeft word. Zulke bewegingen maken het geheel ook zoveel opwindender. Da's een beetje zoals kreunen tijdens de seks. Dat maakt het voor mij nog wat geiler. En zo kan ik mijn partner ook laten horen dat hij goed bezig is. Ook altijd handig, wat feedback.

Een paar minuten later voelde ik mijn hoogtepunt naderen. Mijn ademhaling versnelde, alsook de bewegingen in mijn heupen. Ik greep naar het kussen dat naast me lag en leegde mijn longen met een luide maar gedempte kreun terwijl ik zijn hoofd wat steviger tussen mijn benen duwde.

Terwijl ik wat op adem kwam, legde hij zich naast me. "Maak me wakker als je zou vertrekken hè", lachte ik. Ondanks het cliché dat mannen graag in slaap vallen na hun orgasme en vrouwen liever knuffelen, kon ik zo in slaap vallen met een gelukzalige glimlach op mijn gezicht. Na een paar minuutjes besloten we dan toch onze kleren weer aan te trekken en begaven we ons weer naar de woonkamer.

"Nu heb je je cola nog niet opgedronken", zei ik. Ik bood hem het blikje weer aan, maar hij bedankte vriendelijk. Ik wilde zeggen "Zal ik hem bewaren voor de volgende keer?", maar ondanks het feit dat ik normaal eerst praat en dàn nadenk over mijn woorden, was er iets in me dat me tegenhield. Ik wilde hem namelijk niet halvelings beloven dat ik hem een tweede keer zou uitnodigen wanneer ik dat zelf nog niet zeker wist. Ik heb immers graag, net zoals bij een goede maaltijd, zowel iets lekkers als een goed gevuld gevoel. En ondanks de goede befbeurt, kon hij me dat gevulde gevoel jammer genoeg niet geven. Veel zal afhangen van de andere mannen die nog op mijn to-fuck-lijstje staan, om het wat plat uit te drukken. Eens dat lijstje afgewerkt is, kan ik me immers bezighouden met mijn favoriete mannen. Aah wat zit ik toch in een luxepositie!

 

* When exactly do you take your socks off? My advice is to get them off right after your shoes, and before your trousers. That's the sock gap. Miss it, and suddenly you are a naked man in socks. No self-respecting woman would ever let a naked man in socks do the squelchy with her. - Jeffrey Murdock (Coupling)

Terug naar boven Plaats een reactie 8 reacties

Hemels Duivels weer uit de rekken

Augustus 2011

Aangezien de verkoop van mijn boek, Hemels Duivels, ondertussen volledig stilligt, wordt de rest van de voorraad verkocht aan een opkoper en zal mijn boek dus niet meer verkrijgbaar zijn in de handel. Mensen die nog geen exemplaar hebben en er zich eentje willen aanschaffen, zullen er dus snel moeten bij zijn.

Meer info: http://www.wpg.be/boeken/overzicht/helinad/9789022324806

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 85 - De wandelende sleutelhanger

Augustus 2011

De deurbel ging. Ik liet mijn man van die avond binnen. "Ik ben net een wandelende sleutelhanger", zei hij al lachend terwijl hij met zijn broekzak zijn kleingeld liet rinkelen. Ik lachte met zijn flauwe mopje en hoopte dat hij zijn vreemd gevoel voor humor opborg tijdens de seks. "Zullen we naar de slaapkamer gaan?", stelde ik voor. Net zoals bij mijn vorige verovering, wilde ik er voor die eerste keer liefst snel van af zijn. Dan is tegen de eventuele tweede keer het vreemde en onwennige er wat van af.

Ik legde me languit op mijn bed en gebaarde dat hij hetzelfde mocht doen. Hij ontdeed zich van schoenen en kousen en legde zich naast me. "Zo, hier liggen we dan…", begon ik de ongemakkelijke pre-seks conversatie. Wat heb ik een hekel aan dat moment. "Zullen we er gewoon aan beginnen?", stelde ik voor. Ik legde mijn hand in zijn nek, trok zijn hoofd wat dichter naar me toe en kuste hem.

So far, so good. Het kussen was aangenaam en dus volgde de verkenning van elkaars lichaam. In theorie was dat allemaal goed, maar hij leek niet te durven, en ik lag in een positie waarin ik enkel een stukje van zijn rug en een bovenarm kon aanraken. Soms is er niet veel nodig om opgewonden te geraken, maar op deze manier kon het nog wel even duren.

Ik probeerde mijn hand naar zijn kruis te begeven, maar zijn broek was het equivalent van een kuisheidsgordel. Broeken en riemen loskrijgen is sowieso niet één van mijn specialiteiten. Deze man was er in geslaagd een broek te dragen met een knop, een rits én een touwtje. Het leek even alsof hij het me bewust moeilijk had gemaakt.

"Zal ik mijn broek snel losmaken?" "Doe de rest ook maar meteen uit", stelde ik voor terwijl ik mezelf ook snel helemaal uitkleedde.

Wat later lagen we weer naast elkaar. Deze keer poedelnaakt. Ik had me wat anders gelegd zodat ik deze zijn belangrijkste stukken wel kon bereiken. Ik nam zijn stijve penis vast, en voelde dat het goed was. Ondertussen liet hij eindelijk ook zijn hand tussen mijn benen glijden en voelde hij ongetwijfeld dat ik er klaar voor was.

"Ik neem er even een condoom bij", zei ik. En nog voor hij wat kon antwoorden, had ik hem al voorzien van een condoom. Terwijl hij op zijn knieën zat, legde ik me voor hem en sloeg ik mijn benen om de zijne. "Ik wil je in mij voelen", zei ik. Hij deed het condoom aan en kwam bij me binnen.

Hij kwam bij me binnen bezorgde me kippenvel van genot. Die eerste paar stoten zijn immers zo intens. Althans, als de man goed voorzien is. De buren hebben vermoedelijk het ontzettend luid krakend bed wel gehoord, maar dat kon me op dat moment niet veel schelen. Tien minuten later kwam hij klaar. Hij nam het condoom weer van zijn penis en hield het voor zich uit. "Zal ik dit maar even weggooien?" Lap, het bloed stroomt nog maar net terug naar zijn hersenen, en de flauwe grapjes komen weer terug. "In je plakboek moet je hem niet kleven, neen" antwoordde ik terwijl ik denkbeeldig eens met mijn ogen rolde.

We kuisten ons wat af met papieren doekjes en legden ons terug neer op het bed. "Zo, dat was leuk", besloot ik zonder al iets te zeggen over een eventuele volgende keer. De vrijpartij was wat mij betrof dan ook nog maar halfweg. "En nu ik nog hè", hintte ik naar mijn hoogtepunt. "Ah, euhm … ja, oké. Als je dat wil." Deze man was duidelijk niet gewoon dat de vrouw ook haar plezier wilde.

Hij legde zich tussen mijn benen en liet zijn vinger tussen mijn lippen glijden waarop hij aan het vingeren begon. En dat vingeren kan hier letterlijk genomen worden. Hij stak zijn wijsvinger in mijn vagina, en haalde die er weer uit. Dat was het. Zo'n honderd keer. Een vinger in je vagina voelen kan opwindend zijn, maar hier zou ik nog in geen uren van klaarkomen.

Mijn handen lagen naast me terwijl hij me verder tot een orgasme probeerde te brengen. Ik bracht mijn ene hand geleidelijk aan dichter bij, streelde mezelf over mijn dijbeen en legde mijn wijs- en middelvinger tegen mijn clitoris. Terwijl hij nog steeds aan hetzelfde ritme aan het porren was, stimuleerde ik mijn clitoris.

Wanneer ik enkel clitoraal gestimuleerd word, kom ik best nog wel snel klaar (onder de minuut wanneer ik het zelf doe), maar wanneer ik tegelijkertijd vaginaal gestimuleerd word -of dat nu aangenaam is of eerder storend-, is het best wel moeilijk klaarkomen. Eigenlijk maakte hij het me dus alleen maar moeilijk.

Naar het schijnt kreunen vrouwen (deels) om hun man gemakkelijker naar een hoogtepunt te brengen. Wel, voor mezelf werkt dat anders ook wel. Wat kreunen maakt het gewoon allemaal wat opwindender. Nadeel: de man in kwestie denkt dat je op weg bent naar een orgasme en gaat nog heviger te keer. Maar goed, na een paar minuten was ik er dan toch in geslaagd mezelf nog tot een hoogtepunt te brengen.

Tevreden liet ik mijn armen naast me neervallen. "My god, mijn arm is moe", zei ik terwijl ik wat op adem kwam. "En de mijne niet zeker?", zei hij al lachend. Ik lachte terug, maar dacht er het mijne van. Dan heb je een man met een goede penis, dan is die weer een ramp in manuele seks. Het kan ook niet altijd prijs zijn hè.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties

Hoofdstuk 86 - Te moe om recht te staan

Augustus 2011

Deze man is een mooi voorbeeld van hoe foto's misleidend kunnen zijn. Niet dat ik hem lelijk vond op zijn foto's, maar ik vond dat hij een beetje een gay kantje had. Mannen hoeven het niet koud te hebben, maar een juiste of verkeerde sjaal kan snel de verkeerde indruk wekken. Maar aangezien ik al wel eens eerder gemerkt had dat foto's ook niet alles zeggen, sprak ik toch met hem af.

De ontmoeting bleek dan toch beter mee te vallen dan ik gedacht had. We hadden een gezellige babbel en besloten meteen tijdens de date dat we maar eens moesten afspreken op een avond voor wat plezier in bed.

De avond voordien sms'te ik nog even ter bevestiging. Er zijn immers nog altijd genoeg mannen die niet komen opdagen of vergeten dat we een afspraak hebben. Ik vroeg meteen ook of het een uurtje later kon. Hij antwoordde dat als ik liever op een andere keer wilde afspreken, dat ook goed was. Maar dat uurtje later was ook oké. "Goed, dan zie ik je dan!" antwoordde ik.

De volgende avond liet ik hem binnen en leidde ik hem naar de slaapkamer. "Maak het jezelf maar gemakkelijk", zei ik terwijl ik mezelf al languit op mijn bed legde. Hij kwam naast me liggen en zuchtte even dat hij best wel moe was, aangezien hij de voorbije drie nachten acht uur in totaal geslapen had. "Da's wel erg weinig. Je gaat toch niet slapen zeker?", vroeg ik al lachend. "Dat zou zonde zijn hè", antwoordde hij. "Absoluut!" antwoordde ik waarna ik hem begon te kussen.

We deden beetje bij beetje onze kleren uit en lagen uiteindelijk op onze zij naar elkaar gericht. Ik duwde tegen zijn schouder zodat hij op zijn rug kwam te liggen en zette me bovenop hem. Ik liet mijn hand tussen mijn benen naar zijn kruis glijden en voelde dat zijn penis ongeveer stijf was. Aangezien dat voor mij het groene licht is om te beginnen aan the real deal, deed ik hem een condoom om en probeerde ik mezelf om zijn penis te glijden. Dat bleek gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ondertussen bleef er al niet veel stijfheid meer over en dat is nu eenmaal nodig om fatsoenlijk te kunnen vrijen.

Ik stelde voor dat we eens van positie wisselden. Er zijn nu eenmaal mannen die hun erectie in bepaalde posities beter kunnen behouden dan in anderen. Ik legde me op het bed en spreidde mijn benen. Hij probeerde te penetreren, maar het werd al snel duidelijk dat dat geen succes werd. Hij legde zijn naakte lichaam op mij en kuste me. Geleidelijk aan liet hij zijn hoofd afdalen tot hij met zijn tong mijn lippen spreidde.

Terwijl hij een vinger in mijn vagina liet glijden, likte hij mijn clitoris. "Voor mij liever minder vinger en meer tong … als het kan." Het klonk als een bestelling op restaurant of zo. Maar ik had me voorgenomen om sneller suggesties te geven aan mijn sekspartners om zo de frustratie tot een minimum te herleiden en het genot tot een maximum.

Ik genoot van zijn mond- en tongwerk. Toen ik mijn hoofd optilde en hem vroeg of hij toch geen condoom om wou, voor wat penetratie, zag ik dat zijn penis geen tikkeltje stijfheid meer in zich had. "Neeneen. Geniet jij maar verder", antwoordde hij waarna hij me verder befte.

Wat later voelde ik mijn hoogtepunt naderen. Daar waar ik eerst zijn haar wat streelde, nam ik het nu stevig vast terwijl ik met mijn andere hand naar mijn kussen greep. Tegelijkertijd duwde ik het kussen tegen mijn gezicht en zijn hoofd wat harder tussen mijn benen.

Ik zuchtte nog wat na en kwam rustig weer op adem terwijl hij even naar het toilet ging. Toen hij zich terug in bed legde, besloot ik een laatste kans te wagen om zijn penis stijf te krijgen. Waar ik echter niet op voorzien was, was een natte penis. Ik vermoed dat het voor mannen niet standaard is om een stukje toiletpapier te gebruiken na een nr. 1, maar als je je meteen daarna naast een naakte vrouw gaat leggen, kan je misschien wel eens een uitzondering maken.

Mijn plannen voor een verdere ontwikkeling van de avond liet ik dan ook vallen. Ik kuste hem en legde me naast hem waarna we nog een aantal minuten praatten.

Misschien had hij achteraf gezien toch maar beter gecanceld. Dat had ons beiden de frustratie van een klunzige vrijpartij kunnen besparen. Maar wat niet is, kan natuurlijk nog altijd komen. Ik kan hem natuurlijk altijd nog eens een tweede keer uitnodigen. Op één voorwaarde: dat hij deze keer wel goed uitgerust is.

Terug naar boven Plaats een reactie 4 reacties

Hoofdstuk 87 - Het laatste deel van de 48/77/87-trilogie

September 2011

In hoofdstuk 79 liet ik weten dat de man uit hoofdstuk 48/77 vermoedelijk niets meer van zich ging laten horen omdat mijn voller figuur hem niet kon opwinden. Ik was dan ook verrast toen hij nog eens van zich liet horen. Ik liet hem weten dat dat voller figuur nog wat voller was geworden, maar dat was allemaal geen enkel probleem. Hij woonde namelijk tijdelijk terug thuis, en daar was de privacy nul. Dus was het al snel goed. Niet goed wetend of ik dit moest zien als een compliment of een belediging, ging ik in op zijn aanbod en nodigde ik hem uit bij me thuis.

Toen hij aan mijn deur stond, liet ik hem binnen en leidde ik hem meteen naar mijn slaapkamer. Na zijn schoenen en kousen uitgedaan te hebben, legde hij zich naast me in mijn bed. Hij liet zijn hand al snel tussen mijn benen glijden waarop ik wat aan zijn T-shirt trok, hintend naar een bloot bovenlijf. Terwijl hij zijn T-shirt uitdeed, deed ik hetzelfde. "En laten we de rest ook meteen uitspelen.", stelde ik voor.

Ik legde me naakt weer neer, waarop hij op me kwam zitten zoals een vrouw dat bij een man zou doen. Hij zat ook eerder op mijn buik dan op mijn heupen. Net toen ik me aan het afvragen was wat zijn bedoeling was, werd mijn gezicht geswaffeld door zijn half stijve penis. Dat was subtiel. En sexy *ahum*.

Ik nam zijn penis van hem over en pijpte hem -voor zover dat mogelijk was in die positie- een half minuutje of zo. Hij draaide zich wild om zodat hij naast me lag, waarop ik op hem ging zitten. Ik nam een condoom bij de hand dat hij om zijn penis deed. Ook al was die duidelijk nog niet stijf genoeg. Ik probeerde zijn penis in me te laten glijden terwijl ik me rechter op hem zette, maar het was verloren moeite. Terwijl ik wat boven hem hing, probeerde hij tevergeefs zijn heupen omhoog te stoten om zo zijn half stijve penis wat tegen mijn vaginamond te stoten.

Een voorstel om even van positie te wisselen, hielp ook niet. Hij kuste, nu ja, lekte mijn gezicht wat af als een overenthousiaste hond en zakte dan af naar mijn zuidelijk gebied. Achteraf gezien was het me niet helemaal duidelijk wat hij daar kwam zoeken, aangezien hij met zijn tong mijn clitoris ontweek. Ik besloot dan maar zelf een handje te helpen.

Aangezien dit me me meer genot bezorgde dan zijn befpogingen, bleef ik mijn clitoris masseren terwijl hij zijn hoofd terug dichter bij het mijne bracht. "Oh, ja. Dat vind ik wel geil.", zei hij. Ik nam ondertussen met mijn andere hand zijn penis vast en trok hem in hetzelfde ritme wat af als ik bij mezelf aan het werk was. Ondertussen kwam ik klaar waarop hij meteen vroeg of hij mocht klaarkomen op mijn buik. "Zo lang je maar op mijn buik mikt, en niet ernaast.", antwoordde ik met het zicht op vuile was in mijn achterhoofd.

Hij plaatste zich op zijn zij naast me en legde zijn ene been over het mijne terwijl hij zichzelf heftig begon af te trekken. Kwestie van toch ook iets proberen bij te dragen aan de ervaring, masseerde en streelde ik zijn ballen en wreef ik wat over zijn P-spot. Ik merkte hoe hij door zijn bekken wat te kantelen naar wat anale stimulatie hintte. Als een man aan mijn anus wil zitten, graag. Maar ik blijf daar bij een ander liever van weg.

Wat later kwam hij heftig klaar. Half op mijn buik, half op het bed. Uiteraard.

Toen hij zijn kleren aandeed was hij precies een ander mens. Terug kalm en rustig. Een heel ander beeld dan die orkaan -nat en wild- die net in mijn bed gezeten had. Een snelle "bye" en hij was weg.

En daar zal het volgens mij bij blijven. Als hij weet dat hij volle figuren niet aantrekkelijk vindt, moest hij maar niet met me afgesproken hebben. En als een man zijn erectie niet kan behouden, zijn er andere manieren om het toch leuk te houden. Proberen je slappe penis in een vagina te krijgen, correctie "rammen", is daar niet één van. Moest hij ooit nog van zich laten horen, wat ik ten sterkste betwijfel, zal ik vriendelijk bedanken.

Terug naar boven Plaats een reactie 2 reacties